MÜSİAD Erzurum adına önemli bir çalışmaya imza atarak, konferasın düzenlenmesini sağladı.

İstanbul Ticaret Odası tarafından Erzurum’da teknik lise kurulduğu müjdelendi.

STK’lar işte böyle önemli çalışmalarla gündeme gelebilmeli,  kalkınma ve gelişlme anlamında köprü oluşturabilmelidir.

MÜSİAD’ı bu başarısından dolayı kutluyoruz.

Erzurum ekonomisinin önde gelenleri tümü konferanstaydı.

Yalçıntaş, Türkiye ekonomisi hakkında önemli tespitlerde bulundu.

Dış etkenlerin Türkiye ekonomisindeki yerinden, Türkiye ekonomisindeki büyümeden bahsetti.

Erzurum hakkında övgüyle bahsetti.

Ahmet Hamdi Tanpınar’ın 5 şehir isimli eserinde Erzurum’unda yer aldığını hatırlattı.

Erzurum’un kurtuluşunun hayvancılık ve turizminde olduğunu vurguladı.

Bir ülkenin ekonomisinin iki temel parametreye bağımlı olduğunu belirten Yalçıntaş, şöyle konuştu:

”Bunlardan ilki iç parametreler, diğeri de dış parametrelerdir. İç parametrelerden kastımız ülkenin kendi iç dengeleri, uyguladığı makro ve mikro politikalar, siyasi iktidarı gibi etkenlerdir. Bir de kontrol edemediğimiz dış parametreler var. Mesela bugün dünyaya bakarsak ekonomi açısından olumsuz olabilecek birçok dış parametre var. ABD’nin yavaşlaması gibi. Dünya tüketiminin yüzde 25′ini tek başına ABD yapıyor. Dolayısıyla ABD yavaşladı mı herkes yavaşlıyor, hızlandığı zaman da herkes hızlanıyor. Bir diğer AB’nin durumu bizim için çok önemli. AB yavaşlıyor mu, hızlanıyor mu? Batıyor mu, çıkıyor mu? Şu an da Yunanistan zaten battı, İtalya ve arkasından da İspanya’nın batma tehlikesi var.”

Yalçıntaş’ın önemli tespitlerde bulunduğu konuşmasının ardından.

Organize Sanayi Bölgesi’nde faaliyet gösteren eski bir işletmenin sahibi söz alarak, Erzurum’a yatırım gelmesinin.

Organize Sanayi Bölgesi’nin depo vazifesi gördüğünden bahsetti.

Birinci organizede başarı sağlanmadan nasıl ikinci organize sanayi bölgesi kurulacağını dile getirdi.

Buraya kadar herşey normaldi.

Tespitler doğruluk payı içeriyordu.

Ancak, yatırımcının Yalçıntaş’a yönelik ‘‘Siz buralara yatırım getirin bizler, sizlerin marabanız olmaya hazırız” ifadesini kullanması oldukça ilginçti.

Yalçıntaş’ında bu ifadeler karşısında şaşırdığına tanık olduk.

Sermayanin sahibi girişimci böyle acizane ifadelere sığınmamalıydı.

Erzurum’daki girişimcilik ruhunun niçin ilerilere gidemediğini özetliyordu bu kavram.

Marabalığı kendine yakıştırmıştı,  doğunun önde gelen kentinin sanayicisi.

Emeği yöneten, sermaye ve girişimcilik ruhu emin ellerde değildi.

Yada ticari faaliyetlerdeki başarısızlık, kişilerin psikolojilerinde teslimiyetçilik oluşturuyordu.

Aslında irdelenmesi gereken sanayicinin ruh halinin bu duruma getiren faktörlerdi.

Erzurum sanayicisi ve iş adamını maraba zihniyetine sürükleyen etkenlerin ciddi şekilde araştırılması gerekiyor.

Umarız çıkarılacak teşvik yasası bu yöndeki olumsuzlukların aşılmasını sağlar.

Yatırımcıyı kendine yakışmayan kavramlarla gündeme getirmeyiz.

Herkes kendine yakışan kavramlarla adından bahsettirir.

Erzurum ekonomisinin kalkınmasına büyük destek veren hükümetin teşvikler konusunda da rasyonel çalışmalar yapacağına inanıyoruz.

Gamze İSPİRLİ

Gazetecilik önemli bir toplum görevi…

Diğer meslek guruplarına göre daha çok özveri ve fedakârlık isteyen bir meslek gazetecilik.

Üstelik haksız rekabet konusunda sektörde bu işi hakkıyla yapanlar için önemli bir dezavantaj olmaya devam ediyor.

Bu açıdan Gazetecilik Meslek Yasası’nın bir an önce çıkarılması gerekiyor.

Herkesin gazeteciyim, yazarım diye geçindiği bir ortamda bu işi hakkıyla yapanlara susmak düşüyor.

Meslek onurunu ayaklar altında.

Üstelik herkes kendini eleştirmeden büyük gazeteci olduğunu iddia ediyor.

Ne eğitim, ne emek, ne özveri ne de meslek etiği hiç birisi yok.

Ancak herkes bir başkasına çamur atmanın derdinde.

Durum gerçekten traji komik seviyede.

Hiç kimse mangalda köz bırakmıyor…

Sapla saman birbirine karışmış durumda…

Her türlü olumsuzluğa alet olan sözde gazeteciler, mesleğin imajına önemli darbeler vuruyor.

Parayla haber yapanlar, abone yapmakla gazeteciliği birbirine karıştıranlar, iki cümleyi bir arada konuşamayanlar,  meslek adına insanlar arasında fesatlık yapıp, ara bozanlar. Para için onurunu ayaklar altına alanlar…

Bütün olumsuzlukları ekleyebilirsiniz bu tabloya…

İnanın böyle bir tablodan utanç duyuyorum…

Yerel basın bugüne kadar yaygın basının okulu olma görevini üstlenmiştir.

Ancak elaman niteliğindeki kalite sektöre darbe vuruyor…

Ucuz iş gücü uğruna meslek feda ediliyor…

Oysa  yerel basında kendini ispatlayan bir çok gazeteci yaygın basın kurumlarında önemli görevler almıştır.

Gazetecilik eğitimi alanlar yerel basını okul olarak görerek pratik eğitim almaya devam etmektedir.

Meslek kalitesi açısından sorunlar yaşayan meslek mensupları…doğuda daha zor şartlar altında görev yapmaktadır ki buda işin ayrı boyutu…

Erzurum gibi eksi 30 larda fotoğraf makinenizle sahada çalışarak halkın sorunlarına çözüm ararsınız.

Birçok meslek mensubu sosyal güvenceden yoksundur ve asgari ücret düzeyinde maaşlar alır.

Önemli olan yılmadan mücadele etmek, fedakârlıkla görevini yürütebilmek ve sessiz çığlıkların sesi olmaktır.

Mesleği gerçek manada yapan tüm gazetecilerin ‘’Gazeteciler Günü’’nü kutluyorum….

Gamze İspirli

Birde kültür sanat alanında röportaj yapmak istedim.

Arşivim bana bu yönde eksik olduğumu gösteriyordu.

Erzurum’un önde gelen sanatçılarından biriyle bir sayfalık röportaj yapmalıydım.

Türkü paşa olarak nitelendirilen Raci Alkır ‘a yer ayırmalıydım…

Alkır’ın evine giderek hasta yatağında ziyaret etme fırsatı buldum.

Erzurum’u, Erzurumluyu ve sanatı konuşacaktık…

Ailesi, gayet konuk sever bir şekilde karşıladı, bizleri…

“Sayın Alkır, bizler sizi tanıyoruz, birde okuyucularımıza  kendinizden  bahseder misiniz? Dediğimde, “Ben bu işten önce terziydim” diyerek başladı ifadelerine…

Duyunca şaşırdım…

Terzilikle, halk müziği sanatçılığı bir birine yakın kavramlar değildi.

Yeteneğin, sanattaki önemini bir kez daha anladım…

Söyleşi köşemin temel sorusu olan “Meslek hayatınızda en ilginç anınızı paylaşır mısınız?” diye sorduğumda, “Aspendos’ta mikrofonsuz türkü söyledim kızım..Şimdilerde kimseler bizi tanımasa da Kore’ye gittiğimde bütün gazeteler bizden bahsediyor,  “Dadaş Kore’de esiyor” diye bir başlık atıyordu.

Gözleri doldu büyük ustanın, “Bizler geldiğimiz yeri de geçtiğimiz sürecide unutmadık” diyordu.

“Belki siz gençler bunları bilmiyorsunuz ama işte bu hasta yatağında yatan adam, bir dönemlerin ünlü bir sanatçısıydı”

“Sanatçı topluma mal olmuş kişidir, her şarkı ve türkü söyleyende sanatçı değildir”

“Türk halk müziği bizim özümüzdür”

Sanatın soytarı dönemini yaşıyoruz nerede o günler?

Alkır’ın en önemli vurguladığı en önemli husus Erzurum’dan göç edip gidenlerdi.

Ona göre bu kentte doyum sağlayanlar,  vefasız bir şekilde arkalarına bakmadan gidenlerdi….

Alkır’a göre memleket uzaktan sevilmemeliydi…

Söyleşimiz, hastalığı sebebiyle temel konulara yoğunlaşmıştı…

Hasta yatağında halka mal olmuş birinin ifadeleriyle not düşmüştük tarihe ve gazete sayfalarına…

Hasta olan aslında zihniyetti, onu sağken hatırlamayanlar, hasta yatağında gereken önemi vermeyenlerdi…

Şimdi büyük ustaydı kaybettik…

Belki Aşık Reyhani gibi adı kalacak,  hiçbir kültürel etkinlikle anılmayacak…

Ama büyük, sanatçı  halkın gönlünde ve arşivlerde hep yer alacak…

Sen merak etme büyük usta,  kültür ve sanata önem verilmeyen bir kentte sizin eserleriniz hep var olacak…

Erzurum benim için büyük bir kara sevdadır diyen Alkır’a Allah’tan rahmet yakınlarına ve Erzurumlulara baş sağlığı diliyorum…

Gamze İspirli

Hava kirliliği konusunda ki önlemler ve denetimler yeterli değil.

Doğal gaz kullanımının her geçen gün artmasına rağmen, kentin isli hava solumasına anlam veremiyoruz.

İlgililere göre en önemli sorun açıkta satılan ucuz kömürler…

Söz konusu kömürlerin yoğunluklu olarak satılmasına niçin izin veriliyor?

Bu konuda kararlı bir strateji oluşturulmalı, sorun konusunda ısrarcı olanlar için yaptırımlar yoğunlaşmalıdır.

Her yıl ifade ettiğimiz gibi yakıtta sübvansiyon uygulaması ve doğal gazda indirim konuları gündeme gelmelidir.

Siyasilerin bu konuları gündemlerine almaları gerekiyor.

Kent gerçekten soluk alamaz durumda.

Bu durum halk sağlığını tehdit etmektedir.

Hava sıcaklığının mevsim normallerinin üzerinde olduğu tarihlerde görülen bu atmosfer kış ortasında daha da vahimleşecektir.

Hava kirliliğinin sağlık etkisi öksürük ve bronşitten, kalp hastalığı ve akciğer kanserine kadar değişmektedir.

Kirliliğin olumsuz etkileri sağlıklı kişilerde bile gözlenmekle birlikte, bazı duyarlı gruplar daha kolay etkilenmekte ve daha ciddi sorunlar ortaya çıkmaktadır.

Araştırmalarım sonucunda hava kirliliğin sağlık üzerinde oldukça olumsuz etkiler oluştuırduğuna bir kez daha tanık olduk.

Genel olarak havadaki kirleticilerin sağlığa etkileri şöyle toparlanabilir;

Solunum fonksiyonlarında bozulma

Solunum sistemi hastalıklarında artış

Kronik solunum sistemi hastalığı olan kişilerin hastalıklarının alevlenmesinde artış

Kronik kalp hastalığı olan kişilerin hastalıklarının alevlenmesinde artış

Kanser insidansında artış

Erken ölüm insidansında artış

Çevresel hava kirliliğinin toplum sağlığı ile ilişkisi değerlendirilirken yukarıda sıralanan doğrudan sağlık etkilerinin yanı sıra içme ve sulama suyu kaynaklarının, bitki örtüsünün zarar görmesi ve mikro klima değişiklikleri nedeniyle dolaylı etkilerini de göz önünde bulundurmak gereklidir.

Tüm bunların yanı sıra ortamın nem oranı, sıcaklık, sıcaklık değişim hızı, rüzgarlar ve benzeri etmenler de çevresel hava kirliliğinin sağlık sonuçları üzerinde etkili olmaktadır.

Sorun görmezden gelinmemeli sadece “torbalı kömür tüketilmeli” uyarılarından vazgeçilmelidir.

Sorunun çok yönlü ele alınması ve ekonomik boyutu üzerinde durulması çok daha rasyonel olacaktır.

Gamze İSPİRLİ

Yaşadığım ilçede ne gibi hizmetler üretiliyor?, Yapılan çalışmalar yeterli mi? sorularının yanıtlarını birde belediye cephesinden  irdeleme imkanı buldum.

Aziziye çok geniş kapsamlı bir yerleşim yeri.

Ilıca ve Dadaşkent’in yanında bazı köyleride kapsayan geniş alanda hizmet üretmeye çalışan Aziziye Belediye Başkanı Fatih Cengiz’in işi çokta kolay değil.

Kentsel dönüşüm, asfatlama sorunları,  alt yapı imkanlarının yıllarca ihmal edilmesi, belediyeye geçmiş dönemde yüklenen borçlarla zor bir görevi yüklenen Cengiz, ilçede önemli çalışmalara imza atmış.

Hizmette elbette sınır yok.

Ancak geçmişte yapılanlara baktığımızda önemli bir ivme kaydedildiğini söyleyebeliriz.

Başkan Cengiz ile Dadaşkent, Ilıca ve mahalle olan bazı köylerde incelemelerde bulunduk.

İlk durağımız Dadaşkent oldu.

Dadaşkentte, önemli oranda asfaltlama çalışması yapılmış, görsellik, kalite ve sürdürülebilirlik anlamında önemli çalışmalar  yapılmış.

Park ve bahçelerdeki görsellik, yollardaki asfaltlama durumu, kaldırımlardaki estetik görüntüler ilçenin vizyonunun önemli oranda değiştirmiş.

Ilıca ve Dadaşkent arasındaki hizmet alma konusunda yaşanan tartışmalar devam ederken Ilıca’da yapılan son çalışmalarıda yerinde görme imkanı buldum.

Yıllardır ihmal edilen Ilıca, gerçekten sürekli kan kaybeden ilçe olmanın sıkıntısını yaşıyor.

Ilıca’da yapılan kentsel dönüşüm çalışmaları ilçeye yeni bir vizyon kazandırarak göç olsunu durduracaktır.

Başkan Cengiz bu konuda oldukça iddialı ve Ilıca’yı yeniden inşaa etmek için yıkımın zorunlu olduğunu düşünerek, radikal kararlara imza atacak.

Elbette bu süreçte kimseyi memnun edemezsiniz, ancak önemli olan uzun vadede ürettiğiniz hizmetlerin vatandaşa yansıması ve sonuçları.

Deprem  tehdidi ve görsellik açısından önemli olan  kentsel dönüşüm, Ilıca için çok önemli bir çözüm olacaktır.

Cengiz, Ilıca’da 250 kişilik Kredi Yurtlar Kurumu’na bağlı öğrenci yurdu kurulması içinde atıl durumdaki iş merkezinde çalışma başlatmış.

Hizmet sektörünün gelişmesi ilçe ekonomisinde bir diğer önemli icraat olarak karşımıza çıkıyor.

Gezimizin son bölümünde Ilıca’ya bağlı eski köylerden olan Ağören köyüne uğrama imkanı bulduk.

Köylerin mahalle konumuna getirilmesi  belediyelerin işini oldukça zorlaştırdı.

Mahalle ve köy elbette aynı  standartlarda değerlendirilmemelidir.

Buna rağmen belediye imkanlarıyla Cengiz’in köy yollarında da önemli oranda asfaltlama çalışması yaptığına tanık olduk.

Köy yolları artık çevre yollarını aratmayacak standarda kavuşuyor.

Gezi sonunda belediyelerin işlerinin çokta kolay olmadığına bir kez daha kanaat getirdim.

Fatih Cengiz gerçekten az zamanda çok işler yapmış, fakat Erzurum yıllarca hizmete susadığı için bu çalışmalar göreceli değerlendirilebiliyor.

Terör saldırısında şehit olan Erzurumlu Piyade Onbaşı Mesut Kazanç’ın evinde acı ve gözyaşı hakim.

Mesut, Erzurum’un kahramanı oldu.

Tıpkı tabyalarda savaşan, yüzlerce isimsiz kahraman gibi.

Erzurum Kalesi’nde mücadele eden, tek derdi vatan olan, tarih yazan asker gibi.

Kurtuluş cephesinde destan yazan Mehmet gibi,

Şark cephesinde düşmana geçit vermeyen askeri temsil etti Mesut.

Tarih yazan bir kentin cesur ve kahraman evladı, şehitlik makamını aldı.

Erzurum tarih yazan bir şehir olarak dik duruşunu yine gösterdi.

Caddelerde milli hassasiyet tüm yönleriyle hissedildi.

Kadın erkek, genç yaşlı herkes teröre lanet okudu.

“Erzurum uyuma şehidine sahip çık” ifadesi tüm kent sokaklarında yankılandı.

Mesut, hepimizin kardeşi, evladı, abisi oldu, herkes Mesut ve arkadaşları için ağladı.

Bu saldırının sorumluları er geç hesap verecektir.

Bundan şüphemiz yok.

Önemli olan terör konusunda herkesin ortak bir tutum içerisinde olması , milli birlik ve beraberliğe önem vermesi.

Erzurum sokaklarında milli mücadelenin temellerinin atıldığı heyecana tanık oldum, geçtiğimiz gün.

Son kanlı terör olayları hükümetin bu yöndeki hassasiyetinin ve çalışmalarının daha fazla olması gerektiğini ortaya koyuyor.

Başbakan Erdoğan’da konuyla ilgili kararlı açıklamalar yapıyor.

Hükümet bu yöndeki stratejisini belirlerken bizlere de önemli görevler düşüyor.

Milli bütünlüğümüzün ve birliğimizin simgesi olan bayrağımızı her yerde görebilmeliyiz. Sadece sanal ortamdaki profillerde değil, tüm Erzurum da bayrak konusundaki hassasiyet yeniden gündeme gelebilmelidir.

Ayyıldızlı bayrağımız hainlere inat her yerde dalgalanmalıdır.

Erzurum milli hassasiyet konusundaki duyarlılığıyla tarihin her döneminde gündeme gelen bir kent olmanın gururunu yaşamıştır.

Milli tepki her dönem, yasalar çerçevesinde kent sokaklarında da yankı bulmuştur.

Bulmaya da devam edecektir.

Faruk Nafız Çamlıbel’in dizeleriyle yazımı noktalamak istiyorum.

Bayrak Altında

Bugün genç, ihtiyar, kadın, kız, kızan,

Uzanıp yatsak da çardak altında,

Boruyu çalınca yarın borazan,

Hemen toplanırız bayrak altında.

Bizi hiç tasalı görmez bu yerler,

Yiğitler ölürken bile gülerler.

Yeter ki yaşayan er oğlu erler,

Bizi çiğnetmesin ayak altında.

Kalbimiz çırpınır yurdu andıkça,

Gözlerde zaferin nuru yandıkça,

Üstünde bu bayrak dalgalandıkça,

Gönlümüz rahattır toprak altında.

Gamze İspirli

MÜSİAD Genel İdare Kurulu (GİK) toplantısı, Gümrük ve Ticaret Bakanı Hayati Yazıcı’nın da katılımıyla Erzurum’da gerçekleştirildi..

Geniş kapsamlı bu toplantıya katılma imkanı buldum.

Sinerji ve çözüm odaklılık adına önemli bir çalışma gerçekleştirildi.

MÜSİAD bu toplantıyla Erzurum’da sadece levhada var olan bir dernek olmadığını ve birçok işadamı derneğinden önde olduğunu ispatladı.

Son dönemlerde her kesimden her görüşten insana kucak açan dernek, adından sıkça bahsettiriyor.

Derneğin başarısındaki en önemli faktör, yeni politikalar üreterek, siyasi arenada söz sahibi olmayı başarmak.

MÜSİAD Erzurum Şubesi Başkanı Mustafa güvenli ve yönetim  kurulu üyeleri bu konuda yoğun bir gayret içerisindeler.

Yıllardır kent ekonomisi yazan bir gazeteci olarak,  MÜSİAD’ı geçmişte eleştirdiğim noktalarda oldu ve bu durumu makaleme taşıdım.

Son yıllarda MÜSİAD,  Erzurum ticaretinin gelişmesi adına rasyonel çözüm önerileri ortaya koyuyor, gümrükler, sınır kapıları, lojistik merkez gibi ulaşımla ilgili konu başlıkları sıkça gündeme geliyor.

Gündeme gelen bu konular MÜSİAD’ın vizyon üreten, gelişmeleri takip eden, kentin sorunlarına vakıf bir profil çizmesine neden oluyor.

Sadece teşviklerle ilgili görüşleri gündeme getirmek veya kentin ekonomik sorunlarını sıralamakla  etkin sivil toplum kuruluşu olamazsınız.

İşte  MÜSİAD’ı diğer sivil toplum kuruluşlarından ayıran fark bu.

Dernek, son zamanlarda ayağı yere basan projelerle gündeme gelerek, bu konudaki projeleri samimi bir şekilde takip edip siyasi erkle paylaşarak ayrıcalığını ortaya koyuyor.

Sivil toplum kuruluşları bir toplumun gelişmişliğini ve dinamizmini ortaya koyar.

MÜSİAD Erzurum’da bu alanda başarılı çalışmalarla örnek teşkil edip kamuoyu oluşturuyor.

Bakan Yazıcı MÜSİAD’ın gündeme getirdiği Aktaş Sınır Kapısı ile ilgili düzenlemeye sıcak bakarak, Erzurum’a bu konuda müjde verdi.

Toplantı amacına ulaşmış oldu.

Bu başarılı organizasyondan dolayı emeği geçenleri kutluyoruz.

Erzurum adına çok yararlı bir toplantıya imza atılmış, ekonominin nabzı Erzurum’da atmıştır.

Yücelik, doğuyla batı arasındaki kalkınmışlık farkının giderilmesi için teşvik uygulanmasının yeniden düzenlenmesi gerektiğini kaydetti.

Teşvik yasalarının sürelerinin uzatılmasının önemine değinen Yücelik, şunları kaydetti:

“Doğuyla batı arasındaki kalkınmışlık farkının giderilmesi için teşvik yasalarının güncellenmesi gerekiyor. Teşvik yasalarının süresi 5 yıldan 10 yıla çıkarılmalı, enerji indirimine ağırlık verilmelidir. ETSO olarak teşvik yasasının düzenlenmesine yönelik çalışmalarımıza ağırlık verdik. Bu konudaki raporlarımızı ilgili kurumlara sunuyoruz. Doğudaki illerle, batıdaki iller aynı şartlarda değerlendirilmemelidir. Doğuya yönelik özel teşvikler çıkarılmalıdır. ”
Erzurum’da geçtiğimiz yıllara oranla ekonomide düzelmeler yaşanıyor.
Çağrı merkezleri bu yönde önemli bir yere sahip.
Özel sektör yatırımlarının yeterli düzeyde olmaması sorunlara neden oluyor.
Bu durum kamunun yükünü artırıyor.
Bu yönde istihdam sağlanamıyor.
Özel sektör çalışana ücret veremiyor.
Vasıflı işsiz başka kentlere yöneliyor.
Çözüm kamu yatırımlarının korunması ve artırılmasında.
Bu noktada ETSO’nun tespiti çok önemli.
Yaklaşık bir milyon nüfuslu Erzurum’da SSK’lı çalışan sayısının yaklaşık 40 bin ile sınırlı olması, kentteki istihdam oranının ne düzeyde olduğunun en büyük göstergesi.
Özel sektör yatırımları oldukça sınırlı olan kentte, asgari ücretle istihdama katkı sağlayan işyerleri parmakla gösterilecek kadar az.
Çağrı merkezleride olmasa durum daha içler acısı olabilirdi.
İşletmeler istihdama uzun vadeli katkı sağlayamıyor.
İşletmelerdeki bu başarısızlığın nedenlerini her fırsatta vurguluyoruz.
Finansman sorunu, pazarlama sorunu ve kalifiye elaman sorunu başlıca nedenler içerisinde yer alıyor.
Erzurum’da 10 binin üzerinde işsiz bulunurken, elaman arayan işyerleri çalışan bulmakta güçlük çekiyor.
Bilimsel veriler ortada ve yerel göstergeler doğu ekonomisi için farklı çalışmalar yapılması gerektiğini ortaya koyuyor.
İstihdam konusunda gereken önlemler alınmalıdır.
Bu gerçeklerin artık görülmesini istiyoruz

Gamze İspirli

Gamze İspirli

Genelkurmay Başkanlığı, Hakkâri’nin Çukurca ilçesinde terör örgütünün yaptığı hain saldırıda şehit olanların sayısının 9 olduğunu duyurdu.

Hain saldırının sorumluları er geç hesap verecektir.

Bundan şüphemiz yok.

Önemli olan terör konusunda herkesin ortak bir tutum içerisinde olması , milli birlik ve beraberliğe önem vermesi.

Son kanlı terör olayları hükümetin bu yöndeki hassasiyetinin ve çalışmalarının daha fazla olması gerektiğini ortaya koyuyor.

Başbakan Erdoğan’da konuyla ilgili kararlı açıklamalar yapıyor.

Hükümet bu yöndeki stratejisini belirlerken bizlerede önemli görevler düşüyor.

Milli bütünlüğümüzün ve birliğimizin simgesi olan bayrağımızı her yerde görebilmeliyiz. Sadece sanal ortamda ki  profillerde değil, tüm Erzurum’da bayrak konusundaki hassasiyet yeniden gündeme gelebilmelidir.

Ayyıldızlı bayrağımız hainlere inat her yerde dalgalanmalıdır.

Ev ve işyerlerimizi bayraklarla donatmalıyız.

Erzurum milli hassasiyet konusunda  ki duyarlılığıyla tarihin her döneminde gündeme gelen bir kent olmanın gururunu yaşamıştır.

Milli tepki her dönem, yasalar çerçevesinde kent sokaklarında da yankı bulmuştur.

Şehitler tepesi boş değil,

Biri var bekliyor.

Ve bir göğüs, nefes almak için;

Rüzgar bekliyor.

Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye;

Yattığı toprak belli,

Tuttuğu bayrak belli,

Kim demiş meçhul asker diye?

Destanını yapmış, kasideye kanmış.

Bir el ki; ahretten uzanmış,

Edeple gelip birer birer öpsün diye faniler!

Öpelim temizse dudaklarımız,

Fakat basmasın toprağa, temiz değilse ayaklarımız.

Rüzgarını kesmesin gövdeler

Sesinden yüksek çıkmasın nutuklar, kasideler.

Geri gitsin alkışlar, geri,

Geri gitsin ellerin yapma çiçekleri!

Ona oğullardan, analardan dilekler yeter,

Yazın sarı, kışın beyaz çiçekler yeter!

Söyledi söyleyenler demin,

Gel süngülü yiğit, alkışlasınlar

Şimdi sen söyle söz senin.

Şehitler tepesi boş değil,

Toprağını kahramanlar bekliyor!

Ve bir bayrak dalgalanmak için;

Rüzgar bekliyor!

Destanı öksüz, sükutu derin meçhul askerin;

Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye

Yattığı toprak belli,

Tuttuğu bayrak belli,

Kim demiş meçhul asker diye?..

Diyor Arif Nihat Asya “Bir bayrak rüzgar bekliyor” isimli şiirinde

Bayraklarımızla,  bu hain saldırılara cevap verebilmeliyiz.

Gamze İspirli

DHA imzalı haber şöyle gelişti:

Olay Esat Paşa yokuşında bir bayanın ramazan ayında sigara içmesiyle başladı.

Bir şirkette çalışan Z.B., erkek arkadaşı İ.M. ile sokakta yürürken etrafta kimsenin olmadığı sırada sigara yaktı.

Sigarasından birkaç nefes alan Z. B’ye karşıdan gelen M. Y. ve B. G., “Sigarayı söndür terbiyesiz” diyerek müdahale etti.

Z.B. de “Oruç tutamayacak durumda olabilirim ya da oruç tutmamayı tercih etmiş olabilirim. Bu sizi neden ilgilendiriyor?” karşılığını verince M.Y. ve B.G. iddiaya göre genç kadının üzerine yürüdü.

Bu görüntüler kente yakışmıyor.

Erzurumlu her kesimden insanı kucaklamayı bilen, konuk sever bir yapıya sahiptir.

Yaygın basın konuyu ‘ mahalle baskısı’, ‘yobazlıkla anılan şehir’ içerikleriyle günlerce ele alacak.

Elbette oruç tutmak önemli bir din görevi ancak, herkesin kendi iradesi var.

Bırakalım artık şu sığ tartışmaları, kendimiz tutuyorsak, başkalarını buna zorunlu kılmak gibi bir hakkımız yok.

Ben nasıl oruç tutuyorum diye bir başkası tarafından kınanmak istemiyorusam, tutmayan kişide  kınanma hakkına sahip değildir.

Konu Allah ile kul arasındaki meseledir.

Sevabıyla, günahıyla herkesin hesap vereceği manevi bir atmosfer olan ahiret hayatı vardır.

İslam dini hoş görü dinidir, dayatmalarla insanları yola getirmeye çalışmak dadaşlık misyonu ile de uyuşmaz.

Bu işlerde sınır olmadığı ortada,  bu kafayla haraket eden biriside çıkıp size niçin namaz kılmıyorsunuz? diyebilme hakkına sahip olabilir.

Bir başkası da zengin olduğun halde niçin hacca gitmiyorsun? diye hesap sorabilir.

Kent artık bu konularda kendisini aşabilmelidir.

50 yıl öncenin kafasıyla Erzurum ilerleyemez.

Büyük alışveriş merkezlerinde bugün isteyen herkes ramazan ayında yemek yiyebiliyor.

Bu gayet doğal bir konu, kaldı ki oruç tutmak göreceli bir iş, kişi hasta olabilir, tutma konusunda sıkıntalar yaşabilir.

Bu onun hür iradesidir.

Olaydaki kişinin kadın olmasıda bir diğer eleştiri konusudur.

Bir bayana saldırmak, Erzurumluya yakışmaz.

Kişilerle uğraşmak yerine kendimizin neler yaptığına bakmalıyız.

”Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil ”diyor Yunus Emre, ortalığı yakıp yıkmak, insanları sınıflara ayırmakla ibadetlerimizin kabul olacağını düşünmemeliyiz.
Bir kişiye hakaret etmek, onu dışlamakta islam dininin kabul etmediği bir durumdur ki kul hakkı en büyük haktır.

Peygamberimizde, dinde hoş görü unsuruna büyük önem vermiştir.

Erzurumlu artık bu gibi konularla gündeme gelmemelidir.

Erzurum’u sevmeyenlere bu kent üzerinde oyun aynayanlara koz vermeyelim.

Bırakalım herkes kendi hür iradesziyle kararlarını versin…

Ne, ben oruç tutuyorum, muhafazakarım diye eleştirileyim, nede  oruç tutmayana saldırılsın.

Gamze İspirli

Bazı alışveriş merkezleri ve marketlerde fiyatlarda yükselişler yaşandığına tanık oluyoruz. Her yıl olduğu gibi bu yıl da ramazan fırsatçılığı yaşanacağa benziyor.

Oysa esnaflık ahlakı ve ramazan ayının içeriği ile bağdaşmıyor bu gerekçesi aşırı talep yükselmesi sonucu yaşanan bu artışlar.

Erzurum da halkın alım gücü zaten düşük, işsiz ve yoksul sayısı artıyor.

Birde fahiş fiyatların ortaya çıkması durumu içinden çıkılmaz hale getiriyor.

Ondan sonrada başlıyor feveranlar yerel esnaf yok oluyor.

Dünyanın hiçbir yerinde esnafa “ buraya yatırım yapamazsınız” ifadesi kullanılmaz.

Globalleşen dünya da bu konudaki girişimler anlamsızlık ifade eder.

Sorun bugüne  kadar bir araya gelemeyen kent esnafı.

Kolektif çalışma ruhunu şimdilerde Redevco gibi alışveriş merkezleri sağlıyor.

Erzurum esnafı birbirini eleştirip, kuyusunu kazarken, kolektif ruh bu konuya son noktayı koyuyor.

Kent ekonomisi konjöktürlere bağlı olarak kendini yönlendiriyor.

Özellikle küçük esnaf teknolojinin getirdiği olumsuzlukları yoğun bir şekilde yaşamaya devam ediyor.

Büyük alışveriş merkezlerine yönelen tüketici, küçük esnafın yaşadığı olumsuzlukların artmasına neden oluyor.

Kent ekonomisinde önemli yeri bulunan esnaf, alım gücünün düşüklüğü ve durgunluktan dolayı önemli sorunlar yaşıyor.

Bir araya gelmeyi beceremeyen, birliktelik ruhundan bihaber esnafın oluşturduğu boşluğu büyük alışveriş merkezleri aldı.

Mali krizi atlatmak için birliktelik adına çizilmesi gereken tabloda sıfırlarla dolu.

Yatırım ve üretimde de işler kesat.

Yatırımcı bir araya gelemiyor.

Yatırım ve üretime yönelenler eleştiriliyor.

Olumsuzluklarda son aşamaya gelinirken, çözümler yeni yeni ortaya çıkarılıyor.

Erzurum da kolektif çalışma bilinci yok denecek kadar az, sermaye derseniz sınırlı.

Bu durumun oluşturduğu boşluğu tüketim ekonomisinin yoğunluklu olduğu kentlerde yatırıma yönelen firmaların ilgisi çekiyor.

Tüketim ekonomisine yönelik bir kent olduğumuz için şimdi feveran ediyoruz,

Oysa durum çok boyutluluk taşıyor.

Kentteki sermayenin bir araya gelmesi ve sürdürülebilir kalkınmanın sağlanması yönünde rasyonel çözümler üretilmediği için hep sorun yaşadık.

Mali kriz şimdi bu riskleri daha da artırıyor..

Erzurum hep bu noktada kaybetti.

Erzurum da  ekonomik gelişmeler olumlu sinyaller vermiyor.

Var mı bundan daha doğalı?.

Fiyat artışlarının açılımını yaptığımızda ise farklı sonuçlar ortaya çıkıyor.

Erzurumluluk yüksek bir kültürdür.

Dadaş ifadesi anlamına bu kültürde bulmuştur.

Müşteriye bir lira yerine 5 liraya mal satmak, vatandaşı itip kakmak, Erzurumluluk kültürüne gerçekten yakışmıyor.

Ramazan ayında üretici yönlü olmayanların dışında diğer tüm artışların yaşanmamasını umuyoruz.

Ramazanda fırsatçılık anlamında fiyat artışları yaşandığında büyük alışveriş merkezlerinin de kar marjını iyice  yükselteceğini unutmamak gerekiyor.

Erzurum esnafının ramazan ayının içeriğine uygun hareket etmesini umuyoruz.

Yabancı gibi, yıllarca bana dost olan kelimelerim…

 Oysa kalemim emeğim, ekmeğim, umudum oldu hep..

Mutlulğumu, üzüntümü, serzenişimi okurlarımla  paylaştım yıllarca.

Toplumun sorunu benim sorunum oldu .

Haksızlığa uğrayanın sesini, yoksulun fevaranını, işsizin  sesini duyurdu kalemim.

Yanlışların tanığı kalemim, şimdilerde suskunluğu tercih ediyor…

Belki yorgun, belki sitemli, belki hüzünlü, belki de yabancı hissediyor kendini…

Çelişkilere, kokuşmuşluklara, tahammülünüz kalmadığında  kaleminiz böyle susuverip, sitem ediyor size.

Sahte dostlukların, nankörlüklerin, yürekli olmayanların, dünyayı yaşanmaz kılanların durumunu gördükçe, susmak konuşmamak istiyorsunuz.

Herkesin derdini yazan kaleminiz, haksızlıkları görünce işte böyle sessizliğe bürünüyor.

Sitemli, kederli, suskun olsada herşeye rağmen umutlu kalemim.

Palandöken gibi başı karlı  ama hep dik…

Çünkü o kimseye eğilmedi, kimse onu kullanamadı..

Yazıp, çizmenin para etmediği herkesin yazar olduğu bir ortamda tarafsızlığını harbilikte ortaya koydu hep.

Olumsuzluklara, yüreksizliğe, yola çıktığı insanları yalanları ile avutanlara, iki yüzlülere inat ,susmamalıydı  kalemimim. Umut olmaya devam etmeliydi oysa…

Yürekli insanları temsil edebilmeliydi…

Namertleri, zalimleri, nankörleri, menfaatçileri,  dost görünüp kuyu kazanları anlatmalıydı topluma.

İkiyüzlülerin, düzenbazların, elindekilerle mutlu olmayanların, hazin sonlarını dinlendirmeye devam etmeliydi  kalem.

Şair Yusuf Değirmenci’nin dizeleri ne kadar güzel anlatıyor, kalemin önemini:

Şerefsizin potresini itinayla çizdi kalem

Şerefsizin portesini 
İtinayla,çizdi kalem 
Düzenbazlar için şiiri 
Kıta,kıta, dizdi kalem 

O kendini görür mahir 
Her şey ortadadır ahir 
Gerçek olanları bir,bir 
Bilin diye, yazdı kalem. 

Kara cahil yoz yobazdan 
Ukala,laf anlamazdan 
Dalkavuktan,madrabazdan 
Çekinmedi, bezdi kalem 

Kazançlıyı,kazananı 
Hezeyancıyı,hezeyanı 
Düzenbazın düzenini 
İnsan için,bozdu kalem 

Gördü dost elin tutanı 
Anladı insan olanı 
Sorunlarla bu vatanı 
Anla diye, gezdi kalem 

Mağdur’i der sen ne yaptın 
İnsanlığa sen ne kattın 
Kaleminle ne anlattın 
Cehalete kızdı kalem

Gamze İspirli

İşsizlik sorunu kısmi düzeyde aşılsada güncelliğini koruyor.

Eğitimli eleman talebi son derece sınırlı.

Bu manada üniversite mezunlarının işi çokta kolay değil.

Yaklaşık bir milyon nüfuslu Erzurum’da SSK’lı çalışan sayısının yaklaşık 35 bin ile sınırlı olması, kentteki istihdam oranının ne düzeyde olduğunun en büyük göstergesi.

Özel sektör yatırımları oldukça sınırlı olan kentte, asgari ücretle istihdama katkı sağlayan işyerleri parmakla gösterilecek kadar az.

İşletmeler istihdama uzun vadeli katkı sağlayamıyor.

İşletmelerdeki bu başarısızlığın nedenlerini her fırsatta vurguluyoruz.

Finansman sorunu, pazarlama sorunu ve kalifiye elaman sorunu başlıca nedenler içerisinde yer alıyor.

Erzurum’da 10 binin üzerinde işsiz bulunurken, elaman arayan işyerleri çalışan bulmakta güçlük çekiyor.

Gençler özel sektörde verilen maaşları beğenmeyerek, işsiz kalmayı tercih etme yoluna gidebiliyorlar.

Elbetteki potansiyeline uygun işler bulmak önemli, vasıflarını altında veya üstündeki işlerde çalışmak iş verimliliğini önemli ölçüde etkiliyor.

Sorun üniversite ve yüksek okul mezunlarında daha da hissedilebilir bir hal alıyor.

Bir üniversite mezunu asgari ücretle vasıf gerektirmeyen işlerde çalışması, çalışanı köreltmekten öteye geçemiyor.

Eğitim aldığı halde evde oturmayı tercih eden işsiz sayısı oldukça fazla ve bu durum iktisattaki tabiri ile iradi işsiz sayısının artmasına neden oluyor ve göç olgusunu hızlandırıyor.

Aldığı ücreti hak etmeyen, az çalışarak maaşını almanın gayreti içersinde olan çalışanlar işyerlerindeki verimliliğin düşmesinin en önemli faktörleri içerisinde  yer alırken, işverenler açısından da iş hukukunun ihlal edilmemesi son derece önemli.

Yapılan araştırmalara göre Erzurum’da özel sektör potansiyeli yeterli düzeyde olmadığı içim kalifiye elemana da yeterince ihtiyaç duyulmuyor.

Umarız üniversiteli gençler hak ettikleri konuma gelir ve işsizlikle mücadele etmek zorunda kalmazlar.

Gamze İspirli

Adaylara iletilen en önemli sorun işsizlik…

Geçmişe göre istihdamda canlılık olurken, sorun hala güncelliğini koruyor.

“Vekilim iş ve aş istiyoruz” diyenler çogunlukta.

600 liraya iş bulmak için vekillerden referans olmasını bekleyenlerde azımsanamayacak boyutta.

İş bulup taşeron firmalarda çalıanların serzenişlerinede cevap hazır, “Bu maaşı bulamayanlar var”

İşsizliğe çözüm üretmek isteyen adayların rasyonel reçeteleri ile halkın karşısına çıkması gerekiyor.

Hükümet Erzurum’a birçok konuda ayrıcalık tanıyor önemli olan işsizlik konusundaki çözüm önerilerinin rasyonel bir şekilde gündeme getirilerek, Erzurumlunun duygularına samimi olarak tercüman olmak.

Sadece vasıfsız değil, vasıflı işsiz sayısıda her geçen gün artıyor.

Tek derdi koltuk sevdası olan, tek başarısı da tayin yapmak olan vekillerin geçmişteki başarısızlıkları kentin geri kalmışlığında en önemli etken oldu.

Adayların bu önemli soruna tanık olmaları için sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakflarına gitmelerini öneriyoruz.

Kurumda, yoksullukla ilgili en trajik manzarada ise 20 ila 30 yaş arası gençlerin dahi kurumu bir kurtuluş olarak görmesi.
SYDV  aylık yaklaşık 120bin TL dağıtıyor, bu kaynaklarla fabrikalar kurulup, bu kişilere kalıcı istihdam alanları oluşturulabilir.

Üretim alanları açılabilir.

Bu öneriler bir çok kişi için marjinal gelebilir fakat yapılması olanaklı.
Uygulanan politikalar hep geçici çözümler oluşturulmasında yoğunlaşıyor.
Bu yardımları vermekle ne kimse razı edebilirisiniz, ne yoksulluğa çözüm üretirsiniz. Sadece insanları istemeye ve dilenciliğe yönlendirirsiniz.
Elbette gerçek manada yardıma ihtiyacı olanlara hiçbir sözümüz olamaz, çaresizliğin ne demek olduğunu, anlayabiliyoruz.
Erzurum’da yaklaşık 360 bin yeşil kartlı vatandaş bulunuyor, kentte 43 bin SSKlı mevcut.
Kurumdaki kuyruklar, kentteki yoksulluk ve işsizlik olgusunun geldiği konumu ortaya çıkarırken, bu konuda ki en çarpıcı konu ise aynı kentte tembellik olgusunun geldiği nokta, siyasi otorite her iktidar döneminde  yardımları oy potansiyeli olarak gördüğü müddetçe, bu alanda hiçbir başarı sağlanamaz.
İnsanları istemeye alıştırmakla, bir yerine iki vermekle yoksulluk ve işsizliğe çözüm bulamazsınız, üstelik bu talepleri daha da artırırsınız.
Daha öncede değişik yönleriyle kaleme aldığım bu tespitlerim kurumun verilerinde de bir kez daha ortaya çıkıyor.
Yani bu güne kadar verilen yardımların artırılması bu güne kadar yoksulluk olgusunun aşılmasında çözüm oluşturmamış, daha da artırmıştır.
“Ne de olsa  kurum yardım veriyor, çalışmasam da geçimimi sağlarım”, mantığı ağırlık kazanıyor.
Konuya yüzeysel bakılmamalı, insanlar tembelliğe teşvik edilmemelidir, yardıma muhtaçlık olgusu izafi bir kavram olarak değerlendirilmemeli, insanlara balık vermek yerine balık tutulması öğretilmelidir.

Bu konuda önemli bir yeri olan sosyal riski azaltma projesi artarak devam etmelidir.

Adaylar ise seçim döneminde dinledikleri işsizlik trajedesini seçildikten sonra unutmamalıdır.

Çağrı merkezlerinin Erzurum’a gelmesi yeterli değildir.

Sorun göz ardı edilmeyecek kadar çok yönlü ve seçmeni etkileyecek kadar stratejik öneme sahip.

Gamze İspirli

Atatürk Üniversitesi içerisinde Habur Sınır Kapısını aratmayan konrol ve incelemelere tanık

oluyoruz.

Sorun neymiş, öğrencilerin nahoş olaylardan korunması için hiçbir günahı olamayan

vatandaşın çile üzerine çile yaşaması…

Elbette nahoş olaylardan korunmak için önnlem almak doğru; ancak vatandaşı mağdur edecek

kadar abartılı bir uygulamaya imza atmaya kimsenin hakkı olamaz.

Yakutiye Araştırma Hastanesine giden hasta yakınları çile üstüne çile yaşıyor.

Hastane psikolojisi üzerine birde güvenlikçilerin şu emir cümlelerine tanık oluyoruz;

Çat yolun tarafından giriş yapın.

Araç ruhsatınızı bize verin…

Buradan geçemezsiniz..

Bu ifadeler hiç ama hiç demokratik değil ve vatandaş bu saçmalıkları hak etmiyor.

Öğrenciler açısından nahoş olayların önlenmesi, araçların ruhsatlarına el koymakla olmaz.

Aklı başında güvenlikçi sayısını artırmakla ve MOBESE kamereları yerleştirmekle bilim

yuvasına uygun çalışmaları uygulamaya koymuş olursunuz.

Hiç bir üniversitede böylesine ilkel bir olaya rastlamadım.

Vatandaş tepkili haklı olarak.

Çat yolundan gelen araçların ne özelliği var oradan geçmek niçin güvenli olarak

değerlendiriliyor?

Bu komediye bir anlam veremedim açıkçası.

Kentin yönleri mi güvenlik açısından belirleyici oluyor.

Üniversitenin halkla bütünleşmesi anlamında oldukça olumsuz bir süreç yaşanıyor.

Uygulamayı hayata geçiren yöneticiler, biraz büyükşehir üniversitelerine giderek oraları

gözlemleyin,lütfen…

Hangi üniversitede araç ruhsatına el konuluyor çok ama çok merak ettim.

Bunun adı vatandaşı dışlamaktır, halkla aranıza tel örgü örmektir.

İki üç kendini bilmez şehir magandası için herkesi töhmet altında koyamazsınız.

Vergisini veren bu şehirde hizmet veren hiç bir Erzurumlu dışlanmayı hak etmiyor.

Bu saçma zihniyetler ve kraldan çok kralcı kesinlerle geldiğimiz nokta ortada.

Kaldı ki araç ruhsatlarına el koymak, istismara açık ve izahı olmayan bir konu.

Nahoş olayları önlemeye çalışırken vatandaşı mağdur etmek, başlı başına bir nahoşluktur ve

etkin hizmet anlayışında bu gibi uygulamaların yeri olamaz.

Güvenlikçilere eğitimler verilerek, üniversite içerisinde kamera uygulamasına geçilmeli ve

ruhsata el koyma anlamsızlığından bir an önce vaz geçilmelidir.

Halkla bütünleşme anlamındaki zaafiyetlerin artmaması için sahada olmanız ve vatandaşın

sorunlarına aktif çözümler üretmeniz gerekiyor…

Üniversite, eğitimi olmayan ve halkla konuşmayı bilmeyen güvenliklikçilere teslim edilemez.

Güvenlik konusunun bir kurumun imajı olduğu unutulmamalıdır.

Gamze İspirli

Sağlık alanında vatandaş artık çok kaliteli hizmetler alıyor.

Sağlık Bakanlığı önemli hizmetlere imza atarken, il bazındaki bazı aksaklıklar tepki toplayabiliyor.

Konu Eski  Ceylanoğlu Aile Sağlık Merkezinin atıl durumda kalması ve sarhoşların mekanı haline gelmesi…

Okurumuzun ihbarı ile konuyu yerinde görerek analiz etme şansı bulduk.

Kırık dökük camlar, yazılı ve yıkılmış bahçe duvarları…

Burası kentin tam orta yerinde harabe olmuş bir kamu kurumu, Erzurum’a hiç ama hiç yakışmıyor.

Sağlık Bakan Recep Akdağ bu konularda duyarlı bir siyasetçi eminim bu ilkel görüntülerden haberdar değildir.

İl Sağlık Müdürlüğü konuyla ilgili olarak görevini ihmal etmeden gereğini yapmalıdır.

Sağlık kurumları asayişi bozan atıl durumda kalarak, harabe haline gelen mekanlar olmamalıdır.

Bunları yazarken, Erzurum adına kaygı duydum.

Kalkınmada Öncellikli Yöre (KÖY) ifadesi bu ifadelerde gerçek anlamını bularak, mega köy tanımını çağrıştırdı gördüğüm manzarada…

Niteliksiz göç şehrin en önemli kurumlarının atıl kalmasıyla kalitesizliğini bir kez daha ortaya koyuyordu.

Yukarı Yoncalık Mahallesinde bu ve buna benzer manzaralar oldukça fazla..

Enkazlar, atıl durumda kalan harabeler.. metruk yerlerde bulunan cesetler…

Mahalleli gerçekten kaygılı…

Adı neymiş bu tablonun kentsel dönüşüm…

Bir an önce kırsallığı andıran bu görüntüler, değişerek kent fotoğrafına bürünmelidir.

Erzurum bu tabloyla önemli oranda kan kaybediyor…

Kent merkezinde mimari yapıyı düzene koymadan dağlara ev yapmanın hiç bir anlamı yok.

Tüm ilgililerin ve siyasilerin Yoncalık Mahallesindeki ilkel yapıyı görüp kendilerine ders çıkarmalarını öneriyorum.

Şehrin göbeğinde gezmekle siyaset yapılmaz.

Adayların ve mevcut siyasilerin duyarlı davranarak, kentsel dönüşüme samimi anlamda destek vermesi gerekiyor.

Yoksa 10 yıl bu ilkel tabloyu görmek istemiyoruz.

Küçük harabeler, asayiş sorunları, cinayetler, yoncalık mahallesinin sorunu olmamalıdır.

Gerçek hizmet kalkınma şansını her yerde eşit ölçülere yaymakla olur.

Dağı taşı TOKİ evleri donatsanız da kentin merkezine köy görüntüsü vermekle hizmet üretmiş olamazsınız.

2011 kış oyunları belediyelerin bu yöndeki çalışmalarını aksatsa da şu an bu sürecin bitmesi ve bahar sezonunun gelmesiyle Erzurum samimi hizmetler görebilmelidir.

Ekonomik sorunların ciddi asayiş sorunlarına neden olduğu gerçeği unutulmamalıdır…

Mahallenin asayiş konusundaki kaygıları göz önüne alınarak gerçek çözümler üretilmelidir.

Yoksa tablonun harabeler kadar kötü olduğundan çok ama çok kaygılıyım…

Gamze İSPİRLİ

ihtiyaç duyuluyor.

Erzurum sosyo ekonomik anlamada hak ettiği konuda değil.

Kurum bütçeleri ve bu yöndeki yatırımlar rasyonel bir şekilde ele alınmalıdır.

Hizmete susamış kentte gerçekten önemli çalışmalara ihtiyaç duyuluyor.

Proje enflasyonları yaşanırken, somut adımlar atılmaması bu anlamda büyük bir olumsuzluk

oluşturuyor.

İstihdama yönelik yatırımlar yeterli değil.

Yine söylemlerin eyleme geçme sorunu yaşanıyor.

Yine samimiyetsizlik yine gerçekleşmeyen projeler…

Verilen sözler, gerçekleşemeyen projelerin adı olmaktan öteye geçemiyor.

Kentteki gerçekleşmesi hedeflenen projeleri yazarken, umutsuz bir yaklaşım içinde

olabiliyoruz.

Acaba gerçekleyebilecek mi? Bu kaygı hep soru işareti oluşturuyor.

Oysa Erzurum bu kadar ekonomik olumsuzluğu hak etmiyor.

Söylemlerin eyleme geçmesi siyasetteki kirlenmenin de en büyük nedenleri arasında ve

siyaset olgusundaki güven unsurunun sorgulanmasına neden oluyor.

Yine işsizliği, yine yoksulluğu yine gerçekleşmeyen projeleri yazıyoruz.

Teşvik yasası kentte istenilen oranda başarı sağlamadı.

Sosyo ekonomik olumsuzlulardaki serzenişler devam ediyor.

Böyle bir atmosferde kentin kalkındığını düşünenlerin, halkın içine inmelerini öneriyoruz.

Halkın içine indiğinizde olaylara sığ bakamıyorsunuz.

Yardım kurumunda kuyruk bekleyen vatandaşın, işsizlik konusunda olumsuzluklar yaşayan

gencin, milyarlarca para harcayarak kentte yatırım yapan yatırımcının feveranı ve hikayesi

uzun zamandır değişmiyor.

Ürettiği ürünü para etmeyen çiftçinin, ürününü satamayan esnafın serzenişi de sanıldığı kadar

yüzeysel değil.

Bu durumu ekonomik verilerdeki olumsuzluklardan da çok iyi anlayabiliyoruz.

Yine birileri kızacak fakat Erzurum’un halen daha kalkınmada son sıralarda yer aldığını

hatırlatmakta fayda görüyorum.

Halkın refah seviyesi yükselmedikçe kentte kalkınma alanında bir gelişme olduğundan

bahsedemezsiniz.

Vatandaş artık gerçekleşmeyen hikayeleri dinlemek istemiyor.

Bahar sezonunda vatandaş artık somut çözümler görmek istiyor.

Rölantide kalan sorunları defalarca ele almak istemiyoruz.

Erzurum’u yönetenlerin bu konuda daha duyarlı olmasını istiyoruz.

Kentin önemli sorunları olduğu gerçeği ile hareket edilmelidir.

Söylemlerin eyleme dönüşmesinin zamanı geldi geçiyor bile…

Gamze İspirli

Bilindiği gibi 28 Ekim 2010 tarih ve 27743 sayılı resmi gazete’de yayımlanan 2010/974

sayılı bakanlar kurulu kararı ile bankalar ve finansman şirketlerince kullandırılan tüketici

kredilerinde kaynak kullanımı destekleme fonu oranı %10′dan %15′e yükseltilmiş ve bu karar

yayımı tarihinde yürürlüğe girmişti.

Bakanlık gelen tepkiler üzerine sonunda bu konuda tüketiciyi haklı bulan bir genelge

yayınladı.

Genelge ile alınan kararı tüketici lehine işlemesine karar verilerek geriye dönük işletilen

yüzde 15′lik KKDF oranının tüketicilere geri ödenmesine kararlaştırıldı.

Sanayi Bakanlığı Türkiye çapında tüketici hakem heyetlerine gönderdiği genelgede

bankaların geriye dönük KKDF uygulamaların yönelik tüketici şikayetlerini kabul etmelerini

istedi.

Buna göre,tüketiciler, 31 Ekim tarihinden önce geriye dönük işletilen yüzde 15′lik KKDF

oranına bankalara itiraz ederek geri alabilecekler. Karar tarihinden önce yapılandırma

yapanlarda bankalara ilgili genelgeyi gerekçe göstererek itiraz edebilecekler. “Daha önce

kredi yapılandırması yapan kişilerinde 31 Ekim 2010 öncesi alınan yüzde 15 kesinti için

bankalara başvurarak fazla alınan miktarı talep edebilecekler.

Kredi yapılandırması yapmamış olanların ise bu süreçte bankaya mutlaka itiraz dilekçesi

vermelerini gerekmektedir.

Bankaların itiraza sessiz kalmalar halinde oturdukları ilçe kaymakanlıklarında bulunan

Tüketici Sorunları Hakem Heyetine bildirimde bulunmalılar”

Tüketiciler ne yapmalı?

KKDF konusunda ‘tüketiciler mutlaka bankalara ödemelerini ‘itirazi kayıtla’ yapmalıdır.

Hesaplarında taksitleri otomatik olarak kesilen tüketiciler dilekçeleri bankalara taahhütlü

olarak kredi kullandıkları banka şubesine göndermeli veya elden vermelidirler’.

Tüketiciler bu dilekçelerde sanayi ve ticaret bakanlığının genelgesi ile danıştaya açılan

iptal davası hatırlatılarak fazladan kesilen yüzde 5 KKDF tutarının iadesinin istenmelidir..

Tüketiciler, tüketici sorunları hakem heyetlerine başvurularak şimdiye kadar fazladan kesilen

yüzde  KKDF tutarının iadesi ile bundan sonra kesilecek tutarların iptali ve fon tutarının artışı önceki

düzeye çeken yeni ödeme planının kendilerine verilmesi hakkında karar alınmasının talep

etmelidirler.

Gamze İSPİRLİ

Temayül yoklamasının sonuçları uzun bir sürede daha konuşulacak…Aday adaylarının her biri ayrı bir iddia ile seçmenin karşısındaydı.Elbetteki temayül önemli bir yere sahip, halkın düşüncesi sandığa en etkin biçimde yansımalıdır.

Parti içi demokrasi bunu gerektiriyor.

AK Partinin çizgisini ifade eden muhafazakar, demokrat kavramındaki demokrasi tanımının en meşru olduğu ortam teşkilatın düşüncesinin alınmasıdır.Fakat bugüne kadar yapılan temayüllern hiçbirinde oylamaya uygun sonuçlar ortaya çıkmadı.

Teşkilat içerisinde aktif siyaset yapan kişiler milletvekilliği koltuğuna oturamadı bugüne kadar..Temayül listesinin en altındaki kişi liste birde olabildi.Şimdi merak edilen geçmişte yaşanan potrenin, şu anki tabloda etkili olup olmayacağı.

Temayülden önemli sonuçlar çıktı…

Teşkilat yıpranmış isimleri artık istemiyor.Eski vekiller, listenin sonlarındaydı…Kadın adaylar seslerini tam duyurarak listenin ilk sıralarında yer alamadılar…Başka partilerden gelen aktif siyasetçi aday adayları komik oylar aldı…İlk sıralarda yer alan, Hüseyin Tanfer, İbrahim Küçükoğlu ve Zafer Tarıkdaroğlu gibi isimler teşkilatta aktif görev aldılar geçmişte…Bu durum teşkilat mensuplarının tabana kendilerini daha kolay benimsettiğini gösteriyor.

Seçim broşürüne partinin misyonunu ve adını yazmayı bilmeyen aday adaylarına dahi tanık olduk.AK Partinin adı AKP olarak yer alıyordu kimilerin broşürlerinde, neyi nasıl, ne amaçla savunduklarını bilmeyenler sırf koltuk sevdası için yola çıkmışlardı…

Oylama sonucunda son sırada yer alan aday dahi umut uğruna teşkilat mensuplarına teşekkür mesajı gönderiyordu.Anlaşılan AK Parti tabanı temayülün bu seçimde de belirleyici olmadığını düşünüyor, geçmiş tecrübelere bakarak.Aday adayları son sıralarda yer almalarına rağmen halen daha destek arayışındalar.

Önümüzdeki zaman zarfında mevcut milletvekillerininde durumuna bakılarak, yeni bir liste oluşturulacak..Önemli olan hak edenin ve Erzurum’a gerçek anlamda hizmet üreten kişilerin halkı temsil edebilmesidir.Bu dönem vekil sayımız azaldı, bu dahi Erzurum’un giderek kan kaybettiğinin göstergesi, seçilecek aday adaylarının Erzurum konusundaki sorumluluklarını çok iyi bilmeleri gerekiyor.Basit işleri dahi çözemeyen vekillerle şehir hak ettiği konuma gelemiyor…

Erzurum’da AK partinin şansı yüksek, MHP ise tabanın tercih ettiği aday adayını ilk sıraya koymak için nabız yokluyor.Ertugay’ın aday adayı olmamasını deklere ettikten sonra partide gözler yeni listeye çevrildi.CHP ise aday adayı bulmakta zorluk çekiyor, ana muhalefet partisi Erzurum’da hak ettiği konuma bir türlü gelemedi.

Halktan kopuk politikaların etkisi bu potrede önemli bir yer ediniyor.Takip ettiğimiz parti kulislerinden önemli ve düşündürücü izlenimlerle ayrılıyoruz. Bazı adaylar  niçin yola çıktıklarını dahi  anlatma sorunu yaşıyorlar.

Erzurum’da  seçim atmosferi geçen yıllara oranla heyecansız yaşansa da, adaylar projeleriyle kamuoyu oluşturmanın gayretindeler şimdilerde.Aday afişlerinde de zaman zaman traji komik ve sığ ifadelere rastlıyoruz.Hayalci söylemler, abartılı öz geçmişler, Erzurum kurtarıcılığı rollerini okuyoruz.Bazı adaylar çok basit söylemler kullanarak, yapmaları gereken rutin çalışmaları dahi icraat olarak deklare ediyorlar.Yine kurtarıcı bolluğu yaşanıyor kentte.Elbette ki afişlerlerde işini hakkıyla yapmak isteyenlerin projelerine de tanık oluyoruz.

Siyasi partiler işini hakkıyla yapan kişilere ağırlık vermelidir.Aday adaylığını bizlerle paylaşan isimlerde oldukça iddialı.İlçelerde daha önce yapılamayan çalışmaları gündeme getirerek değişik alternatifler arayan siyasi partiler buralardaki vitrinlerine de önem veriyorlar.İlçelerdeki dengeler bu seçim değişecek gibi.Partiler mevcut yerleşim yerlerinde nabız yoklaması yapıyor.

AK parti gelecek hafta içerisinde temayül yoklamsı yapacak.Sonucun ne derece etkili olacağını da önümüzdeki günlerde göreceğiz.Son başvurulara göre Erzurum’da AK Partide aday enflasyonu yaşanıyor.Aday adaylığı için 114 başvuru var.Bu noktada seçmeninde bilinçli olması gerekiyor.

Partiden çok adayın ehil olmasına bakılmalıdır.Vatandaş kontenjan listelerden ve ithal adaylardan yeterince bıktı zaten.Siyasetin eski saygınlığına kavuşması için yapabilirlik, eğitim ve birikim önemli kriterler arasında yer almalıdır.Hayalcilik ve kahramanlıkla milletvekilliğinde başarı sağlanmaz.Adaydayı olmak ve yerini sağlamlaştırmak için kamuoyu meşgul edilmemelidir.

Geçmişinde hangi melekte olursa olsun Erzurum adına gerçekten hizmet üretebilecek kişilere şans verilmesini umuyoruz.Çünkü bu bir bayrak yarışı ve kentin kazanımları böyle bir atmosferde büyük önem taşıyor.Erzurum’u tanımayan, kentte yaşamayan kişilerin nüfus cüzdanlarında Erzurum yazdığı için aday seçilmesini içimize sindiremiyoruz.

Erzurum’u bilen bu işi gerçekten yapabilecek kişilere şans verilmelidir.Seçim sürecindeki gelişmelere takip ederek okuyucularımızla paylaşmaya devam edeceğiz.

Erzurum sosyo ekonomik anlamada hak ettiği konuda değil.

Proje enflasyonları yaşanırken, somut adımlar atılmaması bu anlamda büyük bir olumsuzluk oluşturuyor.

Geçmişte Erzurum bu olumsuzluğun faturlarını ödemek zorunda kaldı hep.

Popülizm yapmak en önemli başarı haline geldi.

Vatandaş geçmişe göre daha bilinçli, sorgulaycı ve eleştirisel bakıyor yapılanlara…

Milletvekiliğine başvuran adaylarda bu gerçeğe uygun hareket etmelidir.

Sadece koltuk için vekil olduğunuzda geri kalmışklık kentin kaderi olmaya devam ediyor.

Bugüne kadar yapılanlara baktığımızda istihdam sorunu kentin en önemli açmazı olmayı sürdürüyor.

Sötylemler maalesef hep umut ifadeleri taşıyordu…
Kentteki işsizlik sorunun aşılması konusunda büyük bir ivme kaydedilecekti, tarihi dokunun korunması yolunda büyük atılımlar gerçekleştirilecekti.
Maalesef bütün bu projeler hala rölantide.

2011 kış oyunları sınavı büyük bir başarıyla verilirken istihdam alanında önemli sorunlar yaşanmaya devam ediyor.

Yıllardır aynı gerçeklerin sonuçlarını irdeliyoruz.
Yine söylemlerin eyleme geçme sorunu yaşanıyor.
Yine samimiyetsizlik yine gerçekleşmeyen projeler…
Verilen sözler, gerçekleşemeyen projelerin adı olmaktan öteye geçemiyor.
Kentteki gerçekleşmesi hedeflenen projeleri yazarken, umutsuz bir yaklaşım içinde olabiliyoruz.
Acaba gerçekleyebilecek mi?

Bu kaygı hep soru işareti oluşturuyor.

Yıllar sonra arşivimize baktığımızda dönüp dolaşıp aynı yere geldiğimizi anlıyoruz.
Bir arpa boyu yol alınamıyor.
Oysa Erzurum bu kadar ekonomik olumsuzluğu hak etmiyor.
Söylemlerin eyleme geçmesi siyasetteki kirlenmenin de en büyük nedenleri arasında ve siyaset olgusundaki güven unsurunun sorgulanmasına neden oluyor.
Yine işsizliği, yine yoksulluğu yine gerçekleşmeyen projeleri yazıyoruz.
Teşvik yasası kentte istenilen oranda başarı sağlamadı.
Sosyo ekonomik olumsuzlulardaki serzenişler devam ediyor.
Böyle bir atmosferde kentin kalkındığını düşünenlerin, halkın içine inmelerini öneriyoruz. Halkın içine indiğinizde olaylara sığ bakamıyorsunuz.
Yardım kurumunda kuyruk bekleyen vatandaşın, işsizlik konusunda olumsuzluklar yaşayan gencin, milyarlarca para harcayarak kentte yatırım yapan yatırımcının feveranı ve hikâyesi uzun zamandır değişmiyor.
Ürettiği ürünü para etmeyen çiftçinin, ürününü satamayan esnafın serzenişi de sanıldığı kadar yüzeysel değil.

Bu durumu ekonomik verilerdeki olumsuzluklardan da çok iyi anlayabiliyoruz.

Öakro ekonomideki olumlu hava doğuya çok fazla yansımıyor.

Bunda yerel yöneticilerin etkisi çok büyük.
Yine birileri kızacak fakat Erzurum’un halen daha kalkınmada hak ettiği konuma gelmediğine tanık oluyoruz.

Halkın refah seviyesi yükselmedikçe kentte kalkınma alanında bir gelişme olduğundan bahsedemezsiniz.
Vatandaş artık gerçekleşmeyen hikâyeleri dinlemek istemiyor.
Erzurum’u yönetenlerin bu konuda daha duyarlı olmasını istiyoruz.

Söylemlerin eyleme dönüşmesinin zamanı geldi geçiyor bile…

Adaylarında  samimi olup, gerçekleşmeyen projelere imza atmaması gerekiyor söylemler eyleme geçmelidir.

Gerçekleşmeyen projelerle kent ve kamuoyu meşgul edilmemelidir.

Niçin aday adayı oldunuz dediğimizde, rasyonel yanıtlar alabilmeliyiz.

“Bürokraside yerimi korumak için, tayinlerde hükümete yakın olmak adına, eşimi dostumu daha fazla korumak için?” Gibi menfaatler yerine “kent için kafa yorup proje üretmek amacıyla aday adayı oldum” diyenlerin kamuoyuna projeleriyle çıkmalarını temenni ediyoruz.

Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski düğmeler, özenle saklanmış küçülmüş giysiler,

Dolap diplerindeki kurdeleler…

Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır tabaklar.

Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.

Sık sık boynunu büker “sarıkız”.

O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz

Değerini kimse anlayamaz krom hac tasının.

Balkon artık sessizdir

Koridor kimsesiz.

Bir kadın gittiğinde…

Bir kadın gittiğinde NE çok kişi gider aslında;

Bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçıvan, bir muhasebeci…

Bir Anne gider…

Bir Dost…

Bir Arkadaş…

Bir Sevgili…

Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde…

Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde; övgüler, uyarılar, yakınmalar, dualar yetim kalır.

Kapı eşiğindeki “Dikkat et…” duyulmaz,

Annesi gitmiştir ‘geç kalma’nın…

Kadınlar, arkalarında büyük boşluklar bırakarak

Giderler.

Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında

Ve bir kadın gittiğinde pek çok “yetim” bırakmıştır arkasında.

Hayatınızdaki kadını yitirmemeniz dileğiyle…

8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nü kutlarız.

Gamze İspirli

Önemli olan seçilecek kişilerin halka hizmette etkin rol oynaması.

Halk artık eskisi gibi değil, daha sorgulayıcı ve olaylara daha eleştirisel bakıyor.

Halkı temsil etmek nasıl olmalı?

Yada Erzurum’un gelişmesine katkı sağlayabilmek.

İşte size geçmişte görmeye alışık olduğumuz bir kaç başarısızlık kriteri…

Milletvekili olduktan sonra seçildiği yerleşim yerinin tozlu yollarından geçme tenezzülünde bulunmamak, vatandaşım sorunları konusunda duyarlı olmamak, popülizm yapmamak, çok laf az icraat üretmek, yıllarca tanıdığı kişileri milletvekili olduktan sonra unutmak, iş yaptırırken bürokrata dahi söz geçirememek, seçilmiş olduğunu unutup memur mantığı ile suya sabuna dokunmamak, önemli olan koltuğum demek,  köylerdeki alt yapı sorunları defalarca iletilmesine rağmen çözüm bulamamak, partisinin teşkilatına selam verip, teşkilattan kopuk çalışmak, kapı kapı dolaşan parti mensuplarını seçimden sonra hatırlamamak,

İcraatlerini sorduğunuzda rutin işleri sıralamak..

Eleştiriye tahammülü olmamak”

Bizler bu potreye çok alışığız.

Elbette Erzurum’da başarılı vekillerimizde oldu…

Ancak geçmiş hükümetleri ve muhalefeti de hesaba  katarsak, halkı temsil etme noktasında bugüne kadar çoğu vekil hep eksik kaldı.

Başbakan Tayyip Erdoğan’ın Erzurum’a inisiyatifli davranıp, ödenek ve yatırım konusunda öncelik vermesi, vekillerin işlerini kolaylaştırıyor.

Seçilmiş olmak ve halkı temsil etmek çok önemli bir toplum görevi.

Aday adayları kendilerini anlatırken çok önemli gerçekleri ve kendilerini de ortaya koyuyorlar. aslında..

Yeni trend, birbirine çamur atmak..

Kulislerde kendi icraatlerini anlatmak yerine aday adayı olanları acımasızca eleştirişp, çirkin ifadeler söylemek moda haline geldi.

Bu hırs ve düzey konusundaki zaafiyet hiç kimseye getiri sağlamaz.

Makamlar geçiçidir, önemli olan arkanızda hoş seda bırakmak.

AK Parti Milletvekili Muzaffer Gülyurt hocada il danışma kurulunda bu yöndeki söylemleri duyduğunu ve  endişelerini haklı olarak partililerle paylaştı.

Muzaffer hoca durumdan oldukça rahatsızdı ve durumu uygun dille eleştirdi.

Şehirdeki çekememezlik ruhu ve dedikodu kültürünün okumuş yazmış insanlarda dahi en etkili silah haline gelmesi gerçekten kaygı verici.

İşte düşünülmeye değer ve cehaletle karışık bir kaç eleştiri cümlesi, “Efendim o aday adayı, ahlaki açıdan tasvip edilecek biri değil, O çok zengin, çok malı var bu malı nereden buldu bundan vekil olursa daha da zenginleşir, Mesleki hayatında hiç bir başarıya imza atamamış gelmiş aday adayı olmuş, bugüne kadar Erzurum için ne yapmış, amacı kendini ve yandaşlarını kurtarmak, Bu aday adayı da bizim partimizden değildi , yıllarca başka partilere hizmet etmiş acaba istihbarat yapmak yada koltuk sevdası için mi partiye katıldı? gibi komik basit ve düzeysiz ifadeleri duymak Erzurum adına üzücü.

Bir şeyler yapmak isteyenlerin motivasyonu kırılıyor siyasetin imajına olumsuz bir damga vuruluyor.

Siyasete politika diyenlere hak veriyoruz, bu anlamsız ifadeleri duydukça…

Bireylerin özel hayatları yerine bugüne kadar yaptıkları dikkate alınmalı, kendi yaptıklarınızla ön plana gelmelisiniz.

Kişi herkesi kendi gibi bilir.

Bunlar çok utanç verici ifadeler…

Çamur at izi kalsın mantığı ile attığınız çamurlar sandığa gelmeden sizi boğabilir….

Halkı temsil etmek azami düzeyde sağduyu gerektirir.

Gamze İspirli

Erzurum’da son günlerde bürokraside önemli değişim rüzgarları esiyor. 

Emniyet Müdürü İbrahim Çelik, Milli Eğitim Müdürü Fevzi Budak ve Palandöken Hastanesi Başhekimi Recep Almacı Erzurum’dan ayrılıyor.

Elbette ki hepsinin gidiş öyküsü farklı.

Emniyet Müdürlüğünde önemli operasyonlar yapmasına rağmen çok fazla medyada görünmemeye dikkat eden Çelik’in merkeze alınması sürpriz bir gelişme olarak nitelendirildi.

Kent Emniyet Müdürlüğünde son yıllarda çok fazla değişimin olması önemli sorunları da beraberinde getiriyor.

Erzurum huzurlu bir kent fakat Emniyet Müdürlüğü gibi önemli bir kurumdaki görev değişimleri istikrarlı olabilmelidir.

Yap boz tahtasına dönüşen görev değişimleri ile hizmette etkinlik sağlanamaz.

Bir diğer kronik sorunda Fevzi Budak konusunda yaşanan istikrarsız profil.

Tayin meselesi artık yaygın basında dahi manşetlerden veriliyor.

Gidiş geliş öyküsü yıllar süren Brezilya dizilerini aratmıyor.

12 defa gidip gelmek bürokraside eşi benzeri olmayan bir konu.

Eğitim politikası bu gidiş gelişlerle sekteye uğruyor.

Bir diğer konuda Başhekim Recep Almacı’nın Erzurum’dan gidişi.

Yıllarca Palandöken Hastanesinde Başhekim Almacı’dan bilgi aldık.

Basınla ilişkilere önem veren, kapısı halka açık olan bir yöneticiydi.

Almacı’nın gidiş gerekçesi diğer yöneticilerden farklı ancak Palandöken Devlet hastanesi ve Erzurumlu önemli bir değerini kaybetti.

Yıllar önce Palandöken Hastanesinin SSK Hastanesi olduğu dönemde, hastanenin imkansızlığını yazmıştım.

O günler Sağlıkta reform çalışmaları bu kadar etkili değildi.

Yazımın başlığıda “ SSK Hastanesi Üvey Evlat mı?” idi. Ertesi gün bir kurumda gördüğüm Başhekim Almacı başlığı çok beğendiğini, amacının hastaneyi üvey olmaktan çıkarmak olduğunu ifade etmişti.

Gerçektende onun bu hedefi gerçekleşti.

Arkasında bir çok olumlu anıyla ayrılıyor kentten, göç olgusu onu da bu şehirden ayırdı.

Her gidiş bir sitemin öyküsüydü aslında.

İşte böyle farklı öykülerle bürokraside değişim rüzgarı devam ediyor.

Gerekçe ne olursa olsun daha iyisi gelmediği müddetçe, Erzurum istikrarsız yönetim olgusundan dolayı zaman kaybetmektedir.

Umarız gelenler gidenleri aratmaz.

Kent hak ettiği konuma gelerek, bürokraside kıyımların olmadığı, mahkeme kararlarının görev taksimatı yapmak zorunda kalmayacağı bir ortamda bürokratların gidişlerini değil, yaptıkları hizmetlerin kalitesini yazarız.

Gamze İspirli

Kadın dernek başkanları olarak Erzurum garında bir protesto gösteri düzenledik.

Kamu hizmetleri adına çıkan bir dergide bu şekilde bir aşağılanma Erzurumlunun hak etmediği küçük düşürücü bir ifade.

Bahsettiğim makeleyi hatırlatmakta yarar görüyorum.

Demiryolları’nın aylık seyahat ve aktüalite dergisi ’Raillife’nin Şubat sayında yer alan

Dergide yer alan, “Yeşilçam’da artist olma heveslisi Erzurum kızları, trenle İstanbul’a kaçarlar, türlü maceralar yaşadıktan hatta çam dibine yatırıldıktan sonra, tabii artist olamadan ancak ’kız gittim kadın geldim’ havasında tekrar memleketlerine dönerler” denilmesini eleştiren sivil toplum kuruluşu temsilcisi kadınlar, dergi yönetimini istifaya davet etti ve Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım’dan açıklama beklediklerini söyledi.

Yazıda ilgimi çeken yıllarca aynı gazetelerde yazılar yazdığım Çetin Baydar’ın ifadeleriyle yazının yayımlanmasıydı.

Baydar olaylara tanık gösterilmişti.

Yazıyı kalame alan yazar, aspar makale mantığını kendince edebi cümlelerle meşru kılmaya çalışıyordu.

Sayın Baydar’ın manevi değerlere saygılı olan biri olarak böyle bir ifade kullandığını zannetmiyorum.

Kamuda devlet adına makaleler yazan bir dergi yazarı haddini aşarak, Erzurumluya kin kusmuştur, bunun açıklaması ancak böyle yapılabilir.

Erzurum millli mücadelenin temellerinin atıldığı bir kent ve kahramanı kadın olan tek il.

Nenehatunlar, Kara Fatmalar bu kentin bağrından çıkmıştır.

Çok marjinal kişilerin bu topraklardan çıktığına bugüne kadar tanık olmadık.

Çünkü Erzurumlu manevi değerlerine saygılıdır ve dadaşlık ünvanını kendine misyon edinmiştir.

Tarihin her döneminde bu gerçek önemli bir yer edinmiştir.

Bu ifadeleri kamu adına yayın yapan bir dergide yayımlayan bir yazarın istifa etmesi elzemdir.

Erzurumlu iftiraya maruz kalmıştır.

Bu saygısızlık 2011 üniversite kış oyunlarının Erzurum’a verilmesini çekemeyenlerin uydurmacasıdır.

Aynı yazarın Erzurum adına ahkam keserken Nenehatun’u ana tema alarak işlemesini isterdik.

Onun yaşam tarzı ile yeşil çam düzmecesi arasında ne kadar seviye farkı olduğunu anlayarak, belki tarihi bilgilerini geliştirebilirdi.

Kent adına oluşturduğu ütopik kavramlarla yazıyı kaleme alan yazar komik ötesi bir duruma düşmüştür.

Yazarlık her zaman ifade ettiğimiz gibi önemli bir toplum görevidir e çok kişinin vebalini üzerinize alırsınız.

Kalemin bilgili, milli bilinci yüksek, magazine mesafeli duran kişilerin elinde olması çok çok önemlidir.

Ulaştırma Bakanı Sayın Binali Yıldırım bu konuda beklenen açıklamayı yaparak, dergide yazıyı kaleme alan işgüzar yazar işinden istifa ederek, onurlu bir davranış sergilemelidir.

Gamze İspirli

Her organizasyonda olduğu gibi bu organizasyonda da ufak tefek aksaklıklar oldu.

Amaç Erzurum’un kazanması ve gelişmesiydi.

Bu işin mutfağında aylarca çalışan biri olarak çok şey soruldu bizlere.

2011 Dünya Üniversiteler Kış oyunlarında Erzurum adına sinerji ve koordinasyon kazandı kimileri adından sıkça bahsettirdi, kimileri mesafeli durdu.

Üniversite bu işte adını yeterince duyurmasa da üniversite öğrencileriydi sporcular.

Büyükşehir Belediyeside bu işte önemli bir yer edindi.

Kapanış törenlerinde yuhlanmayı hak etti mi, Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Küçükler?

Halkın tepkisi anlamsız bir şekilde toplumsal tepkiye dönüşüp yabancılar ve misafirler içerisinde Erzurumlu bir yönetici çalıştığı ve başardığı için yuhlandı.

Meyve veren ağaç taşlanır misali…

Elbette eleştiri olmalı, yerinde ve amacına uygun olduğu müddetçe eleştiri yapıcı olabilir.

Başkan Küçükler Erzurum’da önemli çalışmalara imza attı kim ne derse desin.

Su konusundaki olumsuzluklar bir yana Erzurum bugüne kadar görmediği hizmetleri gördü Küçükler döneminde..

Erzurumlu toplumsal tepki vermekte daha rasyonel olabilmelidir.

Gereksiz yerlerde gereksiz tepkiler vermek kentin karalanmasından öteye geçemiyor.

2011 Dünya üniversite Kış Oyunları arenası siyasi bir partinin miting alanı değildi.

Erzurum adına yapılanları gerektiğinde alkışlamayı bilmeliyiz, görüşümüz ne olursa olsun yapılanların değerini bilmeliyiz.

Gelelim organizasyonun iç yapısındaki hiyerarşik yapıya…

Asıl tartışılması gereken konuya yani…

2011 Dünya Üniversiteler Kış Oyunları organizasyonunda kimileri basit ünvanların arkasına sığınıp, kimseleri tanımadı, Erzurumlu olmayıp Erzurum’a burun kıvıranlar başımıza kral kesildi.

Direktör, yönetici, yönetici yardımcısı enflasyonu yaşanıyordu adeta.

Liyakat gözetilmeksizin, fazla maaş aldıklar için hep bir sıfır önde hissettiler kendilerini.

Erzurumlu olup, İktisat alanında master yapıp, dil bilen ve ulusal ödülleri olan biri olarak bize susmak düşüyordu elbette.

Ünvan eflasyonun yaşandığı yerde takım üyesi olarak çalışmaktı bize düşen.

Sorun bizim Erzurumlu olmamızdı.

Liyakatı olmayanlar ve  ilgili alanda deneyimi ve eğitimi olmayanların bir çoğu imparatorluğunu ilan edip, bu iş hiç bitmeyecek gibi davranarak, referansları ile övündüler.

Organizasyon bittiğinde sanki kimse kimseyi tanımayacak gibi kısa vadeli saltanatların arkasına saklanıp duruyordu.

Daha dün aynı ortamı paylaştığımız insanlar aldıkları yapay ünvanlarla kimselere selam verme tenezülünde bulunmuyordu.

İşini hakkıyla yapanları tenzih ediyoruz elbette.

Oysa herkes herkesi çok iyi biliyordu ve tanıyordu.

Bu kişilerin yersiz kaprisleri organizasyonun karnesine olumsuzluk olarak yansıdı.

Bu yönüyle Genel Koordinatör Bekir Korkmaz’ın işide oldukça zordu.

Hükümet ve Erzurumlu siyasiler bu işe bu kadar önem vermese organizasyonun altından bu denli başarılı çıkılamazdı.

Bugün bazı basın organlarının organizasyonu eleştirmesi işi bilmeyenlerin ahkam kesmesinden ve hakla ilişkiler konusunda başarısız bir karne oluşturmasından kaynaklanıyor.

İnanın Erzurum adına ahkam kesenlerin bol oduğu bir ortamda çalışmak zor ötesinde bir işti.

Kendi memleketimde çok defa kendimi yabancı biri olarak hissettim.

Asıl toplumsal tepkiyi Erzurumluyu dışlayanlar fazlasıyla hak ederek, kendilerine biçilen görevi hakkıyla yerine getiremediler.

Kraldan çok kralcı olanlarla çalıştık aylarca…

Ama eksileri ve artılarıyla bir organizasyon daha sona ermişti.

Yapılanlara baktığımızda hükümetin başarısı Erzurum tarihinde altın harflerle yazılmış, kent tarihinde önemli bir yer edinmişti.

Halkın tepkisi anlamsız bir yerde yankılanırken, yuhalanmayı hak edenler kralcılık oynamaya devam ediyordu.

Gamze İspirli

2011 Dünya Üniversite Kış Oyunları’nda herşey yolunda röportaj yaptığımız çoğu turist Erzurum’u beğendiğini organizasyonda eksiklik olmadığını belirterek, tesislere övgü yağdırıyor.

Erzurum son günlerde yaygın basının karargahı durumunda.

Herkes milli mücadelenin temellerinin atıldığı Erzurum’a bu organizasyonun çok yakıştığını yüzümüzün akıyla devam eden çalışmaşların verimliliğini dile getiriyor.

Ara sıra ufak efek aksaklıklar olması ise doğal olarak değerlendiriliyor.

Bugün yaygın basında müfteriliği tüm yönleriyle orataya koyan anlamsız bir habere imza atıldı.

Her tarafta yoğun olarak gördüğümüz müfteriler bu defa şehri karalamak için kalemlerini silah olartak kullanıyordu.

Bazı gazetelere yansıyan Kanadalı sporcuların tacize uğradığı yönündeki soruları değerlendiren FISU Yönetim Kurulu Başkanı George E. Killian, “Hayır öyle bir şey yok. Bunu unutmayın ki onlar öğrenciler. Hiçbir sorun yok” diye konuştu.

2011 Dünya Üniversiteler Kış Oyunları ulusal bir organizasyon, sadece Erzurum’un değil azıcık milli bilinci olan her Türk vatandaşını ilgilendiriyor.

Karalama haberleri Erzurum’da yapılan başarıyı birilerinin sabote etmek istediğinin en önemli göstergesi.

Habercilikte yapılan yalan ve karalama gazetecilik açısından yüz karasıdır.

Haber insanın onurudur, yaşadığı yerleşim yerindeki tüm vatnadşların ortak imajıdır.

Bu açıdan çok önemlidir yapılan haberin sonuçlarına katlanmak…

Umarız resmi ağızlardan yapılan bu açıklamalar birilerinin vicdanlarına hitap eder ve ne kadar amatörce davrandığının farkına vararak, sansasyon uğruna müfteriliği tercih etmezler.

Gamze İspirli

Bana değmeyen yılan bin yaşasın mantığımı yoksa birliktelik mantığını mı benimsiyoruz?

Duyarsız bir toplum olduğumuz için adamsendecilik anlayışı şimdilerde en önemli özelliğimiz oldu.

Oysa sorunlar bireysel de olsa çözmek için elimizden geleni yapmalıyız.

Konuyla ilgili ilginç bir anekdotu okuyucularımızla paylaşmak istiyorum;

“Duvardaki çatlaktan bakan fare, çiftlik sahibi ile karısının bir paket açtıklarını gördü.

“İçinde yiyecek mi var?’”derken, Bir baktı ki fare kapanı!

Hemen bahçeye koşup, alarmı verdi:  

Evde kapan var!

Evde kapan var!’  

Tavuk gıdaklayıp, kafayı kaldırdı ve ‘Bay fare”, bu sizin için ciddi bir sorun olsa da şahsen, beni ilgilendiren bir tarafı yok ne yazık ki! .

Fare dönüp bu sefer domuzcuğa, “Evde kapan var, evde kapan var”! Dedi.  

Domuzcuk konuyla ilgilendi ama kendi hesabına  ‘Üzgünüm bay fare, vah, vah  emin ol senin için dua edeceğim” dedi. 

Fare bu kez öküze yöneldi:

“Evde kapan var!”

“Evde kapan var!” diye bağırdı nefes nefese. 

Öküz:  Vov, Bay Fare, Senin için üzüldüm, ama burnumu sokacağım bir şey değil.’ dedi. 

E farenin de  basını eğip, gitmekten başka çaresi kalmamıştı… 

Yalnızlık ve terk edilmişlik hisleri içinde, fare kapanı ile artık.

Tek basına başa çıkmaya çalışacaktı!

O aksam evde, alışılmamış bir ses duyuldu.

Sanki bir kapan, avının üzerine kapanmıştı. 

Sese kosan cifçinin karısı, karanlıkta kapana, zehirli bir yılanın kuyruğu kaptırdığını görmemiş.

Yılan da onu ısırmıştı.

Çiftçi karısını hastaneye koşturdu, karısı eve ateşli döndü.

E ateşli insana ne verilir?

Sıcacık bir tavuk çorbası!

Tavuk acilen pişirilmiş! 

Ama kadın hala iyileşmiyormuş,  es dost ahbap, gelince hasta ziyaretine, çiftçi de sofraya domuzcuğu çıkarmak zorunda kalmış! 

Ama çiftçinin karisi iyileşmemiş;

Ölmüş! 

Aman ne kalabalık gelmiş cenazeye, ne kalabalık! 

Bu sefer de konukları, doyurmak için kesilen öküz olmuş.

 Fareye de olan biteni deliğinin ardından izlemek kalmış!

Onun için bir daha, seni ilgilendirmeyen bir sorun karşına çıkarsa…

Anekdot çok anlamlı,  bana değmeyen yılan bin yıl yaşasın mantığının ne kadar yanlış olduğu tüm yönleriyle ortada.

Düşündüğümüzde birimiz tehdit altındaysak, hepimiz risk altındayız anlamına geliyor.

Gamze İspirli

Bu durum yaygın eğitimdeki yetersizliklerle de ortaya çıkıyor.

Yetişkinlerdeki okur – yazarlık oranının artırılması yönünde rasyonel adımlar atılamıyor.

Erzurum 69 bin 375 kişiyle, Van’dan sonra Doğu Anadolu Bölgesinde okuma yazma bilmeyen sayısının en yüksek çıktığı il oldu.

Okuma yazma bilmeyenlerin büyük çoğunluğu kadınlardan oluşuyor.

Geçtiğimiz gün İl Genel meclisi tarafından bu konuda hazırlanan raporda hayati önem taşıyan sorunu ortaya koydu.

Erzurum İl Genel Meclisi Başkanlığı Kadın Hakları ve Fırsat Eşitliği Komisyonu Erzurum İl ve İlçelerinde yaşayan kadınların eğitim düzeyi ve okur yazarlık oranının tespiti ve bu sorunun çözümüne yonelik bir rapor hazırladı.

Raporla ilgili olarak meclis üyelerine bilgi veren Komisyon Başkan Reyhan Dağyıkan, raporu hazırlarken Milli Eğitim Müdürlüğü, Halk Eğitim Merkezi, Nüfus Müdürlüğü ve TUİK verilerinden yararlandıklarını söyledi.

Erzurum’da 384 bin 446 kadından 194 bin 283′ünün eğitimli ve okuma yazma bildiğini kaydeden Dağyıkan, “Okuma yazma bilmeyen kadın sayısı ise 55 bin 569. Bu oran toplam kadın nüfusunda yüzde 20′lik bir bölümü tekabül ediyor. Ayrıca 17 bin 069 kadının ise eğitim ve okuma yazma durumu tespit edilemedi” dedi.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi’ne göre hazırlanan istatistik rakamlara göre, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde bulunan 23 ilin “Okuma-yazma bilmeyenler” sayısında Diyarbakır, 209 bin kişi ile bölgede ilk sırayı alırken, onu 198 bin kişi ile Şanlıurfa izledi.

Van 136 bin kişi ile üçüncü sırada yer alırken, Gaziantep 124 bin kişi ile dördüncü sırada, Mardin ise 100 bin kişi ile beşinci sırada yer aldı.

Okuma yazma bilmeyen en fazla kadın bölgede, 161 bin kadın ile Diyarbakır, 154 bin kadın ile Şanlıurfa’da, 105 bin kadın ile Van’da, 102 bin kadın ile Gaziantep’te, 76 bin kadın ile Mardin’de bulunuyor.

Halk eğitim müdürlüğü yaygın eğitime yoğunlaşarak, yetişkin eğitiminde okuma yazma kurslarını artırmalıdır.

Sadece çeyiz kursları açmakla kentin eğitim vizyonu geliştirmezsiniz.

Teknoloji çağında hala geleneksel kurslarla uğraşmak bir yerlerde eksiklikler olduğunun göstergesi.

Özellikle köylerde okuma yazma oranının artırılması için herkes üzerine düşeni yapmalıdır.

Okuma yazma bilmemek toplum kalitesini etkileyen en önemli etkendir.

Cahilliğin tescilli göstergesidir.

Öğretmenlik bölümü mezunları boş boş dolaşırken, okuma yazma kurslarının yeterli olmamasına bir anlam veremiyoruz.

Yıllarca okuyarak atanamayan öğretmen adayları bu alanlarda değerlendirilmelidir.

Bir tarafta okuma yazma bilmeyenler diğer tarafta eğitimci diploması alıp işsiz kalanlar.

Pedagoji eğitimi almış gençler, halk eğitimce değerlendirilip bu yöndeki kurslara ağırlık verilmelidir.

Fiziki imkanlar yeterli, eğitimci konusunda sorun yok, fakat her nedense okuma yazma eğitimi yeterince gündeme gelmiyor.

Aynı kursu onlarca kez açmanın hiç kimseye bir faydası olamaz.

Önemli olan toplum kalitesini artıracak çalışmaları hayata geçirmek.

Kırsal kesimden gelip, bineceği otobüsün nereye gideceğini bilmeyen vatandaşları görmek gerçekten toplum adına kaygı verici.

Diğer kentlerde bu alanda kurslar düzenlenerek okur yazar sayısı artırılıyor, fakat Erzurum’da konuyla ilgili çalışma sayısı çok sınırlı.

Son yıllarda bu amaçla açılan kurs sayısı yok denecek kadar az.

Bir türlü dengeyi tutturamıyoruz, bir taraftan iki aylık kurs düzenleyerek meslek elemanın yetiştirmeye çalışırken, diğer taraftan okuma yazma gibi önemli bir kursu verme konusunda sorunlar yaşıyoruz.

Halk Eğitim Müdürlüğünün yetişkin eğitimine önem vermesi diğer kurumlarında bunu desteklemesi gerekiyor.

Nüfusun yüzde 9’unun okuma yazma bilmemesi kent için önemli bir eksikliktir.

Gamze İspirli

Başarı hep küçümseniyor.
Bu durum çalışma alanındaki motivasyonu da olumsuz etkiliyor.

Çalışmak ve başarmanın önüne bu şekilde ilkel engeller çıkarılıyor.

Bugün kent kalkınmada hak ettiği noktada değil ise çekememezlik ruhunu sorgulamanın ekonomi ve eğitimi sorgulamak kadar önemli olduğunu düşünenlerdenim.

Maalesef Erzurum da bu yöndeki olumsuzluklar o kadar fazla ki yatırımlar engelleniyor, başarısının değerlendirilmediğini düşünen insanlar başka kentlere göç ediyor.

Bu durumda hepimiz kendimizi sorgulamalıyız.

Başarılarımızda birbirimizi alkışlamayan, başarıyı küçümseyen, her fırsatta birbirini yıkıcı eleştirilerle gündeme getiren bir toplumda yaşıyoruz.

Kentin soğukluğu bu noktada insanlara da yansıyor.

Oysa başarı bir bütündür, işinde veya bulunduğu konumlarda başarılı olan kişiler diğer kişilere de örnek olacak kurumunu ve kentini en iyi şekilde temsil edecektir.

Başarısızlık ve yoksunluk kime ne kazandıracak, bu tarz isteklerle yola çıkanların geldikleri konum her zaman küçük ve basit kalmış, iç kavgalarla en önemli kavram olan huzuru yakalayamamışlardır.

Önemli olan kendi ile barışık olmak ve kimseyi kendi değer yargılarıyla değerlendirip, engel olma çalışmamaktadır.  Başkaların başarısızlığı üzerine yaptığımız hesapları bırakıp kendi işlerimize yönelmeliyiz.

Yüze gülerek, arkadan kuyu kazanlar, sahte dostluklar, samimimi olmayan davranışlar kime ne kazandırıyor.
Bu konuda örnek olması açısından bir anektodu okuyucularımla paylaşmak istiyorum.
Bir adam haram yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır.
Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için bunu Hacı Bektas Veli’nin dergâhına kurban olarak bağışlamak ister.
O zamanlar dergâhlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu.
Durumu Hacı Bektas Veli’ye anlatır ve Hacı Bektas Veli  “helal değildir” diye bu kurbanı geri çevirir.
Bunun üzerine adam Mevlevi dergâhına gider ve aynı durumu Mevlana’ya anlatır.
Mevlana ise; bu hediyeyi kabul eder.
Adam aynı şeyi Hacı Bektaş Veli’ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana’ya bunun sebebini sorar.
Mevlana söyle der: Biz bir karga isek Hacı Bektas Veli bir şahin gibidir.
Öyle her leşe konmaz.
O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.
Adam üşenmez kalkar Hacı Bektas dergâhı’na gider ve Hacı Bektas Veli’ye,
Mevlana’nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektas Veli’ye sorar.
Hacı Bektas da söyle der:
Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana’nın gönlü okyanus gibidir.
Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.”
Böylesi tevazu ve incelikle, birbirimizi yermek yerine yüceltebilmeyi becerebiliyor muyuz?
Bu anekdot da hoşgörünün insanları kazanma açısından ne kadar önemli olduğuna bir kez daha tanık oluyoruz.

Gamze İspirli

Karın kalkması ve bahar sezonunun gelmesi ile durum daha da vahimleşiyor.

Yerel yönetimlerce kent temizliği için gayret sarf edilmesine rağmen,

mahalle aralarındaki sokaklarda çocuk bezinden bulaşık suyuna kadar her şeyin sokağa döküldüğüne, çöp istasyonlarının kullanılmaması yüzünden sokakların çöp yığını durumuna gelmesine tanık oluyoruz.

Bilinçli vatandaşlar, belediyelerin sokakları kirletenlere ceza uygulaması başlatmasını istiyorlar.

Konu sadece belediyeyi değil vatandaşları da ilgilendiriyor.

Kentin sokakları belediyelerin ve yöre insanın vitrinidir.

Vatandaş gördüğü ile yorum yapar, beklentilerini gördükleri ile değerlendirir.

Fakat bu değerlendirmede kendimize düşen görevi baz almasak, objektif olup olmadığımız tartışılır ve gerçek anlamda yorum yapamayız.

Temiz bir çevrede yaşama hakkı hepimizi ilgilendiren bir konu.

Sorunu sadece belediyeye yüklemek doğru bir yaklaşım değil.

İnsan hayatının devamını sağlayan sağlığı korumak ise, ancak sağlıklı ve temiz bir çevre ile mümkündür.

Ortaklaşa kullandığımız çevreyi kirletmek topluma saygısızlık yapmaktır.

Bu ”kendisine yapılmasını istemediğiniz bir şeyi başkalarına yapmamak” ilkesine ters düşer ve önemli bir ahlak sorunudur.

Özellikle sigara tiryakileri, içtikleri sigara izmaritlerini çöp yerine caddelere atıyorlar.

Pazarcılar sattıkları ürünlerin artıklarını caddelerde bırakıyorlar.

Apartmanda yaşayan ve şehre ayak uyduramayanlar halılarını camlardan aşağı silkeliyorlar.

Kuru yemiş ve çekirdek kabukları parklara yayılıyor.

Yerlere tükürenler ise konunun ayrı bir boyutu olarak karşımıza çıkıyor.

Tablo uzadıkça uzuyor.

Bu ve buna benzer davranışlarda bulunarak temiz bir çevrede yaşamamak için özel uğraş verenlerin bu anlamsız tutumlarına çok kez tanık olduk.

Toplumun eğitimli ve bilinçli olması önemli bir sorun.

Çocuk yaşta bu bilinç bireye verilebilmelidir.

Medeniyeti ilk etapta kendimiz tanımlamalıyız.

Belediye çöpü zamanında almıyorsa, yolları onaramıyorsa o zaman sorumlu arayarak, ilkellikleri başkalarına mal etmeliyiz.

Toplum bilinci bu noktada oldukça eksik.

Vatandaşın duyarlı olması gerekiyor, çevreyi kirletenler uygun bir şekilde uyarılmalı, bu noktada müeyyideler uygulanmalıdır.

Kalkınmışlık ve geri kalmışlık bir bütündür.

İğneyi kendimize çuvaldızı başkalarına batırmalıyız.

Ortada sorun ve eksiler varsa öncelikle üzerimize düşen sorumluluğu sorgulamalıyız.

Çevre temizliği toplumu, sağlığı ve kent vizyonunu etkileyen önemli bir konu. Modernleşmeyi ve kaliteli hizmet almayı beklerken, hala daha çevre temizliği konusunu ele alıyorsak ortada ciddi sorunlar olduğu anlamına geliyor.

Umarız 2011 kış oyunlarına hazırlanan kent, hak ettiği konuma gelir ve bizler çevre temizliği gibi olması gereken bir konuyu gündemimizden çıkarırız.

Gamze İspirli

Şiirde ki  köylerimiz maalesef artık göç veren şehirlerin küçük bir  mahallesi halini almış.

Köylü hem kültürünü kaybetti, hem de  ekonomisini. 

Göç nedeni ile boşalan köylerde üretim bitme noktasında.

Bu gerçeği doğrulamak isteyenler en yakınında bulanan köye uğrayıp, köyde bir zamanlar üretilen ekmekten yada köy yumurtasından istesin, köyden  yoğurt almak istediğini belirtsin. Alacağı cevaplar doğrultusunda   tarım ve hayvancılığın bittiğini görecektir.

Geçtiğimiz gün birkaç köyü ziyaret etme imkanı bulduk. 

Durum gerçekten içler acısı.

 Köylü üretemiyor ve şehirde asgari  ücretle iş bulmanın derdinde.

 İki yıllık yüksekokulu bitirip şehir yolunu tutar oldu çiftçi ve besici çocukları.

Bu durum doğu  açısından başlıca geçim kaynağı olan tarım ve hayvancılığın bittiğinin de göstergesidir.

 Yeşil karta muhtaç olan çiftçi, asgari ücretle şehirde iş bulmak için çalmadık kapı bırakmıyor.

 Umut üç beş kuruşta.

Memleketim dev alışveriş merkezlerinin et ve süt reyonları ise ithal ürünlerle dolup taşıyor.

  Durumun en önemli nedeni ise karşılıksız verilen destekler, bu  destekler çiftçiyi tebelliğe yönetti.

 Tarım ve hayvancılıkta geleneksel yöntemlerin kullanılması da bir  diğer etken.

Modernleşme yolunda adım atılmıyor, çiftçi ve besici eğitilemiyor.

 Sonuç ortada. 

Köy kavramı diye bir kavram kalmadı.

Boş vakit geçirilen köy odaları eski saygınlığını arar oldu şimdilerde.

 Kentin kurtuluşunun ve göçü önlemenin en önemli yöntemi tarım ve hayvancılığa destek vermektir.

İşsizliğin artmasında üretimsizlik en önemli etkendir.

Bahar sezonu toprağı uyandırsa da çiftçi ve besici  için ekonomik uyanma olmayacağa benziyor.

Tarım kurumları daha etkin görev yapmalıdır.

Son dönemlerde tarım ve havyacılıkta bu yönde önemli adımlar atılıyor son örmek süt sığıcılığı alanında.

Umarız bu gibi projeler artar ve bizlerde çiftçi ve besicinin hazin sonunu yazmak zorunda kalmayız.

Orda bir köy var uzakta dediğimizde kültürümüze yabancı üretimsiz  mekanları görmemeliyiz.

Kentin kurtuluşu tarım ve hayvancılığı desteklemekten ve tarıma  dayalı sanayiyi geliştirmekten geçiyor.

Gamze İspirli

2011 üniversite kış oyunlarına hazırlanan kentte bu alanda ilkel görüntüler ortaya çıkıyor.

Çevre ve Orman Müdürlüğü konuyla ilgili çalışmalarını yoğunlaştırdı fakat, çalışmalarının yeterli olduğunu söylemek mümkün değil.

 Çevre ve Orman Müdürü Muhammet Toraman, kendi kurumları ile birlikte Emniyet ve Sağlık Müdürlüğü çalışanlarından oluşturulan 4 ekiple, hava kirliliğine yol açan nedenlerle ilgili çalışma yapıldığını söyledi.

Hava kirliliğine neden olan faktörler konusunda eğitim ve bilgilendirme yapıldığını anımsatan Toraman, “Sobaların üstten yakılması, kömür yakma tekniği konusunda kalorifercilere eğitim verilmesi, atık yağların yakılmasının önlenmesi ve motorlu araçların egzoz ölçümlerinin yapılması konularında çalışmalar sürüyor” dedi.

Hava kirliliği konusunda ki önlemler ve denetimler yeterli değil.

Doğal gaz kullanımının her geçen gün artmasına rağmen, kentin  isli hava solumasına anlam veremiyoruz.

İlgililere göre en önemli sorun açıkta satılan ucuz kömürler…

Söz konusu kömürlerin yoğunluklu olarak satılmasına niçin izin veriliyor?

Bu konuda kararlı bir strateji oluşturulmalı, sorun konusunda ısrarcı olanlar için yaptırımlar yoğunlaşmalıdır.

Konun alımgücü düşüklüğü ile ilgili önemli oranda parallelliği var.

Alım gücü düşük vatandaşlara yönelik rasyonel kararlar alınmalıdır.

Her yıl ifade ettiğimiz gibi yakıtta sübvansiyon uygulaması ve doğal gazda indirim konuları gündeme gelmelidir.

Siyasilerin bu konuları gündemlerine almaları gerekiyor.

Kent gerçekten soluk alamaz durumda.

Bu durum halk sağlığını tehdit etmektedir.

Hava sıcaklığının mevsim normallerinin üzerinde olduğu tarihlerde görülen bu atmosfer kış ortasında daha da vahimleşecektir.

Hava kirliliğinin sağlık etkisi öksürük ve bronşitten, kalp hastalığı ve akciğer kanserine kadar değişmektedir.

Kirliliğin olumsuz etkileri sağlıklı kişilerde bile gözlenmekle birlikte, bazı duyarlı gruplar daha kolay etkilenmekte ve daha ciddi sorunlar ortaya çıkmaktadır.

Araştırmalarım sonucunda hava kirliliğin sağlık üzerinde oldukça olumsuz etkiler oluştuırduğuna bir kez daha tanık olduk.

Genel olarak havadaki kirleticilerin sağlığa etkileri şöyle toparlanabilir;

 Solunum fonksiyonlarında bozulma

 Solunum sistemi hastalıklarında artış

 Kronik solunum sistemi  hastalığı olan kişilerin hastalıklarının alevlenmesinde artış

 Kronik kalp  hastalığı olan kişilerin hastalıklarının alevlenmesinde artış

 Kanser insidansında artış

Erken ölüm insidansında artış

Çevresel hava kirliliğinin toplum sağlığı ile ilişkisi değerlendirilirken yukarıda sıralanan doğrudan sağlık etkilerinin yanı sıra içme ve sulama suyu kaynaklarının, bitki örtüsünün zarar görmesi ve mikro klima değişiklikleri nedeniyle dolaylı etkilerini de göz önünde bulundurmak gereklidir.

Tüm bunların yanı sıra ortamın nem oranı, sıcaklık, sıcaklık değişim hızı, rüzgarlar ve benzeri etmenler de çevresel hava kirliliğinin sağlık sonuçları üzerinde etkili olmaktadır.

Sorun görmezden gelinmemeli sadece “torbalı kömür tüketilmeli” uyarılarından vazgeçilmelidir.

Sorunun çok yönlü ele alınması ve ekonomik boyutu üzerinde durulması çok daha rasyonel olacaktır.

2011 gibi önemli bir sınava hazırlanan şehirde bu ilkelliğe daha fazla izin verilmemelidir.

Ne renkli oyuncakları vardır, ne de geleceğe dair umutları.

Geçim derdi küçük yaşta omuzlarına binmiştir…

Toplumda hep dışlar, hep yadırganırlar..

Hiç kimse onları çalışmaya iten nedenleri düşünmek istemez.

Hayata bir sıfır yenik başlayan çalışan çocuklar, ülkemizin en önemli sorunları içerisindedir.

Ekonomideki olumsuzlukların yansımasıdır çocuk işçiliğindeki porte…

 ILO’nun verilerine göre dünyada tahminen 5-14 yaşları arasında 250 milyon, 12-17 yaşları arasında 283 milyon çocuk çalışmakta.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin ilk maddesinde yer alan tanıma göre 18 yaşından küçük olan herkes çocuk olarak kabul ediliyor. Sözleşme, çocukların fiziksel ve ruhsal gelişimlerini tamamlayabilmeleri için eğitim de dahil olmak üzere çeşitli haklara sahip olduklarını ve çocukların çalıştırılmaması gerektiğini vurguluyor. Ancak dünyanın çeşitli yerlerindeki koşullar göz önünde bulundurulduğunda bu sözleşmenin tam anlamıyla uygulanması için daha atılacak çok adımın olduğunu görüyoruz.

2006 yılı Çocuk İşgücü Araştırması’nda, Türkiye genelinde 6-17 yaş grubundaki 16 milyon 264 bin çocuktan 958 bini ekonomik bir işte çalışmakta.

Çalışan çocukların yüzde 47,7’si kentsel, yüzde 52,4’ü kırsal yerlerde yaşamakta. İstihdam edilen çocukların yüzde 66’sını erkek, yüzde 34’ünü kız çocukları oluşturmaktadır. Çalışan çocukların yüzde 31,5’i bir okula devam ederken, yüzde 68,5’i öğrenimine devam etmemekte.

Çalışan çocukların 392 bin kişisi tarım, 566 bin kişi tarım dışı sektörde faaliyet gösterirken, yüzde 53’ü ücretli veya yevmiyeli, yüzde 2,7’si kendi hesabına veya işveren, yüzde 43,8’i ücretsiz aile işçisi olarak çalışmaktadır.

Ülkemizde çocuk işçiliğini önleme anlamında ciddi anayasal düzenlemelere sahiptir. Mesela; Anayasanın başlangıcında ifade edilen; “Her Türk vatandaşı bu Anayasadaki temel hak ve hürriyetlerden eşitlik ve sosyal adalet gereklerince yararlanarak milli kültür, medeniyet ve hukuk düzeni içinde onurlu bir hayat sürdürme ve maddi ve manevi varlığını bu yönde geliştirme hak ve yetkisine doğuştan sahip olduğu” temel ilkesi, 50 maddenin; “Kimse, yaşına, cinsiyetine ve gücüne uymayan işlerde çalıştırılmaz. Küçükler ve kadınlar ile bedeni ve ruhi yetersizliği olanlar çalışma şartları bakımından özel olarak korunurlar” hükmü ve 42 maddede yer alan “İlköğretim, kız ve erkek bütün vatandaşlar için zorunludur ve Devlet okullarında parasızdır.” ifadeleri bunları doğrulamaktadır. Ayrıca imzalanmış olan uluslararası sözleşmelerde bu durumu teyit etmektedir.

Ancak düzenlemeler sadece kağıt üzerinde kalmaktadır.

Peki neler yapılmalıdır çocuk işçiliğinin önlenmesi için?

Milli Eğitim Bakanlığı. 6-14 yaş grubundaki hiçbir çocuğu eğitim süreci dışında bırakmamaya özen gösterilmelidir.

Bu konudaki yaptırımlar artırılmalı veli bilinci sağlanmalıdır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, “çocuk işçiliğini” önleme konusunu ve bunu doğuran nedenleri oradan kaldırmayı öncelikli amaçlarından biri olarak kabul etmeli. İş yeri denetimlerinde, çocuk çalıştırma ve sağlık koşullarına ayrı bir özen gösterilmelidir.

Bu anlamdaki kayıt dışılığın üzerine gidilmelidir.

Batı toplumlarında yaygın olan tüketici bilinci, çocuk işçiliğini önleme konusunda harekete geçirilmelidir. Çocuk işçi çalıştıran iş yerlerinden ve üretici firmalardan mal ve hizmet alımının engellenmesine ilişkin kamuoyu duyarlılığı sağlanmalıdır.

Bunun yanı sıra, çalışma hayatında önemli yeri olan sendikaların, bu konudaki, duyarsızlıkları acilen giderilmelidir.

Son yıllarda, “çocuk sağlığı” devlet politikası haline getirilmiş ve gerekli düzenlemeler yapılmıştır.

Hepsinden önemlisi de yoksulluk olgusuna çözüm bulacak, sürdürebilir kalkınmayı artıracak önlemlere ağırlık verilmelidir.

İnsanlar balık vermek değil, balık tutmayı öğretmelidir.

Ancak, çocuk işçiliğini doğuran ana neden olan yoksulluk ile mücadelenin doğru zeminde yürütüldüğünü söylemek mümkün değildir.

Görüldüğü gibi çalışan çocuk gerçeği en önemli gerçeğimiz ve kanayan yaramız, konuyla ilgili bürokrasi ve siyasiler duyarlı davranmalıdır.

Bu çocukların ülkemizin geleceği olduğu ve bizim çocuklarımız olduğu gerçeği unutulmamalıdır.

Gamze İspirli

Bir yazar için bayram yazısı kaleme almak çokta değildir.

Bayram yazısı yazmak, mutluluğu anlatmaya çalışmaktır aslında…

Oysa mutluluk göreceli bir kavramdır.

Birçok kişi bayramı anlatırken, geçmişe özlem duyarak “bayramların içi boşaltıldı” yorumunu yapar.

Bayramları önce tatil günleri ilan ettik, sonra ziyaretleri bırakıp bayram kutlamalarını kısa mesajlara sığdırdık…

Teknoloji tüm değerlerimizi alt üst ederken sanallaşmaya devam ediyoruz.

Aslında değişen bayramlar değil bizleriz.

Aynı apartmandaki kişiler birbirini tanımaz, bakım evi ve çocuk yuvalarının yolunu bilmeyiz.

Yüreğimizde ki o çocukluk döneminin bayram heyecanını görememek, nerede eksiğim diye düşünsürür..

Çocukken Bayram akşamları yatamazdık, sabahlara kadar tüm heyecanla bayramın ilk gününü beklerdik.

Herkes anlattığım hikayenin başkahramanıdır.

Çünklü sabah olduğunda Bayram olacak ve biz o çocuk halimizle komşularımızı gezip, şeker ve para toplayacağız.

Dedemizin babanannemizin elini öpeceğiz.

Şimdi ne o bayramlar ne de elini öpeceğimiz dedelerimiz kaldı çoğumuzun…

Hele yeni alınan elbiselerimizi giyecek olmamız başka bir heyecanlandırırdı bizi.

Çocukken bayramlarımız çok neşeli ve heyecanlıydı.

Kart postallara Ebediyat Derslerinde bayramlarla ilgili mesajlar yazar kendimizi anlatırdık..

Şimdi klişe mesajlarla herşeyi özetler olduk.

Sanallık artık herşeyi unutturdu.

Bayram şekeri toplamak dahi ayıplar içerisine girdi, gelenekleride zaman aldı götürdü.

Bu bayramda da kapımızın zilini çocuklar çalacak mı göreceğiz.

Onlar olmadan bayramımızın tadının olmadığı bir gerçek, onun için kapımıza gelen çocuklarımıza en güzel şekerleri verelim, onlara ufakta olsa harçlıkla sevindirelim ki bir daha ki bayrama da kapımızı çalsınlar.

Onlar bizim geleneklerimizi yaşatıyorlar…

Çocuklarımız bayramlarımızın neşe kaynağı olmaya devam etsinler.

Bizlere gelince, sanırım bayramı en kötü yaşayan bizleriz,

Yıllardır rutin şekilde yaşamaya çalıştığımız

Bayramlarımız artık ellerimizden kayıp gidiyor.

Bayram heyecanlarımız kalmamış.

Hayat meşgalesine vurmuşuz kendimizi.

Her bayramda tatil yapmayı tercih ediyoruz.

En yakınımızda ki bir dostun kapısını bile çalmaktan aciz hale geldik.

Bayram dost ziyareti demekti bir zamanlar, Büyüklerin gönlünü almak, küçükleri sevindirmek demekti, şimdi ise herşey farklılaştı eski ayramları ararken aslında kendimizi ve kaybolan değerlerimizi arıyoruz aslında…

Bayramları artık kurban etmeyelim… Bayramı bayram tadında yaşayalım,  bu vesile ile tüm okuyucularımızın bayramını en içten dileklerimle kutluyor, bayram tadında nice bayramlar diliyorum…

Gamze İspirli

Duyarlı bir okurumuz düşüncelerindeki köşe yazarı profilini anlatmış kendine özgü ifadeleriyle, mailimizde paylaşmış.

Yazılarımızda hiçbir zaman Erzurum’da süt liman bir tablodan bahsetmiyoruz.

İşsizlik azaldı, Erzurum yatırım cenneti oldu demiyoruz.

Gerektiğinde yapıcı eleştirileri ve sorunları sonuna kadar takip ediyoruz.

Yazdığımız yazılar konusunda zaman zaman bu işleri düzeltmek size mi kaldı? İfadeleriyle de karşılaşıyoruz.

Kayıt dışılığı, yoksulluğu, işsizliği, yatırımcının feveranını kimseden çekinmeden ele alıyoruz.

Bazen tarihi eselerdeki ilgisizliği, bazen bir yoksulun feveranını bazen de kentin en önemli sorunu olan sahipsizlik sorununu ele alıyoruz.

Erzurum okuyucusu her geçen gün daha da bilinçleniyor.

Sadece eleştirmek için eleştirmiyor yazılanları.

Düzeyli ve öneri içeriği olan her türlü fikre saygımız sonsuz.

Yazarlar ve gazeteciler okuyucu desteği ile yaşar.

Okur sizi kendisinden biri olarak görüp, telefon numaranıza ulaşarak her türlü sorununu ifade edecek kadar yakın buluyorsa, mailinize toplumsal mesajlar ve sorunlar iletiliyorsa,yazılarınız takip ediliyorsa gerçekten işinizi hakkıyla yapıyorsunuzdur.

Hiçbir zaman herkesi memnun edecek bir yazar olamadık elbette.

İlgiller eksikleri yazdığımızda bize sitemlere bulunmayı da ihmal etmiyor.

On yılı aşkın bir süredir Erzurum basınında aktif görev yapan bir gazeteci olarak okuyucularımızın rasyonel yorumları bizleri memnun ediyor.

İşte okuyucumuzun kaleme aldığı o fikirler;

İşte Devlet Büyüğü’nü kızdırmayacak, borsa endeksini 6 bin 500 puan düşürmeyecek (!) köşe yazarı tipi:

-Ya bir tarikatın rahle-i tedrisinden geçmiş olmalı ya da Soros’un vakıflarından iyi hâl kâğıdı getirmeli. :

-İktidar partisi için gerektiğinde canını verebilmeli. :

‘Yat’ dediğin zaman yatmalı, ‘Tut’ dediğin zaman tutmalı. :

İktidar büyüklerinin karşısında el pençe divan durmalı, gözlerini asla yerden kaldırmamalı. :

-Soru sormamalı, sadece kendisinden istenilenleri yazmalı. :

-Yazacağı konulara tek başına değil; parti büyükleriyle karar vermeli. :

“Tarafsızlık” diye bir kompleksi (!) olmamalı. :

-“Kendisine tanınan özgürlükle” yetinebilmeli, daha fazlasını istememeli. :

“Bağımsızlık” diye tutturmamalı. :

-“Doğruluk, dürüstlük” kavramlarına takılıp kalmamalı. :

Askere, yargı mensuplarına, akademisyenlere ve tüm muhaliflere karşı kalemi sivri olmalı. :

Kendisini okura ve vicdanına karşı değil, iktidara karşı sorumlu hissetmeli. :

İktidarı eleştirenlere karşı usta bir “laf cambazı”, iktidara karşı ise “dut yemiş bülbül”olabilmeli. :

Kalemini kırmaktansa satmayı, “kârlı bir ticaret” olarak görebilmeli.

Gerçekten olması gereken yazar kriterini objektif ifadelerle anlatmış okurumuz.

‘Kalemle kuyu kazmak,sonra da içine düşmektir yazmak,diğerlerinin de peşinden düşeceğini umarak…. Bencillikle beslenen bir bilgilenme halidir.’

Diyor bir düşünür yazmak eylemini tanımlarken….

Bazen eleştiriyorsunuz, bazen de alkışlanıyorsunuz.

Doğruları yazdığınızda birileri küserken bir diğer kesim sizi alkışlıyor bu manada herkes tarafından sevilemiyorsunuz elbette ki.

Çaresizliği, duyarsızlığı ve tepkisizliği yazarken, sessiz çığlıklara tercüman olursunuz. .

Yanlışlara itiraz ederken toplumun derdi sizin derdiniz haline gelir.

Nesnel gerçekleri kaleme alanların işi oldukça zordur bu yönüyle…

Sahipsiz kentin sözde kahramanlarını yazarken okurumuzun verdiği tepkilerin daha ağırıyla karşılaşıyoruz.

Bu doğrultuda okurlarımızın rasyonel önerilerini bekliyoruz.

Gamze İspirli

Konu Erzurum’un görkemli tarihi.

Mekânlar tarih kokuyor, söylemler milli ruhun kentin geçmişindeki önemini vurguluyor.

Tabyalar ne mücadelelere tanık olmuş?

Çifte minareli medrese tarihin en görkemli mekanı.

Film imkanlar açısından tiyatro gösterisini andırsa da, profesyonel savaş sahneleri göremesekte şehrimin gururlu geçmişiyle bir kez daha övündüm diyebilirim.

Önemli olan filmin sizde ne gibi ana temalar bıraktığı.

Filmin teknik yönünü  irdelemeyi eleştirmenlere bırakalım.

Erzurum’un gündeme gelmesi önemli olan.

Bu kadar görkemli bir geçmişi olan kahramanlıkla gündeme gelen şehir bugün ne durumda?

Göç olgusunun gündemde olduğu şu günlerde kentin geri kalmışlığı irdeleniyor.

Erzurum tarihinde milli mücadele ruhunun merkezi konumunda olmuş, kurtuluş savaşındaki mücadele kentin birlikte hareket etme anlamında önemli bir yere sahip olduğunu göstermiştir.

Tarihi konudaki gerçeklere kısa bir şekilde değindikten sonra birlikte hareket etme adına bugünkü konumumuzu irdeleyecek olursak başarılı bir tablodan bahsetmiş olamayız.

Bugün kent kalkınmada hak ettiği noktada değil ise çekememezlik ruhunu sorgulamanın ekonomi ve eğitimi sorgulamak kadar önemli olduğunu düşünenlerdenim.

Maalesef Erzurum da bu yöndeki olumsuzluklar o kadar fazla ki yatırımlar engelleniyor, başarısının değerlendirilmediğini düşünen insanlar başka kentlere göç ediyor.

Erzurum’u değil bireysel çıkarlarını düşünenler çoğaldı şimdilerde.

Kendilerini Erzurum sevdalısı olarak tanıtanlar, kenti yüzüstü bırakıp zenginleştiklerinde arkalarına bakmadan gidebiliyorlar, sözde Erzurum sevdalılarının araç plakaları dahi şehri temsil etmiyor, kendileri de Erzurumlu olduğu halde Erzurumlu olduğu için eleştirdikleri kadın ve erkeklerle evlenmeyip, başka şehirlerden evlilikler yapabiliyorlar.

Sanal ortam özentili tiplerle dolup taşıyor.

Kahramanlık şiirleri okuyup, milliyetçilik ahkamı kesenlerin kaçı Erzurum’u yürekten seviyor.

Birbirimizi sevmiyoruz en önemli sorun bu şimdilerde.

Ama sever gibi görünüyoruz.

Bu durumda hepimiz kendimizi sorgulamalıyız.

Erzurum’da bıkanlar veya Erzurum’dan bıktıranlar…

Bıkanlar niçin bıkıyor, bıktırılanlar bu duruma neden geldi?

Yüze gülerek, arkadan kuyu kazanlar, sahte dostluklar, samimimi olmayan davranışlar kime ne kazandırıyor.

Bu olumsuz kavaram, sosyo ekonomik verileri dahi olumsuz etkiliyor ve bilimsel araştırmalara dahi konu olacak düzeyde.

Kentte iki kişi bir araya gelip hiç bir şey üretemiyor, hep ben anlayışı hakim, her şeyi biz biliriz, başkalarının başarılarını küçümseyenlerin kendi gerçeklerini analiz ettiğinde onlardan düşük olduğuna tanık oluyoruz.

Geçmişte organize sanayi bölgesinin ekonomik profilini analiz eden yatırımcı sorunlarına yönelik bir yazı dizisi kaleme almıştım.

Bir yatırımcı sorunların ekonomik olumsuzluklardan değil çekememezlik ruhundan kaynaklandığını dile getirmişti.

İlk etapta bu tespiti bilimsel olmayan ve marjinal bir yaklaşım olarak yorumlamış, fazla benimsememiştim. Gazeteciliğim ilk yıllarında bu ifade bana duygusal gelmişti.

Zaman geçtikçe bunun ne kadar haklı bir tespit olduğu kanaatine vardım.

Başarılarımızda birbirimizi alkışlamayan,başarıyı küçümseyen,her fırsatta birbirini yıkıcı eleştirilerle gündeme getiren bir toplumda yaşıyoruz.

Kentin soğukluğu bu noktada insanlara da yansıyor.

Oysa başarı bir bütündür,işinde veya bulunduğu konumlarda başarılı olan kişiler diğer kişilere de örnek olacak kurumunu ve kentini en iyi şekilde temsil edecektir.

Başarısızlık ve yoksunluk kime ne kazandıracak, bu tarz isteklerle yola çıkanların geldikleri konum her zaman küçük ve basit kalmış, iç kavgalarla en önemli kavram olan huzuru yakalayamamışlardır.

Önemli olan kendi ile barışık olmak ve kimseyi kendi değer yargılarıyla değerlendirip, engel olmaya çalışmamaktadır.

Başkaların başarısızlığı üzerine yaptığımız hesapları bırakıp kendi işlerimize yönelmeliyiz

Biri başarı elde ettiğinde kutlamak, başarının tesadüf olmadığını bilmek ve bir şeyler yapmak isteyenlerin yanında olmak hepimizin ortak yaklaşımı olmalıdır

Göç olgusunu sorgularken çekememezlik kavramının önemli bir yere sahip olduğunu unutulmamalıdır.

İhtiras ve hırsın her zaman kişinin kendine zarar vereceği unutulmamalı, kendimizle barışık olmalıyız. Bencilce ve çağ dışı duygulardan uzak kalarak, kendi alanımızdaki işi en iyi şekilde yapmaya yöneltmeliyiz. Kalkınma ancak bu şekilde sağlanabilir.

Bu millet milli mücadeleyi birlik ve beraberlik içinde kazandı, asker sayısını yeterli olmadığı savaşlarda halk birbirine kenetlenip tarih yazdı.

Şimdilerde ise çekememezlik ve sevgisizlikle en yıkıcı savaşları yaşıyoruz. Birbirimizi ve şehrimizi bitiriyoruz.

Şehir bu manada kendisine zafer arıyor, görkemli tarihine özlem duyarak…

GAMZE İSPİRLİ

Son dönemlerde kadın sinerjisi açısından Erzurum’da önemli gelişmeler yaşanıyor.

İl genel meclisi kadın hakları komisyonu tarafından kurulan kadın platformunun ardından kadın meclisinin kurulması da son derece önemli.

Kadınların toplumsal konularda inisiyatif sahibi olması göz ardı edilmemeli.

Kadın sinerjisi kalkınma açısından ilk sıralarda yer alıyor.

Yakutiye Belediyesi bugüne kadar yapılamayanı başararak önemli bir çalışma gerçekleştirdi.

Şimdi görev kadınların.

Yıllarca büyükşehirleri örnek verdik, kadınlar örgütlü dedik, işte fırsat.

Kadın meclisi genel kurulu oldukça heyecanlı geçti.

MHP ve AK Partili kadın kolları başkanlarının da yarıştığı Kadın Meclisi başkanlığına 48 oyla Sağlık Bilimleri Fakültesi Dekan Yardımcısı Yrd. Doç. Dr. Seher Ergüney seçildi.

MHP ve AK Parti Kadın Kolları Başkanları ise yürütme kurulunda görev aldılar.

Yakutiye Belediyesi Kent Konseyi Kadın Meclisini heyecanlı bir seçimle oluşturdu. Yapılan seçimlerde AK Parti, MHP ve Üniversiteli kadınların mücadelesi nefes kesti.

Fakat bugüne kadar bu yönde oluşan örgütlenmeler maalesef başlamadan bitme aşamasına gelerek, kağıt üzerinde kaldı.

Bundan sonraki süreçte bu gibi oluşumların ego tatmini olmaktan öteye geçmemesini umut ediyoruz.

Kolektif çalışma ruhunun yeterli düzeyde olmadığı Erzurum’da her fırsatta aynı kişilerin sivil toplum kuruluş başkanı olduğu, değişik söylemlerin olmadığı dillendirilir.

İşte fırsat akademisyen bir bayan başkan kadın meclisini yönetecek.

Umarız kadınların hak ettiği konuma gelmesinde farklı ve önemli yaklaşımlar ortaya çıkar ve bu oluşumda tarihin tozlu sayfalarında yer alarak, kağıt üzerinde kalmaz.

Çekişmeler sen ben kavgaları kenti zaten geri kalmışlığa yönetti, kadınların bu tabuyu yıkarak sinerjiye önem vermesi, kolektif çalışmada örnek teşkil etmesi gerekiyor.

Bir çok sivil toplum kuruluşunda yönetici konumunda olan bir gazeteci olarak, gönüllü çalışmayı esas alan bu görevlerin çokta kolay olmadığını biliyorum.

Hele gençseniz, sizi daha da yadırgıyorlar.

Başka işiniz mi yok? Kentin sorunlarını düşünmek sana mı kaldı? Gibi ifadelerle karşılaşırsınız.

Dernekçilik ve sivil toplum kuruluşları artık emekli olup bir köşeye çekilenlerin, dünyadan elini eteğini çekenlerin yapacağı bir iş olmamalı, genç beyinler bu oluşumlarda aktif rol alabilmelidir.

Erzurum ancak yeni söylemler, kolektiflikle hak ettiği konuma gelir.

Çekememezlik, dedikodu, çamur at izi kalsın mantığını bırakarak, kadınların sinerji ve kolektiflikte başarı açısından erkeklere örnek teşkil etmesini umuyoruz.

Oluşum kağıt üzerinde kalmamalı ve Yakutiye belediyesi çıktığı bu önemli yolda örnek teşkil edebilmelidir.

2011 sürecinde kurunla kadın konseyide önemli bir misyonla yola koyuldu.

Konsey oyunlar sırasında Erzurum’u tanıtarak, gönüllü kültür elçiliği yaparak hanımeli çadırı kurulmasını sağlayacak.

Erzurum artık farklı söylemlerle ve sinerji konusunda atılan adımlarla gündemde.

Gelişmiş yörelerde sivil inisiyatifin yürütücü rol oynağı unutulmamalı, herkes aldığı sorumluluğun farkında olabilmelidir.

Gamze İSPİRLİ

Önemli bir denetim mekanizması da olan Basın İlan Kurumu kent basınındaki yanlışlara dur diyebilecek.

Bu alanda oluşan haksız rekabetlerin aşılması ve basın emekçilerinin hak ettiği konuma gelmesi için kuruma önemli görevler düşüyor.

Bab-ı Ali Erzurum’da” sloganıyla İstanbul’dan yola çıktıklarını belirten Basın İlan Kurumu Genel Müdürü Mehmet Atalay, “Köklü bir tarihe sahip Erzurum medyasının bundan sonraki serüvenine eşlik edeceğiz. Kamunun 1 milyar doları bulan resmi ilan pastasından yerel demokrasinin teminatı yerel basınımızın daha fazla pay alabilmesi, basın emekçilerinin yaşam ve mesleki standartlarının daha da iyileştirilmesi için Erzurum’dayız” dedi.

Erzurum basını önemli açmazlar yaşıyor.

Gerçek gazeteciler hak ettiği yere gelemeyip mesleği bırakmayı tercih ediyor.

Yaklaşık on iki yıldır bu sektörün içinde olan biri olarak, gözlemlediğim olumsuzluklar basının içler acısı halini ortaya koyuyor.

Gazetecilik on yıl öncesine kadar bu kadar tanımsız ve kritersiz bir meslek değildi.

Erzurum basını öyle bir hal aldı ki kalite kavramından eser kalmadı.

İşini hakkıyla yapan üç beş kurumda olmasa, kentin vay haline.

Oysa Erzurum’un basın tarihi milli mücadele yıllarına dayanıyor.

Yerel basının merkezi konumunda olan Erzurum bugün önemli kan kayıpları yaşıyor.

Köklü ve güçlü basının doğudaki merkezi Erzurum iken bugün yok olma yolunda emin adımlarla ilerliyoruz.

Gazetecilik toplum nabzını tutan, eğitim ve kültür gerektiren, donanım ve etiklik isteyen önemli bir toplum görevdir.

Elinize fatura alıp kapı kapı dolaşmak, meslek onurunu ayaklar altına almak gazetecilik değil pazarlamacılıktır.

Bu iki kavramın birbiriyle karıştırılması gerekiyor.

Elbette ki pazarlama ve reklamda önemli alanlardır fakat gazetecilikle karıştırılmadan ahlaki değerler gözetilerek yapılıyorsa amacına ulaşır.

Erzurum nelere kadir?.

Zorla vatandaşı gazetesine abone yapmaya çalışıp, kendisini yazı işler, müdürü ve yazar olarak tanıtanlar.

Basın toplantılarında soru sormayı dahi bilmeyenler…

Sırf ihale ilanı almak için gazete çıkaranlar…

Hiçbir vasfı olamayanlar ve vasfı sadece düşük ücretle çalışmak olanlar…

Mizanpajı, dizgisi okullarda çıkan amatör gazeteleri aratmayanlar…

Bu liste uzayıp gidiyor.

Ve ben eğitimli bir Erzurumlu olarak bu tablodan utanç duyuyorum.

Gazetelerin kadrolarında gazeteci dışında herkes istihdam edilirken, gerçek gazeteciler hak ettiği konuma gelemiyor.

Dağıtıcısından, reklamcısına kadar hereksin büyük gazeteci unvanını kullandığı bir meslekte bizler kendimiz için unvan bulmakta zorlanıyoruz.

Gazetecililikte başarılı olmak, mesleği ve Erzurum’u sevmekle mümkün olabilir.

Yerel alanda sorunları yazabilmek, mili duyguların gelişmişliğine ve toplumsal düşüncelerinizin etkinliğine bağlıdır.

Erzurum basını kalite arıyor.

Kan kaybediyor.

Önceleri sadece haber yazmayı bilmeyenleri eleştirirdik, şimdilerde etiklik ilkesin hak ettiği konuma gelmesi için mücadele veriyoruz.

Gazetecililiği ayaklar altına alanların sektörü daha fazla yıpratmasına izin verilmemelidir.

Sapla saman birbirinden ayrılabilmelidir.

Toplumun sorunlarının sizin sorunları olduğu zor bir mesleği icra ederken, haksız rekabetle uğraşmak, en önemli sorun.

Mesleğe standart getirilmeli, üniversite eğitimi alanların bu mesleğe ilgi duyması sağlanmalıdır.

Bu noktada okuyucuya da önemli görevler düşüyor.

Etik olmayan davranışları benimseyenleri toplum oto kontrol mekanizması ile yok edebilmelidir.

Toplum bilincinin yüksek olması kaliteli ürünü teşvik eder ve artırır.

Okuyucu olarak Erzurum basınını eleştirirken kendimizin de rolü olduğunu unutmamalıyız.

şini hakkıyla yapanlar toplum desteği ile ayakta kalmalı diğerlerini toplum oto kontrol mekanizması ile eleyebilmelidir.

Umarız Basın İlan kurumu bu önemli sektördeki haksız rekabet sorununa çözüm üretir ve gerçek gazeteciler hak ettiği konuma gelebilir.

Gamze İspirli

Kent öylesi bir hal aldı ki sanal gruplar husumet ortamı, siyaset olgusu kurtlar sofrası, bürokrasi yer kapma yarışı, sivil toplum kuruluşları çamur atma mekanları, başarı kavramı istenmeyen kişi olmanın baş kriteri..

Çevrenize bir bakın sivil toplum kuruluşları, kamu kurumları, siyasi partiler, üniversite bu gibi kavramların yoğun olarak yaşandığı mekanlar haline geldi.

Kentin gerçekten sosyo psikolojik anlamda rehabilatasyona ve okunmaya ihtiyacı .

Temel sebep mi? sevgisizlik ve çekememezlik…

Çevremizde birçok müfteri ve bu müfteri destekleyen bir çok tetikçi görürüz.

Zengin olan için nereden çalmış?, başarılı olana arkasında birileri var gibi yakıştırmalar yapılır.

Müfterilere inanlar ise sizin en yakın sözde dostlarınızdır.

Ama siz hep dost bilirsiniz müfterileri , bilemezsiniz arkadan vurma kavramındaki ihaneti…

Kendileri ise sütten çıkmış ak kaşık rolündedir hep.. arkalarındaki onca hataya bakmadan müfterilik görevini en iyi şekilde icra ederler… Oysa dümanlık dahi onurlu olmalıdır.

Savaş meydanlarında dahi bu yönlü ihanetler, galibiyetin dahi tartılışır olmasına neden olur.

Arkadan vurmak ve net olmamak işte size en büyük iki ihanet.

Sonra mı ne mi olur göç etmek ve bu yorucu alternatiften kaçmak istenir.

Siyasette, derneklerde, kamu kurumlarında kaliteli insan sayısı azalır, kimseler bu riskleri göze almak istemez.

Her gidiş bir sitemin öyküsüdür.

Erzurum ,bu kavgacılıktan nasibini alarak geri kalmaya devam eder.

Kazanan müfteriler ve onların tetikçileri olmuştur.

Erzurumlu kendisini bitirmek için yoğun gayret içerisinde olmaya devam ediyor.

Hiç kimsenin bu kenti küçümsemesine ve ilgilenmemesine gerek yok biz bizden olanı sevmediğimiz müddetçe geri kalmak kentin kaderi olmaya devam edecek.

Ne ekonomideki olumsuz tablo nede siyasi ilgisizlik, hiç birisi bu kadar etkili olamıyor bu psikolojik savaşta.

Meyve veren ağacları taşlaya taşlaya, meyve verecek ağaç bulamamaya başladık.

Geri kalmışlık ve mutsuzluk en önemli yazgımız oldu şimdilerde.

Başarılı çalışmalara imza atanların çalışmaları hep küçümsenir, aldıkları kaliteli eğitimler bile inkar edilerek, toplumdan dışlanmaya çalışılır…

“Ev danası öküz olmaz” sözü Erzurum’da bu manada söylenmiş en önemli halk sözüdür.

Daha fazla zaman kaybetmeden kent için birşeyler yapmalıyız.

Üzerine görev düşen herkes bu olumsuz tablodan dersler çıkarmalıdır.

Bu sosyo psikolojik hastalıktan arınmak için hepimiz topu başkasına atmadan kendimizi sorgulamakla işe başlamalıyız.

Müfterilik ve geri kalmışlık kavramları artık kentin kaderi olmamalı.

Gamze İSPİRLİ

Piyasada yaşanan keyfi zam furyası esnaflığın imajını olumsuz etkilerken,

süreç kredi kartı kullanımını da etkiliyor.

Esnaf nedeni bilinmeyen zamlara yöneldi.

Piyasa artık, keyfi davranışlarla yön buluyor.

Vatandaş artık, borcunu ödemek için bin bir türlü yola başvuruyor.

 Altın alıp borcunu kapatmaya çalışanlar, işten çıkıp kıdem tazminatı alarak kredi kartı borcu ödeyenler, örnekler artırılabilir.

Tüketim ekonomisi artık bu boyuta geldi.

Kredi kartına olan bu talep piyasalarda nakit sıkıntısı sorunu oluşturuyor ve durgunluk olarak karşımıza çıkıyor. 

Memur ve çalışan maaşının aldığında kredi kartı borcunu ödüyor, araç kredisi konut gibi alanlara yatırımlar yapıyor,  durum nakit sıkıntısı oluşturuyor.

Kentteki tüketimin boyutu lüks tüketim kriterlerinden de ortaya çıkıyor.

Piyasalardaki para sirkülasyonun azalması, arz talep dengesini de önemli oranda etkiyor. Piyasanın arz yönünün oluşturan üretici veya satıcı, yeterli oranda satış ve üretim yapamazken, talep faktörünü oluşturan tüketici, alım gücü düşük olduğu için istediği oranda mal veya ürün satın alamıyor ve bu durumda piyasalara durgunluk olarak yansıyor.

Bu tespit kredi kartına olan talebinin artmasıyla da kendisini hissettiriyor.

Tüketici artık, aldığı ürünleri kredi kartıyla alarak, elinde nakit para olmadığını da gösteriyor.

Alım gücünün düşüklüğü, kredi kartına olan talebi artırıyor. 

İnsanlar tüketimlerinin bedelini ileri dönemlere erteliyor ve bu da piyasada ki durgunluğun bir diğer göstergesi.

Yani ekonomide ciddi bir hastalık yaşanıyor.

Piyasalardaki bu durgunluk enflasyon hesaplamalarına düşüş olarak yansısa da enflasyon oranındaki bu düşüş göstermelik ve tam bir doğruluk derecesi taşımıyor.  

Piyasalarda canlılık yaşanması için çalışanların eline daha çok para geçmesi gerekiyor. Bu durum piyasalarda olumlu bir yansıma oluşturabilir.

İktidar partisi bu noktada olumlu kararlar alabilmelidirler.

 Çünkü bir çok kesimde ki vatandaş geçim mücadelesi veriyor. 

Erzurum gibi alım gücünün düşük olduğu bir kentte ekonomideki durgunluk ve ekonomideki olumsuzluk daha da hissedilebilir bir boyutta. 

Ekonomik krizlerin nedenlerinde yatan stagflasyon ve enflasyon gibi etkenlerin yaşanmaması için olumsuzluklar görmezden gelinmemelidir.

Esnaf siftah yapamıyor, piyasalarda özellikle tahsilat konusunda büyük olumsuzluklar yaşıyor,bizden söylemesi, ekonomik krizlerini yaşanmaması için önlemler alınması büyük bir gereklilik arz ediyor.

Durgunluğun sonucunda üretim azalacak, işsizlikte buna paralel olarak artamaya devam edecektir.

Bununla birlikte durgunluk beraberinde işsizliği getirecek “stagflasyon” tam anlamıyla yaşanacaktır.

Gamze İSPİRLİ

Ramazan ayına sayılı günler kala zam sağanağı da başladı.

Bazı alışveriş merkezleri ve marketlerde fiyatlarda yükselişler yaşandığına tanık oluyoruz. Her yıl olduğu gibi bu yıl da ramazan fırsatçılığı yaşanacağa benziyor.

Oysa esnaflık ahlakı ve ramazan ayının içeriği ile bağdaşmıyor bu gerekçesi aşırı talep yükselmesi sonucu yaşanan bu artışlar.

Erzurum da halkın alım gücü zaten düşük, işsiz ve yoksul sayısı artıyor.

 Birde fahiş fiyatların ortaya çıkması durumu içinden çıkılmaz hale getiriyor.

Ondan sonrada başlıyor feveranlar yerel esnaf yok oluyor.

Dünyanın hiçbir yerinde esnafa “ buraya yatırım yapamazsınız” ifadesi kullanılmaz.

Globalleşen dünya da bu konudaki girişimler anlamsızlık ifade eder.

Sorun bugüne  kadar bir araya gelemeyen kent esnafı.

Kolektif çalışma ruhunu şimdilerde Redevco gibi alışveriş merkezleri sağlıyor.

Erzurum esnafı birbirini eleştirip, kuyusunu kazarken, kolektif ruh bu konuya son noktayı koyuyor.

Kent ekonomisi konjöktürlere bağlı olarak kendini yönlendiriyor.

Özellikle küçük esnaf teknolojinin getirdiği olumsuzlukları yoğun bir şekilde yaşamaya devam ediyor.

Büyük alışveriş merkezlerine yönelen tüketici, küçük esnafın yaşadığı olumsuzlukların artmasına neden oluyor.

Kent ekonomisinde önemli yeri bulunan esnaf, alım gücünün düşüklüğü ve durgunluktan dolayı önemli sorunlar yaşıyor.

Bir araya gelmeyi beceremeyen, birliktelik ruhundan bihaber esnafın oluşturduğu boşluğu büyük alışveriş merkezleri aldı.

 Mali krizi atlatmak için birliktelik adına çizilmesi gereken tabloda sıfırlarla dolu.

Yatırım ve üretimde de işler kesat.

Yatırımcı bir araya gelemiyor.

Yatırım ve üretime yönelenler eleştiriliyor.

Olumsuzluklarda son aşamaya gelinirken, çözümler yeni yeni ortaya çıkarılıyor.

Erzurum da kolektif çalışma bilinci yok denecek kadar az, sermaye derseniz sınırlı.

Bu durumun oluşturduğu boşluğu tüketim ekonomisinin yoğunluklu olduğu kentlerde yatırıma yönelen firmaların ilgisi çekiyor.

Tüketim ekonomisine yönelik bir kent olduğumuz için şimdi feveran ediyoruz,

Oysa durum çok boyutluluk taşıyor.

Kentteki sermayenin bir araya gelmesi ve sürdürülebilir kalkınmanın sağlanması yönünde rasyonel çözümler üretilmediği için hep sorun yaşadık.

Mali kriz şimdi bu riskleri daha da artırıyor..

Erzurum hep bu noktada kaybetti.

Erzurum da  ekonomik gelişmeler olumlu sinyaller vermiyor.

Var mı bundan daha doğalı?.

Fiyat artışlarının açılımını yaptığımızda ise farklı sonuçlar ortaya çıkıyor.

Erzurumluluk yüksek bir kültürdür.

Dadaş ifadesi anlamına bu kültürde bulmuştur.

 Müşteriye bir lira yerine 5 liraya mal satmak, vatandaşı itip kakmak, Erzurumluluk kültürüne gerçekten yakışmıyor.

Ramazan ayında üretici yönlü olmayanların dışında diğer tüm artışların yaşanmamasını umuyoruz.

 Ramazanda fırsatçılık anlamında fiyat artışları yaşandığında büyük alışveriş merkezlerinin de kar marjını iyice  yükselteceğini unutmamak gerekiyor.

Erzurum esnafının ramazan ayının içeriğine uygun hareket etmesini umuyoruz.

Sorunların aşılması noktasında herkes üzerine düşeni yapmalıdır.

Temmuz ayından geçerli olacak yeni emekli aylıkları belli oldu.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK)’in Haziran 2010 enflasyon rakamlarını açıklamasıyla, Ocak ve Haziran 2010 döneminin 6 aylık enflasyonu yüzde 3,59 olarak çıktı. Bu rakam, işçi ve Bağ-Kur emeklilerinin ikinci altı aylık maaş zammı olacak. Buna göre; en düşük işçi emekli aylığı 695 TL’den 720 TL’ye, en düşük Bağ-Kur esnaf emekli aylığı 526 TL’den 545 TL’ye, en düşük Bağ-Kur çiftçi emekli aylığı, 373 TL’den 387 TL’ye ve en düşük memur emekli aylığı da; 846 TL’den 877 TL’ye yükselecek.

2010 yılının ikinci altı aylık döneminde uygulanacak emekli zamlarına ilişkin bir değerlendirme yapan Türkiye Emekliler Derneği Erzurum Şubesi İkinci Başkanı Hikmet Ateş, yapılan yüzdeli zamları her zaman eleştirdiklerini hatırlatarak, bu uygulamanın adaletli bir uygulama olmadığını ileri sürdü. Hikmet Ateş, 5510 Sayılı yasa gereği işçi ve Bağ-Kur emeklilerinin maaş zamlarının altışar aylık dönemlerde olmak üzere her yılın Ocak ve Temmuz aylarında belirlendiğini hatırlatarak, “Geçtiğimiz altı aylık dönemin tüketici fiyatları artışı bize zam olarak veriliyor. TÜİK tarafından yapılan hesaplamalara göre, son 6 ayın enflasyonu yüzde 3,59 olarak açıklanmıştır. Yani bu rakam bizim Temmuz ayı zammımız olmuştur.” diye konuştu.

Bir çok emeklinin kredi kartları ve borçlarından dolayı icralık olduğunu belirten okuyucumuz,

Ekonomik krizden en fazla etkilenenlerin başında, biz emekliler geliyor.

 Zaten kıt kanaat geçinen emeklimiz, kriz yüzünden evlatlarının işsiz kalmalarının acısını yaşarken, evlatlarına ve hatta torunlarına bile bakmak durumunda kalmıştır.

Önemli bir kesim olan ekmeklinin sorunları, emeğe değer verilmeyen bir ortamda görmezden geliniyor.

Erzurum’da 35 bin SSK emeklisi bulunuyor ve emekli kesimi oldukça geniş bir kesimi oluşturuyor.

Ücretler arası dengesizlik, yoksulluğun en çok etkilediği bir kesim emekli kesimi.

Diğer çalışanlara zam yapılırken emekliye zam yapılmaması ücretler arasındaki adaletsizliği artırıyor.

Çoğu emeklinin tekrar çalışma ve başka bir işe girme imkânı da yok, yıllarını verip yorulmuş bir kesim emekliler.

Kuyruklarda çile çeken, yıllarını adayıp hak ettiği konuma gelemeyen bir kesimin emeği yok sayılmamalıdır.

Evinde kuru ekmek ve soğana talim eden, yüzünde hayatın yorgunluğunu taşıyan emeklilerin sorunları hep yok sayılıyor.

Hükümet maaşlara zam yaparken.,bu önemli kesimi göz ardı etmemelidir.

Bu konudaki bir diğer sorunda bir emeklinin545 TL maaşa talim ederken bir diğerinin bin 200 TL maaş alması.

Yani sorun çok boyutlu, emeklilerin sorunlarıyla ilgilenen sivil toplum örgütleri de bu konuda oldukça pasif davranıyor.

İşçi emekli dernekleri ve sendikaları emeklinin sorunlarını yeterince gündeme getirmiyor.

Gazetemizi arayan okuyucumuz, işçi emekli derneğinin bu konuda daha rasyonel davranmasını istiyor.

İşçi Emeklileri Derneğinin Erzurum’da  4 bin 852 üyesi bulunuyor ve bu sayı oldukça yüksek önemli olan temsil edilen kesimlerin sorunlarını daha çok gündeme gelmesi

Sadece kömür satışı yapmakla temsil ettiğiniz kesimin sorunlarını gündeme getiremezsiniz.

Elbette ki üyeleriniz yararına olan faaliyetlere imza atmalısınız ancak bunu yaparken de asli görevinizi unutmamalısınız.

Her yıl emekli maaşı düşük diye demeç verip, çözüm üretme yoluna gitmeden bu kronik sorun çözüme ulaşamaz.

Doğuda emekli sorunları daha hissedilebilir boyutta ve her nedense hiç kimse bu sorunu görmek istemiyor.

Önemli bir kesimi oluşturan emekli artık hak ettiği konuma gelmeli, bu konuda ki vaatler sadece sözde kalmamalıdır

Gamze İSPİRLİ

Erzurum’da bu yaz sezonu turizmde önemli canlılıklar yaşanıyor.

Bu durumda 2011 kış oyunlarının önemli rolü var.

Yabancı turistler 2011 kış oyunları ile gündeme gelen Erzurum’a yoğun ilgi gösteriyor.

Erzurum turizm potansiyeli bakımından önemli bir yere sahip.

Termal turizm, yayla turizmi, kış turizmi gibi önemli zenginlikler barındırıyor. 

Tur turizmi ile kente gelen turistler, sadece gitmek istedikleri yerleri görerek, kentte hiçbir ekonomik girdi sağlamıyorlar.

Turizmde alt yapı sorunu aşılarak, ulaşım olanaklarının artırılması gerekiyor.

Sivil hava alanın yapılması da önemli etkenler arasında.

Turizm sektöründe önemli bir yeri olan termal turizmi de kent ekonomisi açısından bir diğer önemli gelişme. 

Termal turizmle gelişen kent ve ülke örneklerine tanık olabiliyoruz.

Bu noktadaki kaynaklar rasyonel kullanılmalı.

Turizm açısından önemli üzerinde durulması gereken bir diğer mevzu da, kentin tarihi dokusunun koruması ve tarihi eserlerin turizm açısından cazip hale getirilmesi.

Bu da tarihi eserleri korumak ve yaşatmakla mümkün.

Erzurum bu avantaj iyi değerlendirmelidir.

Tarihi misyonu kenti diğer kentlerden ayrıcalıklı kılıyor.

Turizm açısından gelişmiş kentlere baktığımızda bu yönünün yadsınamaz öneme sahip olduğunu görüyoruz.

Bir yılda binlerce turisti ağırlayan kentin ekonomide hak ettiği konuma gelmesi konusunda turizm sektörünün desteklenmesi gerekiyor.

Kış turizmi, termal turizm gibi önemli potansiyelleri barındıran kent, bir türlü hak ettiği konuma gemlemiyor.

Hiçbir yatırımcı Erzurum’a yatırım yapmak istemiyor.

Oysa rasyonel yatırımlar yapıldığında Erzurum da önemli başarılar elde edebiliyor.

Kente gelen 30 bin üniversite öğrencisi kent için ne kadar önemli sayılıyor ise; kente her yıl gelen yaklaşık 80 bin turistin büyük getiriler bıraktığı düşündüğünde turizm sektörünün önemi bir kez daha ortaya çıkıyor.

Kentte önemli bir potansiyele sahip olan tarım ve hayvancılık sektörleri yanlış politikalar neticesinde hak ettiği konuma gelmese de alternatif sektör olan turizm sektörü desteklenmelidir.

Yayla turizmi de önemli potansiyeller barındırıyor.

Bu potansiyelin çok iyi değerlendirilmesi gerekiyor.

Yayla turizminin tanıtımı sağlanarak, bu kavram literatüre etkin bir şekilde kazandırılmalıdır.

Sektörün desteklenmesi için alt yapı sorununa çözüm üretilmeli ve ulaşım olanakları artırılmalı, turizm türleri arasında lokomotif kalkınma hızlandırılmalıdır.

Gamze İSPİRLİ

Üniversiteler hem bilimsel, alanda hem de istihdam açısından önemli bir yere sahip. Özel sektör yatırımlarının oldukça sınırlı olduğu kentte, asgari ücretle istihdama katkı sağlayan işyerleri parmakla gösterilecek kadar az. İşletmeler istihdama uzun vadeli katkı sağlayamıyor. Bu anlamda teknik üniversiteye önemli görevler düşüyor.

Finansman sorunu, pazarlama sorunu ve kalifiye elaman sorunu başlıca nedenler içerisinde yer alıyor.

Erzurum’da 10 binin üzerinde işsiz bulunurken, elaman arayan işyerleri çalışan bulmakta güçlük çekiyor.

Gençler özel sektörde verilen maaşları beğenmeyerek, işsiz kalmayı tercih etme yoluna gidebiliyorlar. Elbette ki potansiyeline uygun işler bulmak önemli, vasıflarını altında veya üstündeki işlerde çalışmak iş verimliliğini önemli ölçüde etkiliyor. Sorun üniversite ve yüksek okul mezunlarında daha da hissedilebilir bir hal alıyor. Bir üniversite mezunu asgari ücretle vasıf gerektirmeyen işlerde çalışması, çalışanı köreltmekten öteye geçemiyor. Eğitim aldığı halde evde oturmayı tercih eden işsiz sayısı oldukça fazla ve bu durum iktisattaki tabiri ile iradi işsiz sayısının artmasına neden oluyor ve göç olgusunu hızlandırıyor.

Aldığı ücreti hak etmeyen, az çalışarak maaşını almanın gayreti içersinde olan çalışanlar işyerlerindeki verimliliğin düşmesinin en önemli faktörleri içerisinde yer alırken, işverenler açısından da iş hukukunun ihlal edilmemesi son derece önemli. Erzurum’da istihdam alanlarının sınırlı olması, işgücü taleplerine de yansıyor. İş Kur’un bu kursları kısmide olsa istihdama katkı sağlıyor. Fakat tam anlamıyla düzelme olması için yatırıma ihtiyaç duyuluyor.

Geçici istihdamın uzun vadede olması için herkes üzerine düşeni yapabilmelidir.

Erzurum halkı yeni kurulacak olan üniversitenin nerede kurulacağını sorgularken, üniversitedeki idari ve akademik yapılanma hakkında da önemli beklentilerin gündeme getirilmesini istiyor.

Bilimsel kulvarda bu şekilde açıklamaların yapılması dikkate alınmalıdır. Yoksulluk elbette ki yardımlarla aşılamaz ancak bu noktada dayanışmanın önemli bir yeri var.

Yardımlara muhtaç olmamak için sürdürülebilir kalkınmaya ihtiyaç duyuluyor. Yani insanlara balık yemesini değil balık tutmasını öğret mantığı ile hareket edilmelidir.

Sürdürülebilir kalkınmanın genel mantalitesi budur. Yaklaşık 15 bin kişi sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından geçiniyor.

Kurumun yardımları, her zaman siyasi rant olarak görülür, seçim dönemlerinde oy malzemesi olarak kabul edilir, bu gerçek hiç değişmez.

Umarız Erzurum da sosyal sorun olma yönünde sinyaller veren işsizliğin çözümü için ikinci teknik üniversiteye önemli bir şans olur

Gamze İSPİRLİ

Yaz sezonunda yeterli mesire alanı bulamayan vatandaş var olan mesire alanlarındaki olumsuzluklardan yakınıyor.

Çay bahçelerine yönelen vatandaş, fahiş fiyatlardan yakınıyor.

Esnaf nedeni bilinmeyen zamlara yöneldi.

Piyasa artık, keyfi davranışlarla yön buluyor.

Bir hafta önce içtiğiniz bir bardak çayın aynı yerde bir hafta içinde yaklaşık iki kat artması ortada ciddi sorunlar olduğunu gösteriyor.

Zabıtanın ve denetim mekanizmasının olmadığı yerlerde durum böyle oluyor.

Serbest piyasa ismi konulup, vicdan sızlatacak kavramlara imza atılıyor.

İktisat eğitimi almış biri olarak ben bu zamların yorumunu yapamadım

Ne arz talep dengesizliği nede başka kavramlar bu çarpık tablo konusunda beni ikna edemedi.

Ortada kuralsızlık ve gariban vatandaşa dayatma mantığı var.

“Ne kadara satarsak vatandaş alır” mantalitesi ile hareket ediliyor.

Yapılan yanlışlık esnaflık misyonu ile uyuşmuyor.

Esnaf artık kafasına göre zam yapmaya başladıysa ekonomik kriz, ahlaki değerlerimizde de ciddi çöküntüler oluşturuyor demektir ki bu çok vahim bir tablo.

Bu tablo esnaflık kültürüne yakışmıyor.

Ahilik gibi önemli bir geçmişi olan meslekte önemli sorunlar yaşanıyor.

Göç olgusunun temel nedeni alım gücünün düşüklüğü ve bu alandaki olumsuzluklar olarak nitelendirilmeye devam ediyor.

Vatandaş artık geçinemez duruma geldi.

Esnaf ise mesleğinin ruhuyla örtüşmeyen kararları uyguluyor.

Zorunlu giderlerdeki fiyat artışı, yoksulluğun artmasına da sebep oluyor.

Yoksulluk sınırı altında yaşayan insan sayısının yoğun olduğu, hane halkı sayının yükseliş kaydettiği, işsizlik oranının hız kazandığı Erzurum’da geçim iyice zorlaştı, göç olgusu ise güç kazandı.

Kişi başına milli geliri bin 60 dolar olan bir kentte temel gıda maddelerine yapılan zamların gerekçelerin anlamakta güçlük çekiyoruz.

Yoksullaşan vatandaş,  susmayı tercih ederek, bir anlamda durumdan duyduğu memnuniyeti ortaya koyuyor.

Sükut ikrardan gelir mantığı bu çerçevede önem kazanıyor.

Vatandaş önemli sorunlar yaşıyor.

Bu fiyat artışları sadece spekülasyon olarak tanımlamak, rasyonel bakış açısı olamaz.

İşte bu gerçekle yola çıkıldığında, fiyat artışları beraberinde durgunlukları, kronik durgunluklarda işsizliği beraberinde getirecektir.

Durgunluk ve işsizlik ise krizlerin en önemli nedenleri arasında yer alıyor.

Ekonomi gerçekten önemli sinyaller veriyor.

Birileri görmek istemese de piyasalarda önemli mesajlar var.

Arz ve talep kavramaları farklı yönlerde hareket ederken, bu konuda dengenin sağlanması için çaba sarf edilmiyor.

Böyle bir ortamda yetkili mercileri görevini yapmaya davet ediyoruz.

Gamze İSPİRLİ

Bu anlamda süre gittikçe azalıyor ve belediyelerin finansal tablosu olumlu bir profilden bahsetmiyor. Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü 2010 aylık iller bankası ve Büyükşehir Belediye Paylarını açıkladı.

 Erzurum Büyükşehir Belediyesi Haziran ayında 3 milyon 99 bin TL ödenek aldı.

Büyükşehir Belediyesi’nin bu yılın ilk yarısında aldığı ödenek miktarı ise 16 milyon 510 bin TL olarak kaydedildi.

Erzurum Büyükşehir Belediyesi Ocak ayında 2 milyon 746 bin TL, Şubat ayında 3 milyon 70 bin TL, Mart ayında 2 milyon 898 bin TL, Nisan ayında 2 milyon 162 bin TL, Mayıs ayında 2 milyon 535 bin TL, Haziran ayında ise 3 milyon 99 bin TL ödenek aldı. Büyükşehir Belediyesi aylık ve toplamda büyükşehirler içinde 16’ıncı oldu

Kentsel dönüşüm alanında önemli sorunlar yaşanıyor.

Siyasiler zaman zaman öz eleştiri yaparak, sorunu dillendiriyor.

Yılların ihmali yerel yönetimlerin başarı karnesini olumsuz etkiliyor.

Erzurum 2011 kış oyunları gibi büyük çaplı bir organizasyona ev sahipliği yapacak.

Bu noktada belediyelere de önemli görevler düşüyor.

Hükümet Erzurum’u ve 2011 kış oyunlarını önemsiyor.

            Kentin merkezi konumundaki mahallelerde halen harabe görüntüler, yollardaki deformasyonlar sorun olmaya devam ediyor.

Alt geçitler, köprüler kentin vizyonunu önemli ölçüde değiştirdi ve trafik yoğunluğu sorununun aşılmasına önemli katkıları oldu.

Belediye hizmetleri değerlendirilirken siyasi yaklaşımlardan çok, yapılan hizmet ölçütleri göz önünde bulundurulmalıdır.

Yani öncelikli sorunlar her zaman değerlendirmelerde etkin rol oynar.

 2011 gibi önemli bir sınava hazırlanan kentin caddeleri ve sokakları çöpten geçilmiyorsa, yollar köstebek yuvasını andırıyorsa, harabe görüntülerin olması ciddi sorunlar var demektir.

Elbette ki belediye kaynakları da hizmetler açısından önemli bir yere sahip.

Siyaset ve belediyecilik gereği yerel sorunlar merkeze taşınarak çözüm reçeteleri üretilmelidir.

Ancak, mazeretlere sığınmakla sorunların üstesinden gelinemez.

Belediyecilik, iyi bir ekip, iyi bir fizibilite ve kaynakları etkin kullanımı esaslarını gerektirir. 2011 kış oyunları gibi önemli bir yaklaşırken sokaktaki vatandaşın dahi netlikle görebildiği eksiklikler süratle giderilmelidir.

 Çünkü mevcut tablo çok göreceli sonuçlar oluşturuyor.

Caddelerdeki deformasyon sorunu, harabeye dönüşen binalar ve çarpık yapılaşma bu kentin vizyonuna yakışmıyor.

2011 konusunda yapımı devam eden tesisler kentin kalkınma ivmesini artırırken, aynı duyarlılığın belediyeler tarafından da gerçekleşmesi gerekiyor.

Kurum bütçeleri ve bu yöndeki yatırımlar rasyonel bir şekilde ele alınmalıdır.

Hizmete susamış kentte gerçekten önemli çalışmalara ihtiyaç duyuluyor.

Uluslar arası bir organizasyona caddelerdeki çöküntüler, harabeye dönüşen binalarla hazırlanmamız kent adına olumsuzluk.

Vatandaş artık gerçekleşmeyen hikayeleri dinlemek istemiyor.

Rölantide kalan sorunları defalarca ele almak istemiyoruz.

Kentin önemli sorunları olduğu gerçeği ile hareket edilmelidir.

Söylemlerin eyleme dönüşmesinin zamanı geldi geçiyor bile…

Umarız Erzurum hak ettiği hizmet profiline kavuşur ve 2011 gibi önemli bir sınavı belediyelerinde başarısıyla, yüzümüzün akıyla verebiliriz.

Gamze İSPİRLİ

Etkinliğe STK yöneticileri, bürokratlar ve siyasilerin ilgisi yoğundu.

Her yıl başka bir etkinlikle gündeme gelen Sultan Sekisi toplantılarında bu yıl, 2011 standı ve Tortum şelalesinin durumu damgasını vurdu.

2011 üniversiteler arası kış oyunları standı büyük ilgi gördü.

Erzurum dışında yaşayan hemşehrilerimizde oyunlar hakkında bilgilenme fırsatı buldular.

Etkinliğin olumlu kısmını 2011 tanıtım çalışmaları, eleştirisel kısmını da Tortum şelalesinin akmayan suyu oluşturdu.

Turizm açısından doğal güzellikler önemli bir yere sahip.

Asya ve Avrupa’nın en yüksek şelalesi unvanını elinde bulunduran şelaleye bu görüntüler yakışmıyor.

Şelale 1960’da kurulan hidroelektrik santralı nedeniyle sadece ilkbahar mevsiminde akıtılıyor. Tortum Gölü’nden beslenen şelaleye, elektrik üretimi nedeniyle 9 ay su verilmiyor.

Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu’nun 5 Mayıs 2000 günü verdiği kararla birinci derecede doğal SİT alanı olarak tescil edilen Tortum Şelalesi’nde, 22 metre genişliğindeki su 48 metreden düşüyor.

Afrika’daki Zambezi Nehri üzerindeki Vietorio Şelalesi 120 metre yükseklik ile dünyanın en yüksek şelalesi, ABD’de Erie Gölü ile Ontario Gölü arasındaki Niagara Şelalesi 51 metre yükseklik ile ikinci, 48 metre yükseklik ile dünyanın üçüncü yüksek şelalesi Uzundere ilçesindeki Tortum Şelalesi’dir. Tortum Şelalesi oluşumu açısından ise dünyanın ikinci önemli şelalesidir. Tortum Şelalesine 1952- 1960 yılları arasında Hidroelektrik Santrali yapılmış ve ülke elektrik ihtiyacına katkıda bulunmaya başlamıştır.

Şelalenin tam karşısında bulunan Çağlayan Köyü Muhtarı Osman Baykal, elektrik üretimi nedeniyle şelaleye yılın sadece üç ayı su verildiğini, diğer zamanlarda ise kurutulduğunu hatırlatarak, 14 Aralık 2009’da mahkemeye başvurdu.

Erzurum Birinci İdare Mahkemesi’nde görülen davada, Atatürk Üniversitesi Mühendislik Fakültesinden Çevre Mühendisliği Bölüm Başkanı Prof. Dr. Recep Boncokcuoğlu ile iki öğretim üyesi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, su kısıtlamasının hem jeomorfolojik yapıya zarar verdiği, hem de ekolojik dengeyi bozduğu belirtildi.

Yargı kararına rağmen akmayan şelalenin durumu tepkilere neden oldu.

Erzurum Kalkınma Vakfı (ERVAK) Başkanı Erdal Güzel, Tortum Şelalesinin akmamasının turizmi olumsuz yönde etkilediğini bildirirken Vali Sebahattin Öztürk, yargı kararının uygulanacağını ve şelalenin yeniden akacağını söyledi.

Umarız ERVAK aracılığı ile gündeme gelen bu önemli sorun çözüme ulaşır.

ERVAK önemli bir etkinliğe imza atarak, bu önemli konuda kamuoyu oluşturmuştur.

Elimizde ki değerlere sahip çıkmalıyız.

Doğal güzellikleri yok etmenin açıklanacak hiçbir yönü olamaz.

Üstelik ortada yargı kararı var.

Hukuk kuralları çiğnenmemeli.

ERVAK’ın seminerinde görüşlerini ifade eden Erzurumlu siyasiler, şelalenin akması yönünde önemli çalışmalara destek vereceklerini ifade ettiler.

Doğal güzelliklerin turizm açısından en önemli  potansiyel olduğu unutulmamalıdır.

Meseleye sahip çıkılması adına herkes üzerine düşeni yapmalıdır.

Erzurum’un ilçelerindeki doğal zenginlikler, ilgisizliğe yenik düşmemelidir.

Turizmi geliştirmek adına  bu gibi çevre katliamlarına tepkisiz kalınmamalıdır.

Sorun hem çevreyi, hem turizmi hem de Erzurum’un sahipsizliği meselelerini gündeme getirmektedir.

Yargı kararına saygı duyularak, ERVAK’ın bu anlamlı etkinliğine kulak verilmelidir.

Gamze İSPİRLİ