Erzurum İli Tortum İlçesi Şenyurt Belde Belediyesinin işçi kadrolu tek bayan personeli Meryem Keleş’e belediye başkanının verdiği cezaya belde halkından tepki yağdı.

Belediye başkanlık makamı özel kalem sekreterliği yaptığı belirtilen Meryem Keleş adlı bayan personeli, Belediye Başkanı Ali Anlar tarafından 26 Temmuz 2010 tarihinde sokak temizliği yapma görevi ile görevlendirerek bir nevi cezalandırdığı ifade edilmektedir.

Böyle ceza olur mu?

Gazetemizi telefonla arayarak ve mail atarak bu vahim durumu bildiren belde halkı, insan onurunu rencide eden bu tutumundan dolayı Şenyurt Belde Belediye Başkanı Ali Anlar’a tepki gösterdiklerini belirttiler.

Bu durum, vicdan sahibi herkesi rahatsız eder…

 Belde sakinleri; “Erzurum İli Tortum İlçesi Şenyurt Beldesinde yapılan bir haksız uygulamayı dile getirmek istiyoruz. Şenyurt Beldesinde işçi statüsünde görev yapan ve Belediyenin tek bayan çalışanı olan Meryem KELEŞ Belediye Başkanı Ali ANLAR tarafından Başkan Özel Kalemindeki görevinden alınarak temizlik işlerine verilmesi ve beldenin sokaklarını temizlettirmesinden duyduğumuz rahatsızlığı sizinle paylaşmak istedik.

Adaletin bumu başkan!..

 Uzun yıllardan beridir Şenyurt Beldesinde görev yapan ve bu güne kadar her hangi bir yanlışı ve hatası olmayan Meryem KELEŞ Başkan tarafından haksız bir şekilde görevden alınarak temizlik işlerinde görevlendirilmiştir. Bizler, tamamen insani duygularla durumu size aktarıyoruz. Beldede yapacağınız küçük bir araştırma sonucunda yapılan uygulamanın yanlış olduğunu ve halkın da bu durumdan rahatsız olduğunu göreceksiniz.

Belediyeden aldığı maaşla 65 yaşındaki annesine, bakmakta olan Meryem KELEŞ in annesi ile Başkan arasında, yine haksız bir işlem sonucu evlerinin bahçe duvarını imar planına aykırı olarak daha geriden yapmak istemesi sonucu çıkan bir tartışma sonucunda böylesine bir haksızlık uygulanmıştır.

Yöneticilerin birinci görevi beldelerinde ki yardıma muhtaç insanlara yardım etmek olması gerekirken, böyle haksız bir uygulamayı Başkanın kendiside izah etmekte zorlanacaktır” şeklinde dile getirdiler.

Başkan Anlar, “Yaptığımız uygulama yasaldır”

Gazetecilik etik kuralları gereği görüşlerine başvurduğumuz Belediye Başkanı Ali Anlar, konu hakkında şu açıklamayı yaptı.

“ Biz idareciler yasalara uygun hareket etmekteyiz. Bahsi geçen şahıs ilkokul mezunu işçi kadrosunda belediyemizde çalışmaktadır. Ben adil davranan bir belediye başkanıyım. Personelimizi Belediyenin değişik birimlerinde çalıştırmak başkan olarak benim tasarrufumda olan bir iştir. Bende gereğini yaptım. Ve idareciler de biraz rahat bırakılmalıdır. Özellikle gazeteciler idarecileri biraz rahat bıraksa daha iyi olur” dedi.

Erzurum Haber Gazetesi

KAPTAN OLARAK GALATASARAY’IN KARŞISINA ÇIKTI
Hadi Vuraler, futbola 12 Mart Gençlik Kulübünde başlıyor, 1956′da Palandökenspor’a transfer oluyor.
Erzurum’da futbolun önemli kilometre taşlarından biri olarak nitelendiriliyor.
Saygıyla her zaman andığımız Hadi Hocanın, yarım asırlık futbolculuk ve teknik direktörlük hayatı başarılarla doludur.
ERVAK Başkanı Erdal Güzel’in araştırmasına göre, 1967 Eylülünde Galatasaray futbol takımı Erzurum’a maç yapmaya geliyor.
Kadroda taçsız kral Metin Oktay, Talat, Yılmaz, Ergün, Uğur, Turan, Büyük Mehmet, Gökmen ve Yasin Özdenak kardeşler var.
Erzurum karmasının kaptanlığını ise Hadi Vuraler yapıyor.
3 Temmuz stadındaki özel maçta Galatasaray, Erzurum karmasını 5-1 mağlup ediyor.
Erzurumspor’un tek golünü Eczacı Ender Narmanlıoğlu atıyor.

UZAKTAN ATTIĞI ÇALIMLARLA RAKİBİNİ GEÇERDİ
Zühtü Akbaba’nın derlemelerine göre, Hadi Vuraler uzaktan attığı çalımlarla rakibini geçme özelliğine sahipti.
Güçlü yapısı, sakin, saygılı davranışlarıyla sevilen ve sayılan bir kaptandı.
Teknik direktör olarak Erzurumspor, Erzincanspor’da görev yaptı.
Erzurumspor’un namağlup şampiyon olduğu 1972- 1973 dönem takımı liglere hazırlayan Hadi Vuraler’dir.
Ama Raci Karakaş’ın başlanlık yaptığı dönemde Erzurumspor’un namağlup şampiyonluğunun meyvesini daha çok ikinci yarıda gelen Turgut Kafkas yiyor.
Vuraler, Erzurumspor’da teknik direktör olarak görev yaptığı 1972 ya da 1975′te ülke genelinde çok ses getiren bir galibiyet elde ediyor.
Vuraler yönetimindeki Erzurumspor, Fenerbahçe’yi Erzurum Cemal Gürsel’de 3-0 yeniyor.
O yıllarda Fenerbahçe’nin teknik direktörlüğünü Brezilyalı eski ünlü futbolculardan Didi yapıyor.
Vuraler’in takımının elde ettiği bu önemli başarı ‘Hadi’nin fendi, Didi’yi yendi’ manşetiyle yayınlanıyor.

İşte o yazı;  “ Hiç kuşku yok ki, teröre en çok kurban veren ve de terör belasından en fazla zarar gören illerden birisi de Erzurum’dur. Kanlı terör örgütünün Erzurum üzerine kurduğu oyunları ve yaptığı hesapları artık bilmeyen kalmadı.
Şu sıralar çeşitli zeminlerde teşhir edilen bazı haritalarda, aralarında Erzurum’un da bulunduğu bir bölgenin sözde Kürt devleti olarak gösterilmesi, bölücü örgütün bu şehir üzerine kurduğu senaryoların hangi boyuta ulaştığını göstermektedir.Bilen bilir ki, kanlı örgüt kurulduğu günden buyana Erzurum’u “elde etmek” için olağanüstü bir çaba harcamaktadır.

Zaman zaman örgüt yöneticilerinin, dağdaki militanlarına “Erzurum’u istiyoruz, ne pahasına olursa olsun Erzurum’u düşürün” dediği resmi kayıtlara bile geçti. Bu uğurda kanlı PKK, birçok deneme yaptı ve her defasında da duvara tosladı.

Erzurum’un bu adam gibi tavrı sadece PKK’yı değil, PKK’ya hamilik eden çevreleri de acayip şekilde rahatsız ediyor. Öyle ki, Erzurum’u farklı bir yapıda göstermeye çalışan  bazı çevreler şehrin demografik yapısıyla da oynuyorlar. Şu ana kadar Erzurum halkı her oyunu boşa çıkarmayı ve her provokasyonu ters yüz etmeyi başardı.
Önümüzdeki günler neyi gösterir bilmiyoruz.
Erzurum bugüne kadar sağduyulu ve aklıselim hareket etti. Bazı kesimler istiyordu ki, bu şehirde Türk-Kürt çatışması başta olmak üzere, her türlü karanlık oyunlar sahnelensin. Ama Erzurum halkı bu tezgaha gelmedi ve PKK’ya karşı sürdürdüğü tavrını kardeş kavgasına dönüştürmedi.
Bundan sonra da dönüştürmeyecek…
Fakat aynı Erzurum, artan terör eylemlerine karşı da mutlaka bir tepki gösterme ihtiyacı hissediyor. Hatırlanacağı gibi 1990′lı yıllarda, Erzurum’da bölücü PKK’yı telin mitingi gerek verdiği mesaj gerekse çapı itibarıyla bir ilkti. O tarihlerde pek çok kamu görevlisi Erzurum’un bu esaslı duruşu sayesinde, terörle mücadelede kendilerini daha güçlü ve daha istekli hissetmişlerdi. Çünkü arkasında hiçbir resmi organizasyon olmayan on binlerce insan ayağa kalkıp terörü lanetlemişti.
Zaman içerisinde aynı boyutta olmasa bile başka protestolar başka şehirlerde de tekrarlandı ama hiç birisi Erzurum’da köpüren halk öfkesine benzemiyordu. Çünkü Erzurum, az ve öz konuşan bir şehirdir.
Şu günlerde Erzurum’da bir defa daha kanlı örgüte yönelik bir halk ayaklanmasının yapılması bekleniyor. Hemen her gün birkaç şehit cenazesinin illere gitmesi ve buna bağlı olarak da bazı illerde terörü telin mitingleri düzenlenmesi, ister istemez tüm gözleri Erzurum’a çevirdi:
Erzurum ne yapacak, nasıl tepki gösterecek?
Hazır, daha birkaç gün önce bölücü PKK’nın, AK Parti il binasının önüne koyduğu bomba ile şehri kan gölüne çevirme girişimi olmuş, ancak son anda tespit edilen bombanın imhasıyla büyük bir felaket önlenmişti.
Her ne kadar Erzurum’un terör konusunda tavrının çok net olmasına karşın, çeşitli kesimlerde ses getirecek bir telin mitingi düzenlenmesi beklentinin olması da normal. Öyle ya, PKK’nın elde etmek istediği ama bunu bir türlü başaramadığı bir şehrin cevabı merak edilir.
Erzurum halkı hem PKK’ya, hem de PKK’nın içeride ve dışarıdaki hamilerine her fırsatta gerekli cevabı vermiştir. Daha birkaç yıl önce yaklaşık 40 dolayında sivil toplum örgütünün imza koyduğu bir kınama bildirisi okunmuştu. O bildirinin okunması için tarihin 3 Temmuz olarak seçilmesi takdir edileceği gibi tesadüf değildi. 3 Temmuz, Atatürk’ün Erzurum’a yani büyük kongreye katılmak üzere geldiği tarihtir. Erzurum halkı o gün kamuoyuna o bildiri ile hem cumhuriyete bağlılığının altını kalınca çizmiş, hem de bebek katillerine ve yandaşlarına “sabrımız taşıyor” mesajı vermişti.
Ülke genelinde olduğu gibi Erzurum’da da sokaktaki insanın öncelikli meselesi ne referandumdur, ne AB üyeliği, ne de başka gelişmeler… Vicdan sahibi herkes ülkeyi yangın yerine çevirmeye çalışan terör illetine karşı tek yürek, tek ses oldu. Her gün ocaklara ateş düştüğü bir ülkede, terörden öncelikli bir sorun olamaz.
Liderlerin meydanlardaki referandum yarışı ve birbirlerine laf yetiştirme çabası ise, geniş kitleler tarafından öfke duyularak takip ediliyor.
Çünkü artık sokaktaki sade vatandaş biliyor ki, Türkiye’nin başına çorap örmek isteyen çevreler içten içe yeni mevziler kazanıyor.
Dün gazetelerde çıkan habere göre, Amerika, PKK ile bir anlaşma yapmış ve İran’daki yasadışı terör örgütü üyelerinin Kandil’e yerleşmesini istemiş. Buna mukabil de PKK’ya, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin Kandil’e saldırısını durdurma sözü vermiş.
Bu haberi henüz ne PKK ne de Amerika yalanlamadı.
Gerçi yalanlasalar da inandırıcı olamazlar. Zira benzer nice sahnelere hep birlikte tanık olduk. Dolayısıyla böyle bir anlaşmanın olması çok da uzak bir ihtimal değil.
Kanlı terör örgütü PKK, son haftalarda artırdığı kanlı pusularını, daha geniş kitlelere yaymanın planlarını yapmış. Bu yüzden de ülke genelinde son derece geniş güvenlik önlemleri alındı. Ancak Erzurum gibi “hassas” olan şehirlerde, hem güvenlik önlemleri artırılırken son derece özenli olunmalıdır, hem de muhtemel provakasyonlara karşı gerekli tedbirler alınmalıdır.
Şayet geçtiğimiz hafta AK Parti il binasının önüne konulan bomba bulunup da imha edilmemiş olsaydı ve Allah esirgesin o bomba patlayıp da birkaç kişi ölmüş olsaydı, Erzurum ciddi biçimde karışacaktı.
Çünkü PKK’nın kanlı eylemleri yüzünden yüreği yanan Erzurum halkı adeta patlamaya hazır bir bombaya dönmüş durumda. Bu yüzden herkesin her zamankinden daha fazla sağduyulu ve itidalli olması kaçınılmazdır.
PKK’nın, “Erzurum’u düşürme” çabası her defasında sonuçsuz kalınca, kanlı örgüt yeni eylem planları hazırlıyor. Bu planlardan biri de kuşkusuz ki bu şehirde bir Türk-Kürt çatışması çıkartmaktır.
PKK, referandum öncesinde aralarında Erzurum’un da bulunduğu bazı kritik şehirlerde kargaşa çıkarmanın ve halk arasında kanlı kavgaların başlatılmasını planlıyor.
Bu sinsi tuzağa düşmemek için başta güvenlik birimleri olmak üzere, herkesin hepimizin Türk-Kürt ayrımı yapmaksızın son derece uyanık olmamız lazım”.

Mehmet Şener

Bugün yaşadığımız birçok sıkıntının sebebi o dönemde kimliksiz ve kişiliksiz yetiştirilmiş gençlerin bugün birçok yerde söz sahibi olmaları değil midir?

1980 sonrası yetişen veya yetiştirilen gençlerin üzerine oynanan zalimce oyunlar ve onların beyinlerinin nasıl yıkandığı yeterince önemsenmedikçe bu ülke gençliği daha çok sıkıntı yaşayacaktır.

O dönemde yapılan ve başarılanlara baktığımızda bugün daha ileri yaşlara gelmiş bile olsalar;

İnançlarından uzaklaştırılmış, milli ve manevi duygularından arındırılmış, okumayan, öğrenmeyen, bilmeyen ve tek hedefi para kazanmak, çalışmadan köşe dönmek olan bir gençlik görüyoruz.

Beynini kullanamayan ve kullanması için başkalarına teslim eden bir kuşakla karşı karşıya kalıyoruz.

Sağcı, solcu, dindar, milliyetçi, sosyalist herhangi bir değeri olmayan, olsa da anında kıvırtabilen, sadece ye, iç, gez ve tüket gençliğiyle dünyamızı paylaşıyoruz.

Milli ve dini duyguların geri plana itildiği, her şeyin para ve güç zannettirildiği, paraya, makama, güce teslim olmak üzere yetiştirilen ve bugün semeresi alınan doyumsuz ve sorumsuz bir gençliği seyrediyoruz.

Bu gençlik; hangi inanca sahip olursa olsun fikirlerini beyan edemeyen, savunamayan, inançlarını yaşayamayan korkakların fikirsizliği ideolojileştirdiği bir dönemden geliyor ve bugün de aynı şeyler yaşanıyor.

Bugün futbol sevdalılarının vatan sevdalılarından daha heyecanlı, daha çok sayıda olmasını neye bağlayabiliriz?

Bugün para, makam veya güç için inançlarını, kutsallarını veya bütün değerlerini bir kenara itebilenler hangi dönem gençleridir acaba?

Bugün partisi, lideri, futbol takımı gibi geçici hevesler için her şeyini feda edebilenler, insanların ve hatta ana babalarının bile kalplerini kırabilenler, hatta ana baba katili olabilenler hangi sefil dönemin eseridir acaba?

Bugün 40 yıl savunduğu değerlerini, inançlarını bir makam koltuğu için rahatlıkla terk edebilenlerin böylesi rahat kimlik ve kişilik değiştirebilmeleri neyin sonucudur acaba?

Bu beyinleri esir alınmış insanların hali, haksız yere idam edilmiş insanların düştüğü durum kadar acı, incitici ve ağlanması gereken bir durum değil midir?

 Bütün bu gençler ki artık genç değiller, birilerinin kendi ikballeri için bilerek ve isteyerek bütün değerlerinden uzaklaştırdığı bir nesil olarak tarihe geçmeyecek midir?

O günün gençleri, bugünün makam, mevki para sahipleri olarak, güç karşısında hala korkak, hala kimliksiz davrananlar; birilerinin dünyevi hırsları adına her kılığa, kimliğe girebilen bireyler değil midir?

İşte bu nedenledir ki bizler 12 Eylül ile hesaplaşırken ölenlere tabi ki ağlamalıyız ama öncelikle ve büyük bir hızla makamı, gücü ve parayı her türlü değerin üstünde gören kimliksizliğe, zavallılığa ve dönekliğe çare bulmalıyız.

AHMET BERHAN YILMAZ

Ramazan ayına sayılı günler kala zam sağanağı da başladı.

Bazı alışveriş merkezleri ve marketlerde fiyatlarda yükselişler yaşandığına tanık oluyoruz. Her yıl olduğu gibi bu yıl da ramazan fırsatçılığı yaşanacağa benziyor.

Oysa esnaflık ahlakı ve ramazan ayının içeriği ile bağdaşmıyor bu gerekçesi aşırı talep yükselmesi sonucu yaşanan bu artışlar.

Erzurum da halkın alım gücü zaten düşük, işsiz ve yoksul sayısı artıyor.

 Birde fahiş fiyatların ortaya çıkması durumu içinden çıkılmaz hale getiriyor.

Ondan sonrada başlıyor feveranlar yerel esnaf yok oluyor.

Dünyanın hiçbir yerinde esnafa “ buraya yatırım yapamazsınız” ifadesi kullanılmaz.

Globalleşen dünya da bu konudaki girişimler anlamsızlık ifade eder.

Sorun bugüne  kadar bir araya gelemeyen kent esnafı.

Kolektif çalışma ruhunu şimdilerde Redevco gibi alışveriş merkezleri sağlıyor.

Erzurum esnafı birbirini eleştirip, kuyusunu kazarken, kolektif ruh bu konuya son noktayı koyuyor.

Kent ekonomisi konjöktürlere bağlı olarak kendini yönlendiriyor.

Özellikle küçük esnaf teknolojinin getirdiği olumsuzlukları yoğun bir şekilde yaşamaya devam ediyor.

Büyük alışveriş merkezlerine yönelen tüketici, küçük esnafın yaşadığı olumsuzlukların artmasına neden oluyor.

Kent ekonomisinde önemli yeri bulunan esnaf, alım gücünün düşüklüğü ve durgunluktan dolayı önemli sorunlar yaşıyor.

Bir araya gelmeyi beceremeyen, birliktelik ruhundan bihaber esnafın oluşturduğu boşluğu büyük alışveriş merkezleri aldı.

 Mali krizi atlatmak için birliktelik adına çizilmesi gereken tabloda sıfırlarla dolu.

Yatırım ve üretimde de işler kesat.

Yatırımcı bir araya gelemiyor.

Yatırım ve üretime yönelenler eleştiriliyor.

Olumsuzluklarda son aşamaya gelinirken, çözümler yeni yeni ortaya çıkarılıyor.

Erzurum da kolektif çalışma bilinci yok denecek kadar az, sermaye derseniz sınırlı.

Bu durumun oluşturduğu boşluğu tüketim ekonomisinin yoğunluklu olduğu kentlerde yatırıma yönelen firmaların ilgisi çekiyor.

Tüketim ekonomisine yönelik bir kent olduğumuz için şimdi feveran ediyoruz,

Oysa durum çok boyutluluk taşıyor.

Kentteki sermayenin bir araya gelmesi ve sürdürülebilir kalkınmanın sağlanması yönünde rasyonel çözümler üretilmediği için hep sorun yaşadık.

Mali kriz şimdi bu riskleri daha da artırıyor..

Erzurum hep bu noktada kaybetti.

Erzurum da  ekonomik gelişmeler olumlu sinyaller vermiyor.

Var mı bundan daha doğalı?.

Fiyat artışlarının açılımını yaptığımızda ise farklı sonuçlar ortaya çıkıyor.

Erzurumluluk yüksek bir kültürdür.

Dadaş ifadesi anlamına bu kültürde bulmuştur.

 Müşteriye bir lira yerine 5 liraya mal satmak, vatandaşı itip kakmak, Erzurumluluk kültürüne gerçekten yakışmıyor.

Ramazan ayında üretici yönlü olmayanların dışında diğer tüm artışların yaşanmamasını umuyoruz.

 Ramazanda fırsatçılık anlamında fiyat artışları yaşandığında büyük alışveriş merkezlerinin de kar marjını iyice  yükselteceğini unutmamak gerekiyor.

Erzurum esnafının ramazan ayının içeriğine uygun hareket etmesini umuyoruz.

İYİKİ OYUNLAR, YAZIN DÜZENLENMİYOR
Örneğin, İl Özel İdare Müdürlüğü önünden geçen ve Bölge Eğitim Araştırma Hastanesine kadar uzanan karayolu.
Kayakla atlama kulelerinin önünden geçen Dr. Refik Saydam Caddesi, suyla doluyor.
Vallahi 2011 Dünya Üniversitelerarası Kış Oyunları sırasında kar yerine yağmur yağarsa rezil oluruz.
Asfalt dökmek, kaldırımları yenilemekle bu iş bitmiyor.
Dadaşkentlilerin önceki gün yaşadığı çileyi yıllar önce Palandöken semtinde oturanlar görmüştü.
Belediyelerin teknik ekipleri, sağanak yağışlar sırasında hangi cadde ve sokakların su ile dolduğunu tespit edemiyor mu?
O semtlerin alt yapısını yenilemek ya da by pass yapmak gerekmiyor mu?
Hiçbir iyileştirme belirtisi yok.
Bu yüzden her yağıştan sonra aynı sıkıntıyı yaşamaya devam edeceğiz.

TANDIRDA EKMEK PİŞİRİRKEN SELE KAPILDILAR
Keziban ana, evin tandırında ekmek pişiriyor.
Kocası Ziya Kocabaş ile iki oğlu tarlada.
Gökyüzü kararıyor, bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor.
Biraz sonra evin yanından geçen dere taşıyor.
Taşmakla kalmıyor, çamur ve taşlarla yapılı evi önüne katıyor.
Keziban ana ile dört çocuğu ve bir akrabaları kadın kayboluyor.
Cesetler, tarlalardan toplanıyor.

VALİ ÖZTÜRK, HORASAN’DA DERS VERİYOR
Vali Sebahattin Öztürk, Horasan Kaymakamı Mahmut Ağbal ile köyde inceleme yapıyor.
Köylüler ve basın mensuplarının önünde Vali Öztürk şöyle diyor:
“Ölenleri geri getiremeyiz ama dereyi ıslah edeceğiz.”
Faturayı Vali Öztürk’e ödetmek haksızlık olur.
Ama Öztürk, hiç değilse bundan sonrası için altı can alan derenin ıslah edileceğini açıklıyor.
Saçlık köyünde “derenin ıslahı”, sel tehdidini ortadan kaldırır.
Şimdi dönelim 360 bin kişinin yaşadığı Erzurum kent merkezine.
Benzer sözü büyükşehir ve alt belediye başkanlarından bekliyoruz:
“Bundan sonra yağmur yağdığında caddeler su altında kalmayacak.”

Recep KAPUCU

Sorunların aşılması noktasında herkes üzerine düşeni yapmalıdır.

Temmuz ayından geçerli olacak yeni emekli aylıkları belli oldu.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK)’in Haziran 2010 enflasyon rakamlarını açıklamasıyla, Ocak ve Haziran 2010 döneminin 6 aylık enflasyonu yüzde 3,59 olarak çıktı. Bu rakam, işçi ve Bağ-Kur emeklilerinin ikinci altı aylık maaş zammı olacak. Buna göre; en düşük işçi emekli aylığı 695 TL’den 720 TL’ye, en düşük Bağ-Kur esnaf emekli aylığı 526 TL’den 545 TL’ye, en düşük Bağ-Kur çiftçi emekli aylığı, 373 TL’den 387 TL’ye ve en düşük memur emekli aylığı da; 846 TL’den 877 TL’ye yükselecek.

2010 yılının ikinci altı aylık döneminde uygulanacak emekli zamlarına ilişkin bir değerlendirme yapan Türkiye Emekliler Derneği Erzurum Şubesi İkinci Başkanı Hikmet Ateş, yapılan yüzdeli zamları her zaman eleştirdiklerini hatırlatarak, bu uygulamanın adaletli bir uygulama olmadığını ileri sürdü. Hikmet Ateş, 5510 Sayılı yasa gereği işçi ve Bağ-Kur emeklilerinin maaş zamlarının altışar aylık dönemlerde olmak üzere her yılın Ocak ve Temmuz aylarında belirlendiğini hatırlatarak, “Geçtiğimiz altı aylık dönemin tüketici fiyatları artışı bize zam olarak veriliyor. TÜİK tarafından yapılan hesaplamalara göre, son 6 ayın enflasyonu yüzde 3,59 olarak açıklanmıştır. Yani bu rakam bizim Temmuz ayı zammımız olmuştur.” diye konuştu.

Bir çok emeklinin kredi kartları ve borçlarından dolayı icralık olduğunu belirten okuyucumuz,

Ekonomik krizden en fazla etkilenenlerin başında, biz emekliler geliyor.

 Zaten kıt kanaat geçinen emeklimiz, kriz yüzünden evlatlarının işsiz kalmalarının acısını yaşarken, evlatlarına ve hatta torunlarına bile bakmak durumunda kalmıştır.

Önemli bir kesim olan ekmeklinin sorunları, emeğe değer verilmeyen bir ortamda görmezden geliniyor.

Erzurum’da 35 bin SSK emeklisi bulunuyor ve emekli kesimi oldukça geniş bir kesimi oluşturuyor.

Ücretler arası dengesizlik, yoksulluğun en çok etkilediği bir kesim emekli kesimi.

Diğer çalışanlara zam yapılırken emekliye zam yapılmaması ücretler arasındaki adaletsizliği artırıyor.

Çoğu emeklinin tekrar çalışma ve başka bir işe girme imkânı da yok, yıllarını verip yorulmuş bir kesim emekliler.

Kuyruklarda çile çeken, yıllarını adayıp hak ettiği konuma gelemeyen bir kesimin emeği yok sayılmamalıdır.

Evinde kuru ekmek ve soğana talim eden, yüzünde hayatın yorgunluğunu taşıyan emeklilerin sorunları hep yok sayılıyor.

Hükümet maaşlara zam yaparken.,bu önemli kesimi göz ardı etmemelidir.

Bu konudaki bir diğer sorunda bir emeklinin545 TL maaşa talim ederken bir diğerinin bin 200 TL maaş alması.

Yani sorun çok boyutlu, emeklilerin sorunlarıyla ilgilenen sivil toplum örgütleri de bu konuda oldukça pasif davranıyor.

İşçi emekli dernekleri ve sendikaları emeklinin sorunlarını yeterince gündeme getirmiyor.

Gazetemizi arayan okuyucumuz, işçi emekli derneğinin bu konuda daha rasyonel davranmasını istiyor.

İşçi Emeklileri Derneğinin Erzurum’da  4 bin 852 üyesi bulunuyor ve bu sayı oldukça yüksek önemli olan temsil edilen kesimlerin sorunlarını daha çok gündeme gelmesi

Sadece kömür satışı yapmakla temsil ettiğiniz kesimin sorunlarını gündeme getiremezsiniz.

Elbette ki üyeleriniz yararına olan faaliyetlere imza atmalısınız ancak bunu yaparken de asli görevinizi unutmamalısınız.

Her yıl emekli maaşı düşük diye demeç verip, çözüm üretme yoluna gitmeden bu kronik sorun çözüme ulaşamaz.

Doğuda emekli sorunları daha hissedilebilir boyutta ve her nedense hiç kimse bu sorunu görmek istemiyor.

Önemli bir kesimi oluşturan emekli artık hak ettiği konuma gelmeli, bu konuda ki vaatler sadece sözde kalmamalıdır

Gamze İSPİRLİ

Mehmet ŞENER

Prof. Dr. Yalçın Polat’ın başka bir kuruluşta görev almasıyla nakillere ara verildiğini işittiğimde şöyle düşünmüştüm:

“Yalçın Hoca, başarılı bir cerrah, merkezin kuruluşuna da emeği geçen bilim adamlarından… Ama aslolan müesseselerdir. Eğer ‘Organ Nakli Merkezi’ şahısların mevcudiyetine bağlı sıradan bir kuruluş değil de ciddi bir bilim ve uygulama merkeziyse başının çaresine bakar, mevcut ekiple yoluna devam eder! ”

Nitekim öyle oldu. Yasal işlemler tamamlandı, nakillere yeniden başlandı.

Merkezin müdürlüğüne atanan Doç. Dr. Bülent Aydınlı, göreve başlaması münasebetiyle yaptığı konuşmada şöyle demiş: “Organ nakli gönül işidir, maddi karşılığı da yoktur…”

Bazen haberlerde yer alıyor. Hava alanlarındaki inanılmaz fedakârlık maratonuna gıpta ediyoruz; gecesini gündüzünü ameliyathanelerde geçiren cerrahları, hemşireleri, yardımcı personelleri gördükçe “İşte insanlık bu, hekimlik bu” diye gönülden alkış vuruyoruz.

Sayın AYDINLI’YA hak veriyor ve diyorum ki; “Evet, Hocam! Bu işler gönül işi… Harikalar yaratan mahir parmaklarınıza şefkatli yürekleriniz ve yüksek karakteriniz eşlik etmedikçe… Bu çetin mesaiden zevk almanız mümkün değil…

Mevla’nın şifa bahşeden iradesine, mahir ellerinizi sebep tayin etmesinden büyük ödül olur mu?

Çaresiz bir insanın hayata yeniden tutunmasına vesile olmanın huzurunu, hangi banknot destesinde bulabilirsiniz? Sizlere bu büyük şefkat ve hizmet yolunda başarılar diliyorum.”

Yediden yetmişe tüm şehir “Organ Nakli Merkezine” göz bebeği gibi bakmalı. Donanım ve eleman bakımından belli bir düzeyi yakaladığında bu merkezin bölgesel ve uluslararası hüviyet kazanması pekâlâ mümkündür. En azından komşu illerin ve komşu ülkelerin ilgi odağı olabiliriz. Kuzey Irak’tan, Kafkaslardan, Türk Cumhuriyetlerinden ambulans uçakla gelecek hastalar… Yüksek beceriyle yapılacak nakiller… Bu merkezin en kısa sürede “ Kalp nakli” yapılabilecek düzeye getirilmesi… Ayrı bir “Kalp Cerrahisi Merkezi” oluşturulması da hayallerimiz ve beklentilerimiz arasında yer alıyor…

ATA-TEKNOKENT PEK ŞIK OLMUŞ!

Teknokent’in iki ana hizmet binasından birisi bitirilmiş. Bitirilen bölümü şöyle bir dolaştım. Pek güzel, şık bir bina olmuş. Diğer bina hala inşaat aşamasında. İnşallah o da yakın zamanda hizmete açılır. Çevre tanzimi bir an önce tamamlanır.

Tabii burada asıl önemli olan zarftan çok mazruf. Öteden beri Atatürk Üniversitesi Teknoloji Geliştirme Bölgesini,  “Şehrin geleceğine döşenen hızlandırılmış raylar” olarak gördüm, görmeye devam ediyorum.

Yıllarca “Atatürk Üniversitesi şehrin kalkınmasında yeterli rol oynamıyor, üzerine düşeni yapmıyor” yaftasını çerçeveletip, üniversitenin boynuna y astık.

Kısmen haklı olduğumuz yönler vardı. Ama karar vericiler ve vizyon tayincileri şunu düşünmediler ve ifade etmediler; “Üniversitenin bilimsel birikimini kamu ve özel sektörün kalkınma sürecine nasıl dahil edebiliriz?”

Evet, Üniversitenin kent kalkınmasına katkısı farzdı. Ama ortada bunu mümkün kılacak platform yoktu. Öğretim üyelerinden kim nasıl proje talep edecekti? Bilim adamları birikimlerini hangi metotlarla meşru çerçevede alıcısına pazarlayacaktı?

Gerçi teknokent olgusu “Bilimin pazarlanması, Bilim adamının sermayeyle flörtü, bilimin ticarileşmesi” yönünden tartışılıyor ve bu yönlerden ortaya haklı karşı tezler konuluyor. Bu, işin bir başka tarafı…

Ortada bir fiili durum var. Yürürlükteki ekonomik modele uygun şekilde “İş âlemi-üniversite” evliliği kaçınılmazsa… Bu evliliğin nikâh dairesi TEKNOKENT olacaktır!

ATA-TEKNOKENT’İ bu aralar şehrin gündemine tekrar taşımakta yarar görüyorum. Önemli firmalar başvuruda bulunmuşlar ve tabelalarını asmışlar.

Acaba ofislerde yoğun bir faaliyet var mı? Bilmiyorum. Dedim ya, binayı şöyle bir dolaştım sadece…

Tanınmış ve büyük firmaların burada ofis açmalarını sağlamamız lazım. ARÇELİK, VESTEL, BÜYÜK OTOMOBİL FİRMALARI… Ve aklıma şimdi gelmeyen… AR-GE birimleri güçlü kuruluşların burada ofislerinin bulunması çok önemli… Sanırım yönetim bu önemin farkında ve gereğini yerine getirme çabasında…

Gerekli altyapı sağlanırsa… ATA-TEKNOKENT’İN kısa sürede büyük aşama kaydedeceğine inanıyorum. Çünkü TÜBİTAK-KOSGEP-DPT gibi kuruluşlara esaslı projeler hazırlama becerisinde… AB Projelerine aşina çok sayıda genç bilim adamımız var… Bu birikmiş bilimsel enerjiyi iyi kanalize edersek, başarı atakları ardı ardına gelecektir…

Dedik ya… Üniversiteyi şehrin kalkınmasında doğrudan aktör haline getirebilecek bir platform halin gelebilir, ATA-TEKNOKENT… Yeter ki, Üniversite’den iş âlemine açılan bu pencere; kısır çekişme, para pul hesabı, kısa yoldan cep doldurma kepazelikleriyle perdelenmesin… Meşru kazanç fırsatına fedakârlık ve Allah rızası gibi yüksek karakter özellikleri eşlik etsin…

Dedim ya, şehir üst yönetimi, siyasi heyet ve STK’lar ATA-TEKNOKENT’E lütfen biraz daha yoğunlaşsınlar… Geleceğin kalp atış sesleri buradan geliyor, çünkü…

Vahdet Nafiz AKSU

Mehmet ŞENER

Recep KAPUCU

ERZURUMSPOR’U KURTARMAK İÇİN FORMÜLÜ VAR

Geçenlerle Vali Sebahattin Öztürk’ün Erzurumspor için yaptığı bir çalışmaya tanık oldum.
Erzurumspor kulübü için farklı bir formül bulmuş, denemek istiyor.
Erzurumspor’u yeniden diriltmek uğruna bir takım girişimler yapıyor.
Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Küçükler’le yakın temas kuruyor.
Çeşitli kesimlerle görüşmeler yapan Vali Öztürk’ün Erzurumspor’u kurtarma çabasının sonuçlarını taraftar da merakla bekliyor.

Kadir SABUNCUOĞLU

Erzurum’da bu yaz sezonu turizmde önemli canlılıklar yaşanıyor.

Bu durumda 2011 kış oyunlarının önemli rolü var.

Yabancı turistler 2011 kış oyunları ile gündeme gelen Erzurum’a yoğun ilgi gösteriyor.

Erzurum turizm potansiyeli bakımından önemli bir yere sahip.

Termal turizm, yayla turizmi, kış turizmi gibi önemli zenginlikler barındırıyor. 

Tur turizmi ile kente gelen turistler, sadece gitmek istedikleri yerleri görerek, kentte hiçbir ekonomik girdi sağlamıyorlar.

Turizmde alt yapı sorunu aşılarak, ulaşım olanaklarının artırılması gerekiyor.

Sivil hava alanın yapılması da önemli etkenler arasında.

Turizm sektöründe önemli bir yeri olan termal turizmi de kent ekonomisi açısından bir diğer önemli gelişme. 

Termal turizmle gelişen kent ve ülke örneklerine tanık olabiliyoruz.

Bu noktadaki kaynaklar rasyonel kullanılmalı.

Turizm açısından önemli üzerinde durulması gereken bir diğer mevzu da, kentin tarihi dokusunun koruması ve tarihi eserlerin turizm açısından cazip hale getirilmesi.

Bu da tarihi eserleri korumak ve yaşatmakla mümkün.

Erzurum bu avantaj iyi değerlendirmelidir.

Tarihi misyonu kenti diğer kentlerden ayrıcalıklı kılıyor.

Turizm açısından gelişmiş kentlere baktığımızda bu yönünün yadsınamaz öneme sahip olduğunu görüyoruz.

Bir yılda binlerce turisti ağırlayan kentin ekonomide hak ettiği konuma gelmesi konusunda turizm sektörünün desteklenmesi gerekiyor.

Kış turizmi, termal turizm gibi önemli potansiyelleri barındıran kent, bir türlü hak ettiği konuma gemlemiyor.

Hiçbir yatırımcı Erzurum’a yatırım yapmak istemiyor.

Oysa rasyonel yatırımlar yapıldığında Erzurum da önemli başarılar elde edebiliyor.

Kente gelen 30 bin üniversite öğrencisi kent için ne kadar önemli sayılıyor ise; kente her yıl gelen yaklaşık 80 bin turistin büyük getiriler bıraktığı düşündüğünde turizm sektörünün önemi bir kez daha ortaya çıkıyor.

Kentte önemli bir potansiyele sahip olan tarım ve hayvancılık sektörleri yanlış politikalar neticesinde hak ettiği konuma gelmese de alternatif sektör olan turizm sektörü desteklenmelidir.

Yayla turizmi de önemli potansiyeller barındırıyor.

Bu potansiyelin çok iyi değerlendirilmesi gerekiyor.

Yayla turizminin tanıtımı sağlanarak, bu kavram literatüre etkin bir şekilde kazandırılmalıdır.

Sektörün desteklenmesi için alt yapı sorununa çözüm üretilmeli ve ulaşım olanakları artırılmalı, turizm türleri arasında lokomotif kalkınma hızlandırılmalıdır.

Gamze İSPİRLİ

Bu hafta boyunca aldığım mailler, telefonlar veya konuştuğum insanlar ki bunların içersinde siyasiler de var, benim bu konuda ne kadar haklı olduğumu gösterdi.

Çünkü doğru bilgilenmek için yeni anayasayı okumuş, bu referandumla ilgilenen, referanduma ne sebeple evet veya ne sebeple hayır diyeceğini bilen insanların sayısı siyasiler de dâhil çok az. Bu konuda halkı bilgilendirmesi gerekenler bile siyasi konuşuyorlar. Bir ülkenin anayasası hazırlanırken siyasi söylemlerin ne işi var dediğinizde de bunun aslında anayasanın yenilenmesinden ziyade siyasi hırsların ve kurumların savaşı olduğunu işitiyorsunuz.

Peki, insanlar anayasayı değerlendirmiyorsa, ne olduğunu bilmiyorsa neye göre evet veya hayır diyecekler? Bunun cevabı bu hafta içi bu konuyu konuşurken okuryazarlığı ve bu işlerle de yakın ilgisi olan bir dostumun verdiği cevapta gizli. Kendisine evet mi vereceksin, hayır mı diye sorduğumda aldığım cevap;

- “Evet” verecekmişiz, öyle diyorlar. Oluyor.

Referanduma parti veya farklı taassuplarla evet veya hayır denileceğini hepimiz biliyoruz ki zaten AK Parti liderinden aldığı güç ve bu milletin Recep Tayyip Erdoğan’a olan sevgisine, ilgisine güvenerek referandumdan çıkacak sonucun kendi istediği gibi olacağına inanıyor ve haksız da sayılmaz. Bu söylemi bir adım daha öne götüreyim Tayyip Erdoğan olmasa bu anayasa “evet” alamaz.

Zaten dün akşam Bülent Arınç bir televizyon kanalında bunu çok net ortaya koydu ve bir lider referanduma evet veya hayır denecek dediği zaman eğer onun seçmenleri bu karara uymuyorsa o kişinin liderliği sorgulanır dedi.

Demek ki mesele liderde bitiyor. Bu halk, anayasayı onaylarken veya reddederken neyi kabul veya reddettiğini bilip de ne yapacak önemli olan liderin kararı. Bu da Türk usulü demokrasi oluyor sanırım.

Bu referandumda en büyük sıkıntıyı ben ve benim gibi 12 Eylül anayasasının değişmesi gerektiğini düşünenler ve bu iktidarın söylemlerinden yeni anayasa konusunda yüksek beklentileri olanlar yaşıyor.

Bir tarafta mutlaka değişmesi gereken bir anayasa diğer tarafta çok şeyler beklediğiniz ama beklentilerinizi bulamadığınız yeni bir anayasa. Böylesi güçlü bir iktidarın hazırladığı anayasa bu olmamalıydı ve değişmesi gereken bu anayasa karşımıza ne çıkarsa çıksın onu tercih edelim noktasına da getirilmemeliydi. 

Demokrasi bütün kurumlarıyla bu ülkeye yerleştirilmek isteniyorsa YÖK, dokunulmazlıklar, Partiler Kanunu, Seçim Yasası, kılık kıyafet zulmü, dini eğitim yaşına getirilen sınırlama konusunda verilen sözler de unutulmamalı ve yerine getirilmeliydi.

Kurumlarında, partilerinde, meclisinde demokrasi olmayan, birilerinin çok özel kanunlarla korunduğu, özel dokunulmazlıklara sahip olduğu, birilerinin devletin her türlü maddi ve manevi imkânını, gücünü sınırsız kullandığı ülkemizde bu gibi antidemokratik ve insani değerlerin yok sayıldığı uygulamalara yeni anayasa da dur demiyorsa demokrasi ve yenilik bunun neresinde kalıyor.

AHMET BERHAN YILMAZ

Recep KAPUCU

-Hiç unutamadığınız maçlar hangileri?
-Rizesporla yaptığımız iki maçı unutamam. Birinde Sebahattin’in ortasını Oktay gole çevirmişti ve 2-1 kazanmıştık. İkinciyi maçın bitimine Abdullah’ın attığı golle 1-0 yenmiştik. Yine Erzurum’da İsmet’in sol açık oynadığı ve 3-2 kazandığımız maçı hiç unutamam. Çünkü havası gergindi. Hakemler hep art niyetliydi. Bizi mağlup etmek istiyorlardı. Onun için bu maçları hiç unutamıyorum. Gaziler şehrini temsil eden fedakar topçular yılmadan mücadele ettiler ve tribünlerde oturan seyircileri sevindirdiler.

-Ya seni sevindiren maç yok mu?
-Deplasmanda oynadığımız Çorum maçı. Şimdi PTT’de oynayan İspirli Sebahattin bir gol attı. Ergun Kantarcı’nın dönemiydi. Turhal’da bizim ekipten para topladım futbolculara ziyafet çektim.

UNUTAMADIĞI FUTBOLCULAR KİMLER?
-Futbolcular içinde unutamadıkların hangileri?

-Kaleciler içindeyse bir numara Ersin’dir. Mahmut, Kumbara Ünal, Ahmet, Tufan diğerleridir.
Sağ bekler içinde Kaptan Sebahattin bir numaradır. 18 sene para almadan takımda top oynadı. İmzayı Kıyasettin Yüksel bey atardı. Seboç, sözleşmeye bakmazdı bile.
Sol bekte ise unutulmazlar içinde olan Kepçe Levent’ti. Eniştemizdi. Lazdı, aşiretten kız aldı. Ciğerliydi. Trabzonlularla maç yapardık, ölümüne oynardı.
Bir Feridun vardı. Kısa boylu, sarışın ve yakışıklıydı. Çok karakterli bir futbolcuydu. Kaptanlık yaptı Erzurumspor’da. Adam gibi adamdı.
Bir ‘Kibar santıfor’ Namık vardı. O nasıl top oynardı. Konya’ya bir gol attı. Hakem İhsan Türe, iki dakika baktı. Gol nereden girdi, nasıl oldu, sonradan fark etti.
Bir Osman Denizci vardı. Bileklerini raket gibi kullanırdı. Orta sahada bir top cambazıydı.
Rahmetli Ömer Çavuşoğlu Osman’ı Erzurumspor’a getirdi. Kıyas bey (Yüksel) onu Fenerbahçe’ye sattı. Hasan Özaydın o zaman FB’nin yönetim kurulundaydı. O para ile Kıyas bey 10 sene Erzurumspor’u idare etti.
Deli Hayrettin. unutulmaz bir laz oğluydu. Ahlak yok ama iyi golcüydü. Erzincan’da 2-0 mağlup durumdayız. Sahneye Hayrettin çıktı. Dakika 78′de 2-1, 91′de 2-2 berabere kaldık.
Oktay da büyük futbolcuydu. Tokatlı Ömer’in arkasından dolandı, golü attı. Ömer nasıl vurduğunu göremedi. Çok pırpır bir adamdı.

“ERZURUMSPOR’UN VALİSİ BENİM”
- Futbolcular senin sözünü tutar mıydı?
- Çetin’in sarı kartı var. Hakemle hırlaşıyor. Dedim ‘yahu sen ne yapıyorsun? Kapımıza kilit mi vurduracaksın?’. Hemen geldi kapalı tribünlerin önüne, hazırola geçti ve selam çaktı. Maçı seyreden Vali bu işe hayret etti. Hemen cevabı yapıştırdım. ‘Erzurumspor’un valisi benim.’
- Şimdiye kadar belki 100 kadar teknik direktör mavi- beyazlı takımda görev yaptı. Onlar için bir sıralama yapar mısınız?
-Şimdiye kadar gelmiş geçmiş teknik direktörlür içinde Ergun Kantarcı bir numaradır. En delikanlı antrenördür. Kantarcı, rakısını içer, kumarını oynardı. Kepçe Levent’in akrabasıydı. İki numara rahmetli Hadi Vuraler’dir. Üç numara Turan Ağılday, dört numara ise Selahattin Ünlü’dür.

- Erzurumspor’da unutulmayan, örnek bir yönetici var mı?
-Tuncer Çakmur. Çok dürüst, doğru bir adam. Hazreti Ömer’in adeleti doğruluğu, dürüstlüğü onda var. Erzurumspor’un en güvenilir kasasıydı.

KİMLERE DUA, KİMLERE BEDDUA EDİYOR
- Amigolar içinde en başarılı olan kimdi?
-Amigolar içinde Lütfi Kılkıl bir tanedir. Ağabeyisi Çırçır’ın imamıdır. Erzurumspor’un bir numaralı amigosudur. O baraka değil, beton gibi duvardır. İnsan olarak da çok kalitelidir. Yönetimden bir kuruş istemez ve almazdı. Maçların hiç birini kaçırmazdı. Seyirci onu çok severdi. Sahaya çıktı mı yer yerinden oynardı. Futboldan uzaklaştıktan sonra muhtarlık yaptı. Şeker hastalığı ve sigara yüzünden bir ayağı kesildi. Erzurumspor’un, taraftarın öyle bir insana vefa göstermesi gerekir.

- Erzurumspor Başkanları içerisinde ya da yöneticiler arasında iz bırakanlar var mı?
-Ali Sırrı Kuşkay, Hilmi Nalbantoğlu, Hulusi Seven, Raci Karakaş, İspirli İbrahim Polat, Necati Güllülü, Allah rahmet etsin Ömer Çavuşoğlu.
Beyefendilikte altın yıldız takım elbise giyer Kıyasettin Yüksel.
Hamza Cimilli hiç unutulur mu? Efendi, terbiyeli, edepli. Cimilli’nin kapısı Erzurumspor’a hiç kapanmamıştır. Hep açıktır.
Genel kaptanlardan bir numara Metin Onurlu’dur. Onurlu bir adamdır. Futbolculuğu da öyleydi. Şimdi bakıyorsun, berber genel kaptan olmuş. Yahu adam top oynamayı bilmiyor.
Erzurumspor’a hizmet edenlere her gün Ayetel kürsi okurum.

- Erzurumspor’a son dönem başkan olanları nasıl değerlendiriyorsunuz?
- Nerede o Hulusi Seven, Kıyasettin Yüksel, Ali Sırrı Kuşkay, Nalbantoğlu? Nerede Ömer Çavuşoğlu? Eşi benzeri yok bir Hamza Cimilli’nin.
Şimdi naylon başkanlar var. Bir lira verip, faiziyle birlikte geri istiyorlar. Erzurumspor bir güzellikti. Erzurumspor’u batırdılar. Onlara da her gün beddua ediyorum.

Kadir SABUNCUOĞLU

Orkun Çizmeli

İlgili dostlardan bazıları “Teknoloji dersek, üniversitenin büyüme potansiyelini ve bazı bölümlerin açılması imkânını sınırlarız, o nedenle Teknik Üniversite olması daha münasip” diyorlardı. Bu gerekçe bana da makul gelmişti.

“Erzurum Teknik Üniversitesi” fikrine tam da ısınmıştık ki… Komisyon, “Erzurum Üniversitesi” ismine “Teknik’i” eklemeden tasarıyı Genel Kurul’a gönderdi.

Gerçi Milletvekillerimiz, Genel Kurul aşamasında konuya müdahil olacaklarını söyleyip, yüreğimizi ferahlatıyorlardı… Fakat içimizden “Ya olmazsa” endişesini atamıyorduk. Konuyu birkaç kere de ENER toplantılarında ele aldık. Arkadaşlarımızın genel arzusu yeni üniversitenin “Teknik” olması yönündeydi.

Nihayet TBMM Genel Kurulu’nda önergelerle Atatürk Üniversite’mizin ikizine, şanına layık bir ad ve hüviyet kazandırıldı.

Yakutiye’nin, Çifte Minareli Medrese’nin minareleri yüzyıllardır “Bu şehir ilim irfan merkezidir” diye dosta düşmana gururla tanıklık ediyor. O ilim silsilesine Cumhuriyet döneminde Atatürk Üniversitesi de katıldı. Şimdi aynı derin köklerle maziye mıhlayacağımız Erzurum Teknik Üniversitesi; nice buluşların, patentlerin, icatların merkezi olarak bilim tarihimizdeki yerini alacaktır, inşallah…

Daha önce de bu köşede ifade etmiştim. Tekrarda sakınca görmüyorum. İkinci üniversitenin kuruluşu, şehir açısından son yılların en önemli gelişmelerindendir.

Şehrinizde üniversite olursa, “Üniversitesi olan kent” olursunuz… Ki artık neredeyse tüm illerimiz bu özelliğe sahip…

Şehrinizde ikinci üniversite açılırsa “Üniversite Kenti” olursunuz…

İki kamu üniversitesine ilaveten birkaç da vakıf üniversitesi devreye girerse… Tablo birden bire değişir: “Eğitim Merkezi”, “Bilim Üssü” olma hüviyetini kazanırsınız, “Eğitimde odak kent” haline gelme şansınız doğar.

Sayın Sağlık Bakanı Prof. Dr. Recep AKDAĞ ve Milletvekillerimiz, ikinci üniversite’nin bu merhaleye gelmesinde mesai harcadılar, emek sarf ettiler. Genel Kurul aşamasındaki “İsim ve muhteva değişikliği” de önemliydi. Bu da ihmal edilmedi.

Yıllardır böyle bir hayali kuran, teşebbüslerde bulunan, yazılar yazan biri olarak “Erzurum Teknik Üniversitesi’ne” emeği geçenlere teşekkür ediyor ve hemen İngilizce Eğitim verecek “İkinci Tıp Fakültesi” meselesini bu vesileyle bir kere daha dile getiriyorum…

Gecikmeden üzerinde durulması gereken konu şudur;

• Şehre “İkinci Tıp Fakültesini” kazandıracak;
• Erzurum’un büyük şifalı su potansiyelini “Sağlık turizminin” emrine verecek “Bir Vakıf Üniversitesi” açılmasına önayak olmak.

İkinci Tıp Fakültesi konusunu daha önce çok dillendirdim; gerekli destek sağlanırsa bunun mümkün olabileceğini kuvvetle tahmin ettiğim için tekrar yazayım dedim!

Vahdet Nafiz AKSU

Mehmet ŞENER

Bir başka deyişle kültürlerin oluşmasında şehirlerin etkinliği büyüktür.

Şehirler, bir milletin kültürünün gelişmesinde ve kök salmasında önemli işlev üstlenir.

Şehirler, birbirini tanımayan, farklı düşünce ve inanca sahip yüz binlerce insanın bir araya gelip, çeşitli etkinlikler yaptıkları mekan değildir.

Aynı zamanda bir takım değerler etrafında toplanıp, belli gayeleri gerçekleştiren; tarih, dil, din ve kültür birliği yapan insanların toplandığı önemli mekanlardır.

Geçmişte şehirler bulundukları coğrafyaya uygun bir şekilde savunma amaçlı kurulurdu. Antik ve ortaçağda kurulan site ve kale şehirler bunun güzel örnekleridir. Ancak bu şehirler de içlerinde kendi kültürel geleneklerini de yaşatırdı.

Bu özellikleri ve kültürel gelenekleriyle büyük medeniyetlerin de doğduğu yerler oldu şehirler…

Türk Milleti, kentleşme ile birlikte bozkır ve çadır kültüründen kent kültürüne geçti.

Kurdukları şehirlerde Orta Asya’dan getirdikleri geleneksel kültürü bulundukları coğrafyanın kültürü ile sentezleyerek Anadolu Türk Medeniyetini oluşturdular. Meydana getirdikleri muazzam eserleriyle kurulan şehirler özdeşleşti, kimlik kazandı ve bir misyon üstlendi.

Bugün bazı şehirler tarihin kendisine yüklediği misyonu devam ettiriyor.

Yine bazı şehirler kültürel yapıları ve üstlendikleri misyonla bilinmekteler.

Akropol olmasaydı Atina olur muydu ? 

İskendersiz Roma düşünülebilir mi…

Ya da; Kâbesiz Mekke…

Ayasofya-Süleymaniye olmadan İstanbul…

Nilüfer-Muradiye ve Yeşil Türbesiz Bursa olabilir mi?…

Konya denince akla Mevlâna,

Hacıbayram’la Ankara,

Hacı Bektaş’la Kırşehir gelir.

Yunus’la tüm Anadolu ve daha nice yaşadıkları şehri şereflendiren Alp-erenler…

Hepsi kültürümüzün ve kimliğimizin birer parçası…

Düşününüz, Anadolu’da ilk üniversite niteliğindeki Yakutiye ve Çifte Minareli Medrese olmadan Erzurum olabilir mi…

Kültür ve medeniyetimizde önemli yere sahip olan, kentlere hayat veren kültür mirasları aynı zamanda bulundukları şehrin kimliğidir de…

Bunlara dokunursanız, ya da iyi bakmazsanız kimliksiz kalırsınız.

Yeniden modern ve çağdaş bir şehir inşa etmek kimlik kazandırır mı?

Öyle zannediyorum ki hayır…

Sadece geniş caddeli, beton yığınlarıyla süslü binalar zinciri o kadar…

Ya ruhları ?..

Feridun Fazıl ÖZSOY

Üniversiteler hem bilimsel, alanda hem de istihdam açısından önemli bir yere sahip. Özel sektör yatırımlarının oldukça sınırlı olduğu kentte, asgari ücretle istihdama katkı sağlayan işyerleri parmakla gösterilecek kadar az. İşletmeler istihdama uzun vadeli katkı sağlayamıyor. Bu anlamda teknik üniversiteye önemli görevler düşüyor.

Finansman sorunu, pazarlama sorunu ve kalifiye elaman sorunu başlıca nedenler içerisinde yer alıyor.

Erzurum’da 10 binin üzerinde işsiz bulunurken, elaman arayan işyerleri çalışan bulmakta güçlük çekiyor.

Gençler özel sektörde verilen maaşları beğenmeyerek, işsiz kalmayı tercih etme yoluna gidebiliyorlar. Elbette ki potansiyeline uygun işler bulmak önemli, vasıflarını altında veya üstündeki işlerde çalışmak iş verimliliğini önemli ölçüde etkiliyor. Sorun üniversite ve yüksek okul mezunlarında daha da hissedilebilir bir hal alıyor. Bir üniversite mezunu asgari ücretle vasıf gerektirmeyen işlerde çalışması, çalışanı köreltmekten öteye geçemiyor. Eğitim aldığı halde evde oturmayı tercih eden işsiz sayısı oldukça fazla ve bu durum iktisattaki tabiri ile iradi işsiz sayısının artmasına neden oluyor ve göç olgusunu hızlandırıyor.

Aldığı ücreti hak etmeyen, az çalışarak maaşını almanın gayreti içersinde olan çalışanlar işyerlerindeki verimliliğin düşmesinin en önemli faktörleri içerisinde yer alırken, işverenler açısından da iş hukukunun ihlal edilmemesi son derece önemli. Erzurum’da istihdam alanlarının sınırlı olması, işgücü taleplerine de yansıyor. İş Kur’un bu kursları kısmide olsa istihdama katkı sağlıyor. Fakat tam anlamıyla düzelme olması için yatırıma ihtiyaç duyuluyor.

Geçici istihdamın uzun vadede olması için herkes üzerine düşeni yapabilmelidir.

Erzurum halkı yeni kurulacak olan üniversitenin nerede kurulacağını sorgularken, üniversitedeki idari ve akademik yapılanma hakkında da önemli beklentilerin gündeme getirilmesini istiyor.

Bilimsel kulvarda bu şekilde açıklamaların yapılması dikkate alınmalıdır. Yoksulluk elbette ki yardımlarla aşılamaz ancak bu noktada dayanışmanın önemli bir yeri var.

Yardımlara muhtaç olmamak için sürdürülebilir kalkınmaya ihtiyaç duyuluyor. Yani insanlara balık yemesini değil balık tutmasını öğret mantığı ile hareket edilmelidir.

Sürdürülebilir kalkınmanın genel mantalitesi budur. Yaklaşık 15 bin kişi sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından geçiniyor.

Kurumun yardımları, her zaman siyasi rant olarak görülür, seçim dönemlerinde oy malzemesi olarak kabul edilir, bu gerçek hiç değişmez.

Umarız Erzurum da sosyal sorun olma yönünde sinyaller veren işsizliğin çözümü için ikinci teknik üniversiteye önemli bir şans olur

Gamze İSPİRLİ

-Daha eski yıllarda maçlara gelmez miydin? Sesin bu kadar çıkmazdı?
-Biz o zamanlar su bidonu ile maça giderdik. Bidonda rakı olurdu. O zaman kale arkasında otururduk.
Bir gün eski Emniyet Müdürü Aziz Aksoy, bidonla maça girdiğimi gördü. O zamanlar Emniyet Amiriydi.
‘Elindeki ne o Fuat’ diye sordu. Ben de ‘Amirim Dabakhane suyu. İstersen bir bardak doldurim iç’ dedim.
‘Yok aman güneşte ısınmıştır. O su içilmez’ dedi ve tribünlere girmeme izin verdi.
Allah affetsin, zehirimizi alırdık. Rahmetlik Kamilo baba. Kırıkkale – Erzurum maçında köpeği boyayıp sahaya atmıştı. Eyi Mevlüt, cambaz Gıcıroğlu Baharettin, Gavurboğanlı Akıdi, Tüli Turgut, Gocik Enver (Şimdi Antalya’da), Tosya Mahalleli Kor Eyüp ile Münip kardeşler. Eyip klarnet Münip davul çalar. Hep beraber muhabbete bakardık.
Davul- zurnamız ya da def klarnetimiz yanımızda olurdu. Kışın turp, leblebi yazında karpuz, elma ile rakı içerdik. Kumanya ederdik. Sanki Halil İbrahim bereketi vardı. Kafasını bulan giderdi. Yine de bidon boşalmazdı. Ben susuz içerdim. Sonra rakıyı da sigarayı da bıraktım. Baktım fazla içenlerin ağızları burunları eğilmiş. Bende tedbirimi erkenden aldım.

-Erzurumspor’un yaptığı maçlar hafızanızda yer alır mı?
-Kuruluşundan beri yaptığı tüm maçları bilirim. Hangi maçta kim kimin pasıyla gol atmış onu unutmam. ‘Şampiyon olacağız, liderliği yakalayacağız’ diye hep hayal ve rüya görür onunla avunur yaşarım.

ERZURUMSPOR 18 AYARDI, 22 AYAR OLDU AMA…
- Eski seyirci İle şimdiki seyirci arasında fark var mı?
-Eskiden yüzde 60, 70′i penaltıyı, ofsaytı bilmezdi. Adamın kravatı vardı, ofsayta ‘sayit’ derdi. Bu yüzden tereddüt ve tartışmalar çıkardı. Şimdi ise tribünde oturan seyirci siyah gömlek giyen düdüklü hakem kadar futbolu bilir. Eskiden gençler gelirdi maça. Şimdi ise 7′den 70′e herkes. Seyirci bilinçli olduğu için kavga eskisi kadar çıkmaz. Topçunun hatasını seyirci bilir. Seyirciye artık kimse bir şey yutturamaz.

-Eski Erzurumspor ile şimdiki arasında bir kıyaslama yapar mısınız?
-Eski Erzurumspor 18 ayar altındı. Şimdiki ise 22 ayar altın. Tesisler harika. Allah razı olsun Kıyasettin Yüksel döneminde Zakir Sevimli ve diğer yöneticilerin katkıları ile yaptırıldı. Daha sonra Cemal Polat başkanlığı döneminde beş yıldızlı tesisler yapıldı. Sahası, otobüsüyle harikaydı. Eğer bu altının değeri düşerse Allah Erzurumspor’un vebalini onlardan sorar. Bu lafımdan herkes kendi payına düşeni alır. Taksimatı onlar yapsın.

- Aileniz bu kadar maç tutkusu karşısında nasıl davranıyor?
-Öğle yemeğini sofrada bırakır ben maça giderim. Anam teneşirde olsa Erzurumspor’un maçı varsa ben stada giderdim. Ailenin reisi olduğum için Allah rahmet etsin anam, deplasmana gittin mi gelinceye kadar yatmaz beni beklerdi. Gelene kadar dua ederdi. Annemi bende çok severim. Ama Erzurumspor ayrı bir sevgi benim için. Eşime fazla taviz vermem. Çünkü o süratlı futbolcu değil. Bakarsın ofsayta düşer. Oğlum Murat’ı küçükken maçlara götürürdüm. Hiç oğlum Erzurumspor’u sevmez olur mu?

“HEP BAR BAŞINI ÇEKEYİM İSTERİM”

-Erzurumspor sohbetleri nerede en çok olur?
- Valla benim gittiğim her yerde sohbet olur. Camiye bile gitsem Erzurumspor’un orada sohbeti olur. Geçenlerde Metin Onurlu’nun annesinin cenazesi için kabristana gitmiştik. Orada da fırsat oldukça yine aynı şeyleri konuştuk. Sonra Taşmağazalar da kuyumcu Namık’ın, Hacı Sadık’ın, Kuyumcu Sabahattin’in Gülahmet’te Faik Ustanın Kubilay Gazinosu ve Yeşil Dumlu Hamamı kulislerin en çok atıldığı yerdir. Burada Erzurumspor’un son durumunu tartışırız. Bunlar hep yapıcı olur.

-Futbolcularla aranız iyi mi?
- Vallahi tümüyle iyi bir diyalogumuz vardı. Kaptan Sebahattin Güneş ‘Fuat abisenin sesini duyuduk mu, hele deplasmanda sanki 11 değil de 20 kişi oynuyoruz gibi geliyor bize’ der. Aylıkçı olduğum için futbolculara hediye alamadığım için üzülüyorum. Malzemeci Hamza’yı da severim. Çünkü mavi beyazlı formada birleştikleri, 350 bin nüfuslu bir kenti temsil ettikleri için onları çok seviyorum. Benim giydiğim elbiseler bile çoğu zaman mavi- beyazdır. Sonra biz maçları Ahmet, Mehmet gibi seyretmiyoruz. Biz maçta heder oluyoruz.

-Hakemlerle tribünden bazen diyalog kuruyorsun o nasıl oluyor?
-Hakemlerin büyük bir bölümünü tanırım. Nereli, ne iş yapar, nerede oturur, onları hep bilirim. Onlar hep hafızamda kalır. Sevdiğim hakemlere ‘düdüğün nohuduna kurban olayım’ derim. Dürüstçe düdük çaldıkça bayrak kaldırdıkça hep iyi laflar ederim. Kötü çaldığı zamanda sonuç malum. Haksızlığa tahammül edemiyorum. Mağlubiyete alışkın değiliz. Hep ‘bar başını çekeyim’ derim. Poççik de kalmayı sevmem. Ama bazen kara gömlekliler gibi vicdanları da kara olanlar çıkıyor. İşte o zaman kahrımdan ağlarım.

Kadir SABUNCUOĞLU

Recep KAPUCU

Bir başka deyişle kültürlerin oluşmasında şehirlerin etkinliği büyüktür.

Şehirler, bir milletin kültürünün gelişmesinde ve kök salmasında önemli işlev üstlenir.

Şehirler, birbirini tanımayan, farklı düşünce ve inanca sahip yüz binlerce insanın bir araya gelip, çeşitli etkinlikler yaptıkları mekan değildir.

Aynı zamanda bir takım değerler etrafında toplanıp, belli gayeleri gerçekleştiren; tarih, dil, din ve kültür birliği yapan insanların toplandığı önemli mekanlardır.

Geçmişte şehirler bulundukları coğrafyaya uygun bir şekilde savunma amaçlı kurulurdu. Antik ve ortaçağda kurulan site ve kale şehirler bunun güzel örnekleridir. Ancak bu şehirler de içlerinde kendi kültürel geleneklerini de yaşatırdı.

Bu özellikleri ve kültürel gelenekleriyle büyük medeniyetlerin de doğduğu yerler oldu şehirler…

Türk Milleti, kentleşme ile birlikte bozkır ve çadır kültüründen kent kültürüne geçti.

Kurdukları şehirlerde Orta Asya’dan getirdikleri geleneksel kültürü bulundukları coğrafyanın kültürü ile sentezleyerek Anadolu Türk Medeniyetini oluşturdular. Meydana getirdikleri muazzam eserleriyle kurulan şehirler özdeşleşti, kimlik kazandı ve bir misyon üstlendi.

Bugün bazı şehirler tarihin kendisine yüklediği misyonu devam ettiriyor.

Yine bazı şehirler kültürel yapıları ve üstlendikleri misyonla bilinmekteler.

Akropol olmasaydı Atina olur muydu ? 

İskendersiz Roma düşünülebilir mi…

Ya da; Kâbesiz Mekke…

Ayasofya-Süleymaniye olmadan İstanbul…

Nilüfer-Muradiye ve Yeşil Türbesiz Bursa olabilir mi?…

Konya denince akla Mevlâna,

Hacıbayram’la Ankara,

Hacı Bektaş’la Kırşehir gelir.

Yunus’la tüm Anadolu ve daha nice yaşadıkları şehri şereflendiren Alp-erenler…

Hepsi kültürümüzün ve kimliğimizin birer parçası…

Düşününüz, Anadolu’da ilk üniversite niteliğindeki Yakutiye ve Çifte Minareli Medrese olmadan Erzurum olabilir mi…

Kültür ve medeniyetimizde önemli yere sahip olan, kentlere hayat veren kültür mirasları aynı zamanda bulundukları şehrin kimliğidir de…

Bunlara dokunursanız, ya da iyi bakmazsanız kimliksiz kalırsınız.

Yeniden modern ve çağdaş bir şehir inşa etmek kimlik kazandırır mı?

Öyle zannediyorum ki hayır…

Sadece geniş caddeli, beton yığınlarıyla süslü binalar zinciri o kadar…

Ya ruhları ?..

Feridun Fazıl ÖZSOY

Hani et ithal etmiştik?
Hani Erzurum’a 800 sığır gelecekti?
Hani etin kilosu 20 liranın altına düşecekti?
Bu soruları kasaba peş peşe sorunca,
“Yok öyle bir şey,
Gelen damızlık hayvanlardı,
Onlar da birilerine dağıtıldı ve olay bitti” şekline açıklama yaptı kasap.
Hani güzel bir söz var ya,
“Evdeki Pazar çarşıya uymuyor” diye.
Televizyonları izliyoruz her taraf inekten geçilmiyor…
Haber spikerleri “Et ucuzlayacak, ithal et geldi. Et şu fiyata düşecek, Türkiye’nin
her iline dağılacak”
Hani nerde?
Yoksa Türkiye’nin bütün illerine gitti de sadece Erzurum’a gelmedi bizim mi haberimiz
olmadı?

x

Bakın bu konuda hiç kimseden bir açıklama gelmedi.
Vatandaş kendi arasında “Eh bu ramazan eti ucuza yiyeceğiz” deyip duruyor.
Ne yapsın vatandaş,
Söylenene,
Açıklamalara inanıyor.
Ama kasaba gidip et alacağı zaman gerçekle karşılaşıyor.
Etin kilosu el yakıyor.
Kim doğru ,
Kim yanlış söylüyor vatandaş bunu da bilmiyor.

x

Bizim şehrimizde Ticaret Borsası var,
Ziraat Odası var,
Et Balık Kurumu var,
Kasaplar Odası var,
Var var var…
Ama kimseden “Çık” çıkmıyor.
Bir tane Allah’ın kulu kamuoyu karşısına çıkıp vatandaşı bilgilendirme zahmetinde
bile bulunmuyorlar.
Türkiye’ye et ithalatının son dururum nedir?
Erzurum bu ithalattan faydalanabilecek mi?
Vatandaş bu soruların cevabını bekliyor.
Bekliyor beklemesine de,
Kimin umurunda?
Hiç kimsenin…

x

Sonra Doğuanadolu “Hayvancılık merkezi” değimliydi?
Bir zamanların Erzurum’u İran’a et ihraç ediyordu.
Ne oldu bu bölgeye?
Hayvancılık neden can çekişir konuma geldi?
Çiftçimiz,
Köylümüz,
Neden hayvan yetiştiremiyor?
Veya yetiştirmiyor?
Meralarımıza,
Çayırlarımıza göz mü değdi?
Tarım ve hayvancılık merkezi Türkiye’ye bakın,
Ne halle düştü.
İhraç eden Türkiye,
İthal eden konuma geldi.

x

İşte bu noktada da vatandaş şapkasını önüne koyup düşünmeli bence…

Esat BİNDESEN

Orkun ÇİZMELİ

A.Berhan YILMAZ

Mehmet ŞENER

Yaz sezonunda yeterli mesire alanı bulamayan vatandaş var olan mesire alanlarındaki olumsuzluklardan yakınıyor.

Çay bahçelerine yönelen vatandaş, fahiş fiyatlardan yakınıyor.

Esnaf nedeni bilinmeyen zamlara yöneldi.

Piyasa artık, keyfi davranışlarla yön buluyor.

Bir hafta önce içtiğiniz bir bardak çayın aynı yerde bir hafta içinde yaklaşık iki kat artması ortada ciddi sorunlar olduğunu gösteriyor.

Zabıtanın ve denetim mekanizmasının olmadığı yerlerde durum böyle oluyor.

Serbest piyasa ismi konulup, vicdan sızlatacak kavramlara imza atılıyor.

İktisat eğitimi almış biri olarak ben bu zamların yorumunu yapamadım

Ne arz talep dengesizliği nede başka kavramlar bu çarpık tablo konusunda beni ikna edemedi.

Ortada kuralsızlık ve gariban vatandaşa dayatma mantığı var.

“Ne kadara satarsak vatandaş alır” mantalitesi ile hareket ediliyor.

Yapılan yanlışlık esnaflık misyonu ile uyuşmuyor.

Esnaf artık kafasına göre zam yapmaya başladıysa ekonomik kriz, ahlaki değerlerimizde de ciddi çöküntüler oluşturuyor demektir ki bu çok vahim bir tablo.

Bu tablo esnaflık kültürüne yakışmıyor.

Ahilik gibi önemli bir geçmişi olan meslekte önemli sorunlar yaşanıyor.

Göç olgusunun temel nedeni alım gücünün düşüklüğü ve bu alandaki olumsuzluklar olarak nitelendirilmeye devam ediyor.

Vatandaş artık geçinemez duruma geldi.

Esnaf ise mesleğinin ruhuyla örtüşmeyen kararları uyguluyor.

Zorunlu giderlerdeki fiyat artışı, yoksulluğun artmasına da sebep oluyor.

Yoksulluk sınırı altında yaşayan insan sayısının yoğun olduğu, hane halkı sayının yükseliş kaydettiği, işsizlik oranının hız kazandığı Erzurum’da geçim iyice zorlaştı, göç olgusu ise güç kazandı.

Kişi başına milli geliri bin 60 dolar olan bir kentte temel gıda maddelerine yapılan zamların gerekçelerin anlamakta güçlük çekiyoruz.

Yoksullaşan vatandaş,  susmayı tercih ederek, bir anlamda durumdan duyduğu memnuniyeti ortaya koyuyor.

Sükut ikrardan gelir mantığı bu çerçevede önem kazanıyor.

Vatandaş önemli sorunlar yaşıyor.

Bu fiyat artışları sadece spekülasyon olarak tanımlamak, rasyonel bakış açısı olamaz.

İşte bu gerçekle yola çıkıldığında, fiyat artışları beraberinde durgunlukları, kronik durgunluklarda işsizliği beraberinde getirecektir.

Durgunluk ve işsizlik ise krizlerin en önemli nedenleri arasında yer alıyor.

Ekonomi gerçekten önemli sinyaller veriyor.

Birileri görmek istemese de piyasalarda önemli mesajlar var.

Arz ve talep kavramaları farklı yönlerde hareket ederken, bu konuda dengenin sağlanması için çaba sarf edilmiyor.

Böyle bir ortamda yetkili mercileri görevini yapmaya davet ediyoruz.

Gamze İSPİRLİ

Bu anlamda süre gittikçe azalıyor ve belediyelerin finansal tablosu olumlu bir profilden bahsetmiyor. Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü 2010 aylık iller bankası ve Büyükşehir Belediye Paylarını açıkladı.

 Erzurum Büyükşehir Belediyesi Haziran ayında 3 milyon 99 bin TL ödenek aldı.

Büyükşehir Belediyesi’nin bu yılın ilk yarısında aldığı ödenek miktarı ise 16 milyon 510 bin TL olarak kaydedildi.

Erzurum Büyükşehir Belediyesi Ocak ayında 2 milyon 746 bin TL, Şubat ayında 3 milyon 70 bin TL, Mart ayında 2 milyon 898 bin TL, Nisan ayında 2 milyon 162 bin TL, Mayıs ayında 2 milyon 535 bin TL, Haziran ayında ise 3 milyon 99 bin TL ödenek aldı. Büyükşehir Belediyesi aylık ve toplamda büyükşehirler içinde 16’ıncı oldu

Kentsel dönüşüm alanında önemli sorunlar yaşanıyor.

Siyasiler zaman zaman öz eleştiri yaparak, sorunu dillendiriyor.

Yılların ihmali yerel yönetimlerin başarı karnesini olumsuz etkiliyor.

Erzurum 2011 kış oyunları gibi büyük çaplı bir organizasyona ev sahipliği yapacak.

Bu noktada belediyelere de önemli görevler düşüyor.

Hükümet Erzurum’u ve 2011 kış oyunlarını önemsiyor.

            Kentin merkezi konumundaki mahallelerde halen harabe görüntüler, yollardaki deformasyonlar sorun olmaya devam ediyor.

Alt geçitler, köprüler kentin vizyonunu önemli ölçüde değiştirdi ve trafik yoğunluğu sorununun aşılmasına önemli katkıları oldu.

Belediye hizmetleri değerlendirilirken siyasi yaklaşımlardan çok, yapılan hizmet ölçütleri göz önünde bulundurulmalıdır.

Yani öncelikli sorunlar her zaman değerlendirmelerde etkin rol oynar.

 2011 gibi önemli bir sınava hazırlanan kentin caddeleri ve sokakları çöpten geçilmiyorsa, yollar köstebek yuvasını andırıyorsa, harabe görüntülerin olması ciddi sorunlar var demektir.

Elbette ki belediye kaynakları da hizmetler açısından önemli bir yere sahip.

Siyaset ve belediyecilik gereği yerel sorunlar merkeze taşınarak çözüm reçeteleri üretilmelidir.

Ancak, mazeretlere sığınmakla sorunların üstesinden gelinemez.

Belediyecilik, iyi bir ekip, iyi bir fizibilite ve kaynakları etkin kullanımı esaslarını gerektirir. 2011 kış oyunları gibi önemli bir yaklaşırken sokaktaki vatandaşın dahi netlikle görebildiği eksiklikler süratle giderilmelidir.

 Çünkü mevcut tablo çok göreceli sonuçlar oluşturuyor.

Caddelerdeki deformasyon sorunu, harabeye dönüşen binalar ve çarpık yapılaşma bu kentin vizyonuna yakışmıyor.

2011 konusunda yapımı devam eden tesisler kentin kalkınma ivmesini artırırken, aynı duyarlılığın belediyeler tarafından da gerçekleşmesi gerekiyor.

Kurum bütçeleri ve bu yöndeki yatırımlar rasyonel bir şekilde ele alınmalıdır.

Hizmete susamış kentte gerçekten önemli çalışmalara ihtiyaç duyuluyor.

Uluslar arası bir organizasyona caddelerdeki çöküntüler, harabeye dönüşen binalarla hazırlanmamız kent adına olumsuzluk.

Vatandaş artık gerçekleşmeyen hikayeleri dinlemek istemiyor.

Rölantide kalan sorunları defalarca ele almak istemiyoruz.

Kentin önemli sorunları olduğu gerçeği ile hareket edilmelidir.

Söylemlerin eyleme dönüşmesinin zamanı geldi geçiyor bile…

Umarız Erzurum hak ettiği hizmet profiline kavuşur ve 2011 gibi önemli bir sınavı belediyelerinde başarısıyla, yüzümüzün akıyla verebiliriz.

Gamze İSPİRLİ

x

Peki senin adın nasıl Sivil Toplum kuruluşu…
Kamu kurumu değilsin,
Başbakanın,
Bakanın,
Milletvekilinin de memuru değilsin,
Şehirde bir sürü aksayan işler var.
Vatandaşın sorunları devasa,
Bütün bu olumsuzluklara ne sesin çıkıyor, ne de sedan…

x

Erzurum’da çok sayıda Sivil Toplum Kuruluşu var bu tarife uyan.
Adam diyor ki,
“Eleştiriyi yapayım de neden kötü olayım”
Hükümeti eleştirsin,
Bakanı eleştirsin,
Milletvekilini eleştirsin,
Ya sonrası,
Bakarsın bir gün işi düşer. İşi görülmez.
Hesap bu.
Kimseyle arasını kötü etmemek….

x

Eleştiri yapmak,
Sorunları dile getirmek kişilerin arasını bozmaz,
Bozmamalı da.
Zira tepkili toplum demokrasiye daha uygun toplum değil mi?
Hataları,
Yanlışları,
Doğruları söylemenin neresi yanlış.
İyiye iyi, kötüye kötü demenin neresi abes.
Sonra göreviniz bu.
Toplumun önünde olmanın şartları var.
En büyük şar,
Toplumun çıkarlarını,
Toplumun menfaatlerini kendi çıkar ve menfaatlerinden üstün tutmak olmalı.
“Ne şiş yansın ne kebap”
Yok öyle bir şey…

x

Bakın Türk-İş 9. Bölge Temsilcisi Orhan Gözgeç ne güzel tepki koymuş.
Milletvekillerine eleştiri oklarını yöneltmiş.
Kötü bir şey dememiş,
Hakarette etmemiş.
Ne demiş,
“Dağ taş gezmeyle, piknik yapmayla şehrin sorunları çözülemez”
Vallahı adamcağız yerden göye kadar haklı.
Şehrin,
Vatandaşın sorunu belli.
Hani derler ya, “Sağır Sultan bile duymuş”
Duymayan, bilmeyen yok.
Burada sorunları uzun uzun yazmaya da gerek yok.
Sayın Gözgeç kendi teşkilatıyla ilgili bir sorunu mesela dile getirmiş.
Güzel demiş,
Yakışıklı söz etmiş.
Özel İdarede çalışan işçilerin haklarını savunmuş. Şehrin sorunlarına
Milletvekillerinin odaklanmasını istemiş.
Gözgeç, tepkisini böyle dile getirmiş.

x

Sivil Toplum Kuruluşları taraflı olamaz,
Hele sessiz hiç kalamaz.
Böyle yapmakla,
Bu tür davranmakla koltuklar da korunamaz.
Halkın yanında yer almak,
Vatandaşa sahip çıkmak,
Onların dertleriyle dertlenmek koltuk korutur.
Aksisi reklamlar bölümüdür.
Geçicidir…

Esat BİNDESEN

Orkun ÇİZMELİ

Üç denize üç ırmak gönderen yüce dağlar…
Kıyısında kuruyan çiçekler için ağlar.
Bu nedenle terk eder bu ili bu üç ırmak…
Çoruh deli, Aras mahzun, Fırat küskün akarak…
Alır gider başını el bile sallamadan…
Uyanın yüce dağlar! onları el almadan…
Kuruturken bendini, sizleri uyutanlar…
Uyutanlar su diye size toz sunacaklar…
Akarsa üstünde Fırat, vadedilen toprağın…
Uyanın yüce dağlar, yeter artık, uyanın…
Çoruh, Aras ve Fıratın derdi nedir? Anlayın!…

(MDM)

Mehmet ŞENER

Sana, o benden her zaman istediğin Yusuf Hayaloğlu’nun şiiriyle veda edeyim…

Ah Ulan Rıza

Neden hala gelmedi ..
Yoksa..
Saati mi şaşırdı bu hıyar?
Gerçi hiç saati olmadı ama en azından
Birine sorar …

Cebimde bi lira desen yok!
Madara olduk meyhaneye
Ah eşek kafam benim ..
Nasılda güvendim bu hergeleye !..

Gelse balığa çıkacakdık ,
Ne çekersek kızartıp birayla yutacakdık
Kafamız tam olunca şarkılar döktürüp
Enteresan hayallere dalacaktık…

Bu sandalı geçen hafta denk getirip
Çalıntıdan düşürdük…
Arkadaşlar ısrar etti,
Biz de, iyi olur, bize uyar diye düşündük..

Saat sekizde gelecekdi,
Bana birkaç milyon borç verecekdi
Yoksa o nemrut karısı kaçtı da
Onun peşinden mi gitti?

Eğer öyleyse yandık,
Gudubet gene yaptı yapacağını!..
Geçen sene de merdivenden itip
Kırmıştı Rıza’ nın bacağını…

Kadında boy şu kadar;
Kalça fırıldak, göz patlak, kafa çatlak!..
Korkuyorum, bir gün ya kendini asacak,
Ya horlarken Rıza’ yı boğacak…

Bak şimdi acıdım, aşk olsun adama…
Ben olsam vallahi baş edemem!..
Hele beş tane velet var ki boy boy,
Allah’tan düşmanıma dilemem!..

Aslında iyi çocuktur Rıza, efendi huyludur,
Herkesin suyuna gider…
Yoksa kalıba vursan hani,
Tek başına on tane adam eder.

Bir keresinde, hiç unutmam
Üç-beş zibidi haraca dadandı;
Rıza sandalyeyi kaptığı gibi
Herifleri hastaneye kadar kovaladı!..

Aynı mahallede büyüdük, aynı kızları sevdik,
Aynı kafadaydık…
Orta ikiden bıraktık, matematik ağır geliyordu,
Biz başka havadaydık…

Aynı gömleği giyer, aynı sigaraya takılır,
Aynı takımı tutardık…
Fener’in her maçına iddialaşıp
Millete az mı yemek ısmarladık!..

Bir tek askerde ayrıldık
Bana Bornova düştü, ona Gelibolu…
Döner dönmez evlendirdiler
En büyük salaklığı da bu oldu!..

Bense… Bense hiç düşünmedim, zaten param yoktu
Hep tek tabanca gezdim
Benim beğendiğimi anam istemedi,
Onun gösterdiğini ben sevmedim!..

Neyse bunlar derin mevzu…
Anlaşıldı bu herif artık gelmeyecek…
Ufaktan yol alayım
Anam evde yalnız, şimdi merağından ölecek!..

Gittim vurup kafayı yattım,
Rüyamda gördüm gülümseyerek geldiğini…
Ne bilirdim, yolda kamyon çarpıp,
Hastaneye kavuşamadan can verdiğini!..

Vay be Rıza!..
Sonunda sende düşüp gittin Azrail’in peşine !..
Dün, boşuna günahını almışım,
Ne olur, kızma bu kardeşine…
Öğlen kahvede söylediler, Rıza öldü dediler
Ne kolay söylediler!..
Sanki dev bir taş ocağını, kökünden dinamitleyip
Üstüme devirdiler!..

Ah dostum …
O kocaman gövdene,
O beyaz kefeni nasıl kıyıp giydirdiler?
O zalim tabutun tahtalarını
Senin üstüne nasıl böyle çivilediler?

Yani sen şimdi gittin, yani yoksun, yani
Bi daha olmayacak mısın?
Yani bi daha borç vermeyecek,
Bi daha bira ısmarlamayacak mısın?

Peki beni kim kızdıracak,
Kim zar tutacak, kim ağzını şapırdatacak?
Peki beni bu köhne dünyada
Senin anladığın kadar kim anlayacak?

Ulan Rıza…
Ne hayallerimiz vardı oysa,
Ne acayip şeyler yapacakdık
Totoyu bulunca dükkan açacak,
Adını Dostlar Meyhanesi koyacaktık…

Talih yüzümüze gülecekti be,
Karıyı boşayıp sıfır mersedes alacaktık
Hafta sonu iki yavru kapıp,
Boğaz yolunda fiyaka atacaktık!..

Ah ulan Rıza…, Ah ulan Rıza
Bu mahallenin nesini beğenmedin de öte yere taşındın?
Ara sıra gıcıklaşırdın ama, inan ki,
Benim en kral arkadaşımdın!..

Ah ulan Rıza…
Ben şimdi bu koca deryada tek başıma ne halt ederim?
Senden ayrılacağımı sanma,
Bir kaç güne kalmaz ben de gelirim!!!
Ben de gelirim.

Recep KAPUCU

x

Yapılan törenlerin son 30 yılını hatırlıyorum.
Kutlamalarda hiç sorun yaşanmadı.
Çünkü gününden önce tören yapılacak İstanbulkapı mevkii gözden geçirilir,
Bir aksaklık varsa tedbiri önceden alınırdı.

x

Erzurum Büyükşehir olmadan önce tek belediye vardı.
O belediyenin yetkilileri duyarlı davranır etrafı öncesinden kolaçan ederlerdi.
Büyükşehir olduktan sonrada ta bu yıla kadar yine bir sorun yaşanmadı.
Bu yıl insanların yüzlerini kızartacak bir sorun yaşandı.
Neydi o sorun?
Atatürk’ün 3 Temmuz 1919 yılında Erzurum’a giriş yaptığı İstanbulkapı pislik içerisindeydi.
Törenin yapılacağının bilinmesine karşı,
Sadece bu yıla mahsus değil,
Her yıl orada törenlerin yapılmasının bilinmesine rağmen Yakutiye Belediyesi’nin
hiçbir önlem almamasıydı.

x

Mekanın pis ve bakımsız olması törene katılanlar tarafından tepki ile karşılandı.
Büyükşehir Belediyesi Çevre Daire Başkanı Durak Bulut devre girdi.
Cep telefonuyla Yakutiye Belediyesi yetkililerini aradı.
Aradı aramasına da araması maalesef sonuçsuz kaldı.
Temizlik çalışması için ricada bulunması sonuç vermeyince, Durak Bulut Büyükşehir
Belediyesi’nin temizlik ekiplerini i tarihi İstanbulkapı’nın merdiven ve iç kısımlarının bakım
ve temizlik çalışmalarını yaptırdı.
Bu esnada törene katılan öğrenciler ile davetliler çevreye yayılan tozdan rahatsız oldu.
Tören yerinde bulunan 9. Kolordu Komutanlığı’nda görevli bir albay ise temizliğin önceden yapılmaması nedeniyle uyarı da bulundu.
Tören yerinde bulunan Atatürkçü Düşünce Derneği Erzurum Şube Başkanı Kenan Öztürk de
tören öncesinde İstanbulkapı’nın bakımsızlığa terk edilmesine tepki gösterdi.
İş bu kadarıyla da kalmadı,
Sağlık Bakanı Prof. Dr. Recep Akdağ, Erzurum Valisi Sebahattin Öztürk, 9. Kolordu Komutanı Korgeneral Tevfik Özkılıç ile davetlileri İstanbulkapı’nın içine sokulmadılar.

x

Bu bir skandal.
Belediyenin görevini yapmaması demek.
Şehri, şehir insanını dikkate almamak anlamına gelir.

x

Daha faciası şu,
3 Temmuz bilinen görünen bir tarih.
Herkes biliyor ki o gün İstanbulkapı da bir tören yapılacak.
Protokol oraya gelecek.
Erzurum, temsilen en büyük misafirlerinden birisini karşılayacak.
Günün ve saatin bilinmesine karşı hiçbir tedbirin alınmamasını nasıl yorumlamak lazım?
Nasıl anlamak gerek?..
Acaba,
Gelen misafire gerekli ilgi ve alakanın gösterilmemesi midir?
Yoksa,
Belediyenin ne başı nede sonunun belli olmaması mıdır?
Hangisidir?
Çok merak ediyorum gerçekten…

x

Lalapaşa’nın önündeki ağaçları keserek ,
Eline birkaç plan proje alıp basının karşısına çıkmak,
Tarihi eserleri su yüzüne çıkarıyorum diyerek basına boy boy poz vermek kolay.
Ama şehir temizlemek,
Tören yapılacak mekanı öncesinden gidip gezmek,
Gerekli tedbirleri öncesinden almak zor mu?
Zira İstanbulkapı da tarihi bir mekan değil mi?….

x

Bu skandal böyle kapanmamalı bence.
Kimse yetkilisi,
Sorumlusu hesabını vermeli.
Hiç kimsenin haddine değil, Erzurum’u Erzurumluyu gelen misafirlerin
ve protokolün önünde küçük düşürmeye…

Esat BİNDESEN

“Ben horozun olmadığı yerde öterem”

Mavi- beyazlı formanın sevdalılarından…
Erzurumspor’a yürekten gönül verenlerden…
Yiğit lakabıyla anılır.
O’na da ‘Ciğerim Fuat’ derler.
Tek başına ‘12’nci adamdır’ o.
Tribün korosuna katılarak nefesini tüketmez.
Stadın tam sessizliğe büründüğü sırada, davudi bir sesle ön plana çıkar.
Genelde mesajlarını o solo çıkışıyla verir.
Hakeme, futbolcuya, rakibe centilmence hatta espirili olarak sataşır.
Yeri geldiğinde de lafını esirgemeden söyler.
Seyircinin hakeme koro halinde ettiği küfürleri, o tek başına bertaraf eder.
Tek cümleyle seyirciyi ateşler.
Morali bozulanı futbolcuyu havaya sokar.
Tribünden çıkan tüm esprilerin altında onun imzası vardır.
Tek başına bir ordudur, Ciğerim Fuat.

İLK RÖPORTAJI 25 YIL ÖNCE YAPMIŞTIM
Ciğerim’i arkadaşım Namık Kılkıl’a sormuştum.
O yıllar Karayolları’nda çalışıyordu.
Randevu aldı, 25 yıl önce bir röportaj yaptık.
Okuyanın ağzında tat bırakan o röportaj, Hürriyet’in bölge sayfasında yayınlandı.
O yıllarda Hürriyet, Erzurum’da 10 bin satıyordu.
Ciğerim’le yapılan röportaj, 4-5 yıl sonra yeniden ve aynen bir kez daha yayınlandı.
Kıyasettin Yüksel’in başkanlığı döneminde (1991) ‘Dünden bugüne Erzurumspor’ dergisi çıkarıldı.
Dergiye o dönem yötenici olan MHP eski Milletvekili Mücahit Himoğlu, ‘Efsane kaleci Ersin’, ‘Ciğerim Fuat’ ve ‘Naim Hoca’ ile yaptığım röportajları almıştı.

TESİSLERİ GÖRDÜ, AĞLAMAMAK İÇİN DİRENDİ
Ciğerim Fuat’la Erzurumspor’u yeniden konuştuk.
Sonra Erzurumspor’un o muhteşem (!) tesislerine gittik.
Çift başlı kartal heykeli ve Erzurumspor’un tesisleri önünde fotoğraflarını çektik.
Kapısı kilitli tesisleri görünce gözleri doldu Ciğerim Fuat’ın.
Ciğerim Fuat’la hem geçmişi hem de günümüzü değerlendirdik.

KİMDİR CİĞERİM FUAT?
Erzurumspor’un en renkli siması Ciğerim Fuat, Fuat Elaldı (67) Mahallebaşılı.
Veyis Efendi Mahallesi, Kumru sokakta “Düriye’den doğma, Yahya’dan olma’ diye açıklık getiriyor.
Karayolları Bölge Müdürlüğünde 15 yıllık aşçıyken ‘süper emekli’ oluyor.
Bu durumu ‘Başbakan Turgut Özal’ın süper emeklilere mendil verip ağlattığı garibanlardan biriyim’ diye nitelendiriyor.
Gençliğinde top koşturmuş, hatta Doğuspor’dan lisans çıkarmış ama resmi maçlarda hiç oynamamış.
Antrenörler yeteneğini fark edemediği için hep yedek soyundurmuşlar.
Kuruluşundan itibaren Erzurumspor’un içerdeki tüm maçlarına gitmiş.
Deplasmandaki maçların da büyük bir bölümünü izlemiş.
“Maçlarına gitmediğim il ve ilçe kalmadı. O illerin tarihi camilerinde mutlaka namaz kılardım” diyerek şunları söyledi:

“ERZURUMSPOR’U ÇOCUĞUMDAN BİLE ÇOK SEVERİM”

“Bir Erzurumlu olarak, Dadaş olarak Erzurumspor’u her şeyimden fazla severim. İşimden, çocuğumdan bile çok severim. Bir kıza sevda çeker gibi, ben mavi-
beyazlı formaya sevda çekerim. Aileme, çevreme de aşılarım bu sevgiyi. Erzurumspor’un içerdeki tüm maçlarını gördüm. Dışarıda ki maçlarının da büyük bir bölümün izledim.
Benim gibi hasta olan taraftar çok. Mesela Kunduracı Faik (Engiz) Usta. O ‘Kupa ası’dır. Okşinde papaz, kız, velet, 10’lu var ama kupa ası yoksa 150 açamazsın. Faik Usta da bizim için öyle ve önemlidir. Onsuz 150 açılmaz. Maçta eli ayağı titrer. Sigaranın ateşini şaşırttığından bazen ağzına alır. Fakat deplasmana gitmez. İyi bir sanatkardır. İspanyol burun, yumurta topuk ayakkabıyı en iyi o yapar. Şimdi o ayakkabıları faytoncular ve davulcular giyer.”
-Erzurumspor’u en az senin kadar seven başka kimler vardı?
- Hepsi de rahmetli oldu. Kuyumcu İhsan Singer (rahmetli), Erzurumspor’da genel kaptanlık yaptı Galerici Nihat Bakkal, Orloncu Murat, Bantçı Temel, Oto Elektirikçi Murat, Elbiseci Sabahattin Özkorucu. Erzurumspor’u canı kadar seven insanlardı.
Ordu’yu 1-0 yendiğimiz maçta elbiseci Sabahattin kalp krizi geçirip hastaneye-
kaldırılmıştı. Bir süre hastanede tedavi gördü. Bir gün baktık ki, pijamalarıyla kaçmış maça gelmiş. Tribünden maç seyrediyor.
Bir Eczacı Celal (Baysal) var. Erzurumspor’un Genel kaptanlarından Eczacı Cevat Baysal’ın kardeşi. Celal maçı sessiz seyreder. Talaşına değil. Ama, takıma karşı kötü niyetli olanları ikna etmeyi iyi bilir. “

“BEN HOROZUN OLMADIĞI YERDE ÖTEREM”
- Maçlarda en çok senin sesin duyulur neden?
- Ben çekinmeden tok bir sesle konuşurum. Söz yerine geldi mi ağzımdan çıkar. Sonra tam sessizliğin hüküm sürdüğü bir sırada beni duyarsınız. Zaten ustalıkta burada. Çünkü horozun çok olduğu yerde sabah tez olur. Ben horozun
olmadığı yerde öterem ki sesim duyulsun. Herkes bağırdığı zaman
benim sesim çıkmaz. O zaman konuşursam lafımın değeri olmaz.
-Nereden buluyorsunuz bu esprileri?
-Espri bende hazine. Bitmesi mümkün değil. Allah söyletiyor beni. Önemli maçlardan önce sesli dua ettiririm. Duayı ‘top aylara’ diye bitiririm. Rize maçı öncesi dua ettiriyordum. O zamanki Valimiz Fevzi Yetkiner’in (Allah rahmet etsin) yeni geldiği zamandı. Yanındakine ‘Kim bu? Naim Hoca mı?’ demiş.Cevap vermişler ‘Hayır efendim. Fuat Hoca’ diye…

DEVAM EDECEK…

Kadir SABUNCUOĞLU

Etkinliğe STK yöneticileri, bürokratlar ve siyasilerin ilgisi yoğundu.

Her yıl başka bir etkinlikle gündeme gelen Sultan Sekisi toplantılarında bu yıl, 2011 standı ve Tortum şelalesinin durumu damgasını vurdu.

2011 üniversiteler arası kış oyunları standı büyük ilgi gördü.

Erzurum dışında yaşayan hemşehrilerimizde oyunlar hakkında bilgilenme fırsatı buldular.

Etkinliğin olumlu kısmını 2011 tanıtım çalışmaları, eleştirisel kısmını da Tortum şelalesinin akmayan suyu oluşturdu.

Turizm açısından doğal güzellikler önemli bir yere sahip.

Asya ve Avrupa’nın en yüksek şelalesi unvanını elinde bulunduran şelaleye bu görüntüler yakışmıyor.

Şelale 1960’da kurulan hidroelektrik santralı nedeniyle sadece ilkbahar mevsiminde akıtılıyor. Tortum Gölü’nden beslenen şelaleye, elektrik üretimi nedeniyle 9 ay su verilmiyor.

Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu’nun 5 Mayıs 2000 günü verdiği kararla birinci derecede doğal SİT alanı olarak tescil edilen Tortum Şelalesi’nde, 22 metre genişliğindeki su 48 metreden düşüyor.

Afrika’daki Zambezi Nehri üzerindeki Vietorio Şelalesi 120 metre yükseklik ile dünyanın en yüksek şelalesi, ABD’de Erie Gölü ile Ontario Gölü arasındaki Niagara Şelalesi 51 metre yükseklik ile ikinci, 48 metre yükseklik ile dünyanın üçüncü yüksek şelalesi Uzundere ilçesindeki Tortum Şelalesi’dir. Tortum Şelalesi oluşumu açısından ise dünyanın ikinci önemli şelalesidir. Tortum Şelalesine 1952- 1960 yılları arasında Hidroelektrik Santrali yapılmış ve ülke elektrik ihtiyacına katkıda bulunmaya başlamıştır.

Şelalenin tam karşısında bulunan Çağlayan Köyü Muhtarı Osman Baykal, elektrik üretimi nedeniyle şelaleye yılın sadece üç ayı su verildiğini, diğer zamanlarda ise kurutulduğunu hatırlatarak, 14 Aralık 2009’da mahkemeye başvurdu.

Erzurum Birinci İdare Mahkemesi’nde görülen davada, Atatürk Üniversitesi Mühendislik Fakültesinden Çevre Mühendisliği Bölüm Başkanı Prof. Dr. Recep Boncokcuoğlu ile iki öğretim üyesi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, su kısıtlamasının hem jeomorfolojik yapıya zarar verdiği, hem de ekolojik dengeyi bozduğu belirtildi.

Yargı kararına rağmen akmayan şelalenin durumu tepkilere neden oldu.

Erzurum Kalkınma Vakfı (ERVAK) Başkanı Erdal Güzel, Tortum Şelalesinin akmamasının turizmi olumsuz yönde etkilediğini bildirirken Vali Sebahattin Öztürk, yargı kararının uygulanacağını ve şelalenin yeniden akacağını söyledi.

Umarız ERVAK aracılığı ile gündeme gelen bu önemli sorun çözüme ulaşır.

ERVAK önemli bir etkinliğe imza atarak, bu önemli konuda kamuoyu oluşturmuştur.

Elimizde ki değerlere sahip çıkmalıyız.

Doğal güzellikleri yok etmenin açıklanacak hiçbir yönü olamaz.

Üstelik ortada yargı kararı var.

Hukuk kuralları çiğnenmemeli.

ERVAK’ın seminerinde görüşlerini ifade eden Erzurumlu siyasiler, şelalenin akması yönünde önemli çalışmalara destek vereceklerini ifade ettiler.

Doğal güzelliklerin turizm açısından en önemli  potansiyel olduğu unutulmamalıdır.

Meseleye sahip çıkılması adına herkes üzerine düşeni yapmalıdır.

Erzurum’un ilçelerindeki doğal zenginlikler, ilgisizliğe yenik düşmemelidir.

Turizmi geliştirmek adına  bu gibi çevre katliamlarına tepkisiz kalınmamalıdır.

Sorun hem çevreyi, hem turizmi hem de Erzurum’un sahipsizliği meselelerini gündeme getirmektedir.

Yargı kararına saygı duyularak, ERVAK’ın bu anlamlı etkinliğine kulak verilmelidir.

Gamze İSPİRLİ

Orkun Çizmeli

Yukarıda bahsettiğimiz insanların makam, şöhret, para gibi zaaflarını rahatlıkla kullanarak toplumların geleceğini kendi hesaplarına göre tasarlayan güçler; Bu insanlar aracılığıyla gelecek korkusunu ve maddi kaygıları insanların yüreğine yerleştirmeyi hedeflerler. Böylece inançlı insanları bile paranın, gücün ve makamın dünyada saygı duyulması ve hatta itaat edilmesi gereken en önemli üç otorite olduğuna inandırırlar.
Bunun sonucu Allah’a itaatin yerine zalim bile olsa otoriteye, güce, makama, paraya itaat edilmesi gerekliliği düşüncesi her bireye dayatılır ve inandırılır. 
Dünyamızda gücü elinde bulunduranlar inançlarından uzaklaşmış insanlardan oluşan bir toplum isterler. Çünkü inançları zayıf olan ve hedefi olmayan insanlar çabucak köleleştirilebilirler, korkak olurlar ve çok çabuk aldatılabilirler. Şaşırmamanız gereken bir durum, bu gibi aldanmış, aldatılmış insanlara önemli makamlarda da rastlayabileceğiniz gerçeğidir.

Dikkat edilirse günümüzde sistem ve onu yönlendirenler; dinin yerini partilerle, hakkın hukukun yerini de para ve güçle ikame etmektedir.
Bu durumda bir tarafta inançları ve insanları sömürenler, diğer tarafta sömürülenlerden ibaret bir toplum yapısı karşımıza çıkar. İşin garibi sömürülen insanlar kendilerinden birilerini ve hatta bizzat kendilerini iktidarda zannettikleri için hallerinden şikâyetçi de değildirler çünkü maddi, manevi ne kaybettiklerinin farkında değildirler.

Sonuçta kargaşadan, huzursuzluktan, açlıktan, kutsalları kullanmaktan güç alan iktidarlar, iktidar beklentisi içinde olanlar ve bu iktidarları kutsayan korkak, beceriksiz ve bütün değerlerini düşünmeden birilerine, bir yerlere teslim edebilen bir toplum modeliyle karşı karşıya kalınır.
Televizyonlarda, gazetelerde, internet haberleşme ağlarında ve hatta rüyasında bile dezenformasyona uğrayan beyinler, karnını doyurmaktan başka bir derdi olmayan insanlar, beynini bir yerlere kiraya vererek sorumluluklarından kaçanlar ve bir daha uyanmamak üzere uyutulan bir millet karşımıza çıkar.

Bütün bunların sonucu; üzerine ölü toprağı serpilmiş, vatan, millet ve inançları için hiçbir mücadele, fedakârlık yapmayan, oy verip sonra televizyonların karşısına geçerek oy verdiği kişilerin vatanını, milletini, dinini, imanını kurtarmasını bekleyen aldanmış insanlar.

Ve yaptığımız en büyük hata; Allah’tan beklememiz gerekeni insanlardan beklemek, Allah’tan istememiz gerekeni başkasından istemek, bilerek veya bilmeyerek Allah yerine partiye, lidere, güçlü gördüğü insanlara sığınmak.
Ve belki de en doğru sözü söyleyen “bırak sarhoşu kendi uyansın” diyen can dostumun uyarısı. 

Ahmet Berhan YILMAZ

Bir gün Konya’nın yerel sitelerinde geziniyorum. Gün oluyor, Trabzon ağ toplumuna konuk oluyorum. Bir başka gün klavyemin yolu Erzincan’a, Sivas’a düşüveriyor!

Velhasıl birkaç aydır grip çıkmadığım yerel gazete sitesi, toz duman attırmadığım mahalli “Net merkezi” kalmadı! 

Hem bedava, hem keyifli, hem öğretici olan bu gezintilere ilgim nedensiz değil. “Şehirlerin benzer halk ve aydın davranışlarını; o şehirlerde yaşayanların toplumsal talep, beklenti ve eleştiri biçimlerini ” hep merak etmişimdir.

İşte bu merakımı giderebileceğim adres olarak önüme çıktı yerel gazeteler, siteler. Şunu da gözlemledim. Mahalli yazarların konulara yaklaşımı ile kent derneklerindeki sohbet içerikleri benzerlik gösteriyor.

Üç beş hemşehri bir araya geldi mi mutlaka şöyle bir sohbet geçer aralarında… Yazıların ana fikri de aşağı yukarı aynı kapıya çıkar.

“Yahu arkadaş bakın şu şu şehirler ne kadar da şanslılar. Bir kere birbirlerini kokularından tanıyorlar, birbirlerini nasıl tutuyorlar, hemşehrilik ne demektir gidin de onlardan öğrenin…”

“Hay ağzına sağlık arkadaş, bürokratlarını yukarılara taşırlar bunlar, gidin bakın her kurum …..lerle dolu. İş adamlarına omuz verirler, birisi zor duruma düşse aralarında para bile toplayıp yetişirler imdadına… Bunlar alışverişlerini bile kendi hemşehrilerinin işyerlerinden yaparlar”

Sürekli çaresizlik üreten ”Mahalli bürokratik yapılardan” şikâyet eden yerel köşe yazarları, “Bazı olumsuzlukların sadece kendi şehirlerine özgü olduğu” kesin inancı içindeler. Kalkınma yolunda yeterli mesafe alamayışlarını “Yerel liyakatsizliğe” bağlama eğilimindeler.

Bir ortak yakınmaları da “Diğer illerin siyasi kadroları tuttuğunu koparırken, kendi siyasetçilerinin yetersiz oluşu…”

Bu tespitlerimi paylaştığım ENER’Lİ dostlardan birisisi dedi ki:

“Bu söylediklerinden anlıyorum ki, aslında her şehir bir diğerine imreniyor, öykünüyor. Sanıyorum hemşehrilerimiz için bugüne kadar verdiğimiz bazı hükümlerde epey ileri gitmişiz…”

“Yıllardır hangi Erzurumlu toplulukla çay içsem, yemek yesem söz hep aynı noktaya gelir dayanır” dedim, dostuma ve şöyle sürdürdüm konuşmamı:

“Bir araya gelince ilk sözümüz şu oluyor:  Arkadaş! hemşehrilik nedir, bilmiyoruz. Birbirimiz aleyhinde konuşuyoruz, bir birimizi kıskanıyoruz, kimsenin yükselmesine tahammül göstermiyoruz.

Bu iddiayı hangimiz öne sürsek, diğerlerimiz tasdik eder hemen. Karamsar anlarımda benim de katıldığım olmuştur bu hükümlere… Ama sonra insanımıza haksızlık ettiğimi düşünürüm. En azından büyük çoğunluğun bu ithamları hak etmediği kanısı hep hâkimdir bendenize…

Haset, dedikodu, dalga dalavere hemen her ilde, her toplumda görülen karakter zaafları değil mi?

Ahlaki çöküntünün sarıp sarmaladığı toplumlarda zirveye çıkan entrika, fitne, fesat, dedikodu ve haset gibi özellikleri getirip sadece Erzurumluya yamamamın ne âlemi var?

Bu büyük ahlaki zaafları dadaşın adeta alamet-i farikası haline biz getirirsek, bizi bu alçaklıklarla itham edecek olanlara söyleyecek neyimiz kalır?”

Dostumun söylediklerimi başıyla onaylamasından cesaret alınca söylemeden geçemedim: 

“Unutma şu gerçeği, bir gün mutlaka kamusal saltanata alışmış ‘Köhne bürokrasi”, en azından bu şehirde yerini ‘Topluma hizmet uğruna kişisel rahatını feda edebilen’ ‘Hizmet ehli bürokrat’ tipine terk edecek… Bu bir süreç meselesi…Bilimi üstün dadaşlık özellikleriyle karıp mizacının cevheri haline getiren laptoplu dadaşlar ordusu alay alay hizmet siperlerini dolduruyor. Bu selin önünde hangi çürük bent durabilir ki…

Hemşerilik enerjilisiyle dolu ‘tutkal şahsiyetlerin’ harbi ve hasbi önderliği sayesinde ‘Erzurumluluk şuuru’ çağdaş ihtiyaçlara göre serpilip büyüyecek. İşte bu şuurla birlikte şehir de maddi ve manevi alanda daha da serpilip büyüyecek. Büyüyor da…”

Dostum, sevimli gözlerini gözlerime dikerek kendisine söylediklerime kendimin ne kadar inandığını anlamak istedi. Söylediklerimin içtenliğine kanaat getirince mutlu oldu.

Evet, ona söylediklerimde samimiydim. Size de aynı samimiyetle ifade ediyorum:

Şehir adına yürütülen cesur ve samimi her çaba, bu şehre gönül vermiş çoğunlukça desteklenecektir. Destekleniyor da…

Şehir adına yürütülen cesur ve samimi her çaba, hasedin karartmadığı vicdanlarda elbette bir karşılık bulacaktır. Buluyor da…

Ara sıra arkadaşlarıma “Mecellenin hükmüdür” diye latifeyle karışık söylediğim gibi: ESER KUVVETLİYSE, TESİR MUHAKKAKTIR!

ENER olarak daha birkaç aydır yürüttüğümüz mütevazı çabaların şehir aydını, medyası ve halkı üzerinde meydana getirdiği samimi ilgi, sözlerimin ispatı değil mi?

__

TAZİYE.

Erzurum E. Milletvekili Muhterem İsmail Köse ve işadamı Muharrem Köse, kız kardeşlerini kaybetmenin acısını yaşadılar. Kendilerine ve tüm aile efradına taziyelerimi iletiyor, merhumeye rahmet ve mağfiret diliyorum.

Genç bir dostun acı haberiyle sarsıldık. Tevfik AKAN kardeşimizi rahmet-i rahmana yolcu ettik. Mekânı cennet olsun. Basın camiasına ve ailesine taziyelerimi iletiyorum

Mucip KINA kardeşimizin Annesinin vefatından geç haberdar oldum. Taziyelerimi iletiyorum. Ezemizin mekânı cennet olsun.

Vahdet Nafiz AKSU

Mehmet ŞENER

Sevmek ve kabul etmek…

***

Sevgi kavramı yüce Yaratan’ın insanların kalbine yerleştirdiği, dünyanın en güzel duygusu…

Gönül kapılarını bir insanı sevmeye ayıranlara ne mutlu.

Gönül kapıları diyorum, çünkü gönül kutsaldır ve ‘Gönül’ Yaradan’ın evidir…

Gönlünüzde sevgiye yer ayıramamışsanız, vay halinize…

Ya da gönlünüz sevgi ile dolu ise ne mutlu size…

Sakın gönül kırmayın ve kin tutmayın…

Hani Yunus’un dediği gibi;  

“Bir kez gönül yıktın ise

Bu kıldığın namaz değil…”

Ya da,  

“Biz kimseye kin tutmayız

Ağyar dahi dosttur bize…”

Dizelerinde olduğu gibi yüreğinizin güzelliklerini insanlarla paylaşın.

Paylaşmayı bilmiyorsanız, öğrenin…

Paylaşılan sevgi çok daha büyüktür…

***

Bir de “Kabul etmek” kavramı var…

İnsanları sevmek nefsinize çok ağır geliyorsa, nefsinize hakim olamıyor ve onun esiri oluyorsanız işte bu durumda birbirimizi kabul etmemiz gerekiyor.

İlla sevmek zorunda değilsiniz, ama kabul etmek zorundasınız…

***

İnsanın bünyesini çürüttüğü yetmiyormuş gibi topluma da sirayet eden bu sevgisizlik illetinden kurtulmak gerekiyor.

Gönlünü sevgiye açamayan, sevgi ile düşünemeyen beyin çorak, sevgi ile göremeyen göz kördür…

Sevgi pınarlarınızın kurumasına müsaade etmeyin…

Çevrenizde olup bitenlere bigane kalmayın, eğer başınızı yastığa koyduğunuzda nerede hata yaptığınızı sorgulayabiliyorsanız bu da bir şeydir…

Unutmayın sevmeye gücünüz ve cesaretiniz yoksa, kabul edin…

Bu da erdemdir… 

Feridun Fazıl ÖZSOY

Ancak milli park sayısının artması tarihi eserlerin korunmasında ve yaşatılmasında önemli bir etken değil.

Milli park kavramı, kağıt üzerinde kalmamalı.

Allahuekber Dağları Milli Parkı  ile ilgili olarak hazırlanan Gelişim Planı’nın müzakere toplantısı Erzurum’da yapıldı.

Tortum Şelalesi, Aziziye Tabyalarından sonra Allahü Ekber Dağlarıyla birlikte Erzurum’da Milli Park sayısının üçe yükseldiği açıklandı.

Her yıl bu alandaki eksikleri kaleme alıyoruz.

Fakat bu durum hiç kimsenin umurunda değil zaten.

Her yıl yeni bir proje hazırlanıyor.

Ortada icraat yok.

Umarız bu yönde atılan adımlar amacına ulaşır.

Geçtiğimiz gün Öşvank Kilisesinde onarım yapılacağı açıklandı.

Daha önce Aziziye ve mecidiye tabyalarının milli park olacağı ifade edilmişti.

Çifte Minareli Medrese dökülüyor.

Turistler bu vahim durum konusunda hayretler içinde kalıyor. Erzurum da ilgisizlik tüm yönleriyle devam ediyor.

Umarız bu söylemde kağıt üzerinde kalmaz.

Geçtiğimiz yıllar çifte minareli medresenin  yapımı konusunda da benzer gelişmeler yaşanmıştı fakat ortada en ufak bir gelişme yok.

Projenin yapımı uzun zaman alırmış.

Ödenek sorunu had safhadaymış.

Her yaz sezonunda çifte minareli medresenin restorasyon sorununu ele alıyoruz.

Fakat biz yazıp biz okuyoruz bu önemli konuyu.

Kent bu kadar ilgisizliği gerçekten hak etmiyor.

Yani konu yine arap saçına dönüş durumda.

Üstelik tarih bu hataları çok iyi kayıt ediyor.

Tarihi eserler özellikle çifte minareli medrese için kaynak sorunu yaşanmadan soruna çözüm üretilmelidir.

Sorunları görmezden gelenlerin bu anlamsız tavrına anlam veremiyoruz.

Erzurum tarihi kent dediğimizde gelecek nesillere neyi miras bırakacağız.

Milli park olmak bir kriter değil.

Tarihi eserler yok olup giderken, tarihi kent olmanın neresiyle övüneceğiz.

Bürokratların ve siyasilerin bu önemli konu üzerinde takipçi olmaların istiyoruz.

Çünkü Çifte Minareli Medreseye gelen turistler, medresenin harabe görüntüsünden oldukça şikayetçi.Tarihi eserler hepimizin ortak değeri.

Bu eserlere sahip çıkmak herkesin görevi olmalı.

Tarihi dokunun korunması ve kentsel dönüşüm projesini aynı çerçevede değerlendirirsek;

Erzurum’da tarihi eserlerde önemli sorunlar yaşanıyor.

Tarihi eserlerde restorasyon sorunu had safhada.

Tarihi doku ilgi bekliyor.

Yapılan çalışmalarda türbe ve ören gibi yerlerinin envanterini çıkarılıyor

Çevre düzenlemesi yapılıyor

Önemli olan tarihi eserlerle turizmi entegre edebilmek.

2011 konusunda önemli olan tarihi doku çalışmalarına daha çok önem verilmelidir.

Gamze İSPİRLİ

x

Zira Sayın Vali Hınıs’ta kaymakamlık yapmış,
Kaymakamlıkla da kalmamış,
Kendisine “Fahri Hemşerilik” verilmiş,
Hem de o dönemin valisi tarafından takdirname ile ödüllendirilmiş.
Her şeye rağmen,
Bakın Vali Ahmet Kara ne demiş:
“Depo ve antreponun Erzurum’a kurulması söz konusu bile olamaz. TCDD Genel
Müdürü Süleyman Karaman ile konuştum. Depo ve Antrepolar Kars’a kurulacak.
Biz bu işin üzerinde duracağız”

x

Evet Vali Bey takmış kafayı Erzurum’a.
“Kurdurtmam,
Kurdurtmayacağım” diyor.
Sayın Valinin Erzurum hıncı nerden geliyor bilmiyorum ama,
Benim ninem her zaman şunu söylerdi:
“Bu şehrin ekmeğinin tuzu yok. İnsanlar gelir Erzurum’da mal mülk sahibi
olurlar, mevki makam kaparlar sonrada bu şehrin kıymetini bilmezler, hatır
saymaz, o da yetmemiş gibi Erzurum’a beğenmezler”
Meğer ninem ne kadar haklıymış,
Bu şehrin ekmeği gerçekten ne kadar tuzsuzmuş…

x

Vali Bey’in Kars’a tayini bir yıl olmuş.
Karslılar nasıl bir ilgi ve alaka göstermiş ki kendilerine,
Kars için Erzurum’u bile hiçe sayar olmuş.
Erzurum’a yapılacak bir yatırımı “Oraya yaptırtmam” diyecek kadar gözünü karartmış.

X

Kars’ta bu ülkenin sınırları içerisinde,
Serhat şehrimiz.
Kalesi’nde Türk Bayrağı dalgalanıyor.
Orası da bir vatan köşesi.
Kars’a da, Ağrı’ya da, Vali beyin memleketi Erzincan’ a da, Erzurum’a da yatırım yapılmalı.
Devletin eli bu illere değmeli,
Bu iller de gelişmeli.
Ama huysuz çocuklar gibi “Yok bütün oyuncaklar benim olsun” denmemeli.

x

Sayın Vali’ye biz yol yordam öğretecek değiliz elbette,
Akıl vermek,
Açıklama satırları yazacak hiç değiliz.
Ama ,
Erzurum’la ilgili açıklamaları başarılarla dolu özgeçmişine hiç yakışmamış.
Hani derler ya, “Maksadını aşmış”
İşte aynen öyle olmuş.

x

Sert mizaçlı biriymiş,
Bürokratları azarlıyor, hatta belediye başkanlarına bile fırça atıyormuş.
Ama burası Erzurum.
Burası Dadaşlar diyarı.
Sakın ola Erzurum’u Erzurum insanını kendi bürokratlarına benzetmesin.
O alışkanlığı ile bu açıklamaları yapmasın.
Unutmasın ki,
Bizimde Valimiz var,
Bizim de siyasetçilerimiz var.
Bir de Bakanımız…
Zat-ı Alileriniz Erzurum’a yapılacak bir yatırımı durduracaksınız da,
Bizim Valimiz,
Bizim siyasilerimiz durup bakacak değil ya.
Onların dilleri lal değil,
Onlar da karpuz toplamıyor Sayın Vali…

Esat BİNDESEN

Kadir SABUNCUOĞLU

Anlatacağım olay 14 Şubatta yaşanıyor. Emniyet mensupları Çaykara caddesindeki 12 AH 376 plakalı araçtan şüpheleniyor. Park halindeki aracın plakasını sorguluyor. Sorgulama sonrası plaka ile aracın örtüşmediği ortaya çıkıyor. Bir müddet sonra aracın başına birisi gelince gidip durumu izah edip karakola gitmeleri gerektiğini söylüyorlar. Duruma müthiş sinirlenen araç sahibi “ben Bingöl’ün Yedisu Kaymakamı Mustafa Pala’yım sizinle hiçbir yere gelmiyorum.”diyerek zorluk çıkarıyor. Polis memurlarının ısrarı üzerine Mustafa Pala “ Buyurun gidelim karakola ama hepinizle hesaplaşacağız diyerek küfürler tehditler savuruyor.” Polis memurları tehditlere aldırmayıp görevlerini yapmanın bilinciyle alıp kaymakam beyi emniyete götürüyorlar. İfadesi alınan kaymakam bey serbest bırakılırken, görevini yapan iki polis memuru sürülüyor.

Sıradan vatandaşlar bilmese de biz gazeteciler biliyoruz ki güvenlik gerekçesiyle bu tarz plaka değişiklikleri yapılabiliyor. Ancak hepsi resmi bir biçimde yapılıyor. Anlayacağınız polis sorgusunda durum ortaya çıkıyor. Öyle görünüyor ki Kaymakam bey resmi kaydı olmadan kafasına göre plakaları değiştiriyor. Beyefendi Kaymakam olduğu için hiç kimsenin hiçbir şekilde kendisine herhangi bir şey sormaması gerektiğine inanıyor. Yaşanan bu olayda Kaymakam beyin bu düşüncesinde ne kadar haklı olduğunu gözler önüne seriyor.

Nedir bu polis memurlarının suçu? Görevlerini yapmak. İki polis memuru sadece görevini yaptı diye sürülüyor. Şimdi empati yapalım ben polis memuru olsam ve başıma böylesi bir olay gelse, bir daha şüpheli gördüğüm hiçbir aracın plakasını sorgulamam. Umursamam emniyet müdürünün direkt talimatı olmadan kılımı kıpırdatmam.

İçişleri Bakanlığı’nın bu olaydan haberi var mı çok merak ediyorum? Bir kaymakam iki polis memurunu nasıl sürdürebilir? Hem de hiçbir suçları yokken. Bunun adı kölelik sistemi. Bu kaymakam polis memurlarını kölesi olarak mı görüyor? Kendisini bütün kanunların üzerinde gören bu kaymakamın talimatıyla polis memurlarını süren yöneticilere ne demeli.

Yazıya başlarken belirttiğim gibi Emniyet Müdürü İbrahim Çelik’ten bir açıklama yapmasını beklemiyorum. Kendisine “inadına açıklamadım” deme zevkini yaşatmamak için….

Sinan ÖZÇAYLAK

Mehmet ŞENER